❝Sırlarla dolu bir dünyada güven, tutunabileceğin en tehlikeli şeydir.❞ Asel Karahan, babasının başkanı olduğu ulusal ajanlık ve istihbarat kurumu olan Vortex'teki Kapan ekibine katılır ama bundan sonra sırlar ve ihanetler onun peşini bırakmaz. Annesinin ölümünün yanlış yansıtıldığını farkedince de bunu araştırmaya başlar. Bu yolda onun yanında başta Efken Yıldırım olmak üzere Kapan ekibi de vardır. •Her Perşembe yeni bölüm.

𝑦𝑒𝑡𝑖𝑠̧𝑘𝑖𝑛 𝑖𝑐̧𝑒𝑟𝑖𝑘 𝐾𝑎𝑠𝑎𝑏𝑎 𝑘𝑢𝑟𝑔𝑢𝑠𝑢 O sadece kusursuzdu. Âdem ve Havva'nın cennetten kovulmasını sağlayan yasak meyvenin vücut bulmuş hâliydi. Ya da sadece ben öyle düşünüyordum. Dövmeli vücudu, kirli sakalları ve her zaman biraz sarhoş görünen bakışlarıyla tanınırdı Uygar Duman. Nerden bilecekti on sekiz yaşında genç bir kızın ona aşık olduğunu? Derin bir geçmiş, iflah olmaz bir arzu ve kaçınılmazın en saf sonucuydu onlar.

!Bu kurgu +18 konular barındırır! *ÖRGÜT*/*ANLAŞMALI EVLİLİK*/*DÜŞMANDAN AŞKA* Çünkü bu dünyada isimlerinizden önce hikâyeleriniz konuşur. Kanınız, soyunuz, geçmişiniz... Siz daha ağzınızı açmadan hakkınızda karar verilmiştir. Burada güvenmek cesaret ister. Sevmek ise delilik. Ve affetmek... Affetmek neredeyse imkânsızdır. Yine de bütün karanlığın içinde küçücük bir ışık vardır. İnsan o ışığı bulmak için bazen canını, bazen kalbini, bazen de ruhunu kaybeder. Benim hikâyem de tam burada başlıyor. Eğer bu dünyanın kapısından içeri girecekseniz, size tek bir uyarım var. Duyacağınız her şeye inanmayın. Çünkü gerçek, burada hiçbir zaman ilk anlatılan hikâye değildir. * Kirov'un puslu sokaklarında başlayan hikâye, geçmişin suskun çığlıklarını Moskova'nın karla örtülü saraylarına taşıyor. Defna, sıradan bir hayatın hayalini kurarken, adı fısıltıyla anılan bir çete lideri olan Ravilen'in karanlık dünyasına çekilir. Ama bu yalnızca bir karşılaşma değildir; bu, yıllar önce yarım bırakılmış bir kaderin yeniden yazımıdır. Aşkın, intikamın ve geçmişin iç içe geçtiği bu oyunda, *hiçbir şey göründüğü gibi değildir.* *IN LAK'ECH* - Ben senim. Sen bensin. Ve bazı hikâyeler, tam burada başlar...

Onun en büyük şansızlığı, okulun zorbasının ona aşık olmasıydı. Pis zorba: O piçten ya uzaklaş ya da ben seni uzaklaştırayım

*Bu kitap Martı Yayınları aracılığıyla basılmıştır.* 🕷️ Kainat Kızılkaya, ruhu hasta bir babanın elleriyle büyüttüğü bir çocuktu. Ve şimdi, o babanın kendi elleriyle yarattığı en büyük düşmanı. Kainat'ın içinde yıllardır büyüyen güç hırsı, onu geri dönüşü olmayan bir yola sürükler. Bu yolun ilk durağı ise yeraltı dünyasının en tehlikeli örgütlerinden biridir. Örgüte girebilmek için tamamlaması gereken tek bir görev vardır: bir sevkiyat. Ve Kainat, her zaman olduğu gibi kestirme yolu seçer. Plan yapmaz. Manipüle eder. Yalan söylerken gözünü bile kırpmaz. Ama bu defa işler düşündüğü kadar kolay ilerlemeyecektir. Çünkü karşısına Yaman Haris Batıkan çıkar. Kainat, onun ilgisini, zaaflarını ve çevresini kendi lehine kullanarak işi bitirmeyi planlar. Fakat her manipülasyonun bir bedeli vardır. Ve bazen, kimin oyunu başlattığı değil, kimin daha iyi oynadığı belirleyici olur. "Sadece sen Haris'le tanışmaya fazla heveslendin, Kainat."

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Saman sarısı saçları rüzgara meydan okurken gözyaşları da gözlerine meydan okuyordu.Kırgındı üzgündü mutsuzdu.En çok da kalbindeki aşka kırgındı. Onu böyle bir mutsuzluğa mahkum ettiği için ona bu denli eziyet ettiği için.. .. "Özür dilerim. Böyle olsun istemezdim seni istemediğin bu hayata bize mahkum etmek istemezdim." "Ne dem.." "Lütfen dinle amacım gerçekten senin düşündüğün gibi değildi." Elindeki dosyayı yavaşça masanın üzerine bırakan kadın,konuşmak için cesaretini toplamaya çalışıyordu.. Bugün en çok ihtiyacı olan şeyde buydu zaten cesaret. Kendini açıklamak için bu saçmalığa bir son vermek için artık yapması gerekeni yapmalıydı. Çok geçmeden de lafa girdi. "Ben imzaladım hiçbir şey istemiyorum madde olarak ekledim sende böyle olmasını istersin zaten ama istersen kontrol edebilirsin gerçekten. " Diyen kadın ile adam daha fazla dinlemek istemedi.. Yavaş bir şekilde oturduğu sandalyeden kalkıp tam kadının karşısına oturdu. ??️? Kurgu tamamen bana aittir çalınması söz konusu değildir.

(KİTAP OLDU.) "Bazı savaşlar kurban seçmez, yeni hükümdarını yaratır." Kız kardeşinin tedavi masraflarını karşılamak için birden fazla işte çalışan Mirel Erez, geç saatlerde işinden döndüğü bir gece kapısının önünde yaralı bir adam bulur ve her şeyi hiçe sayarak adamın hayatını kurtarır. Gözlerini açar açmaz ortadan kaybolan adam sırra kadem basar. Bir yıl boyunca hiç karşısına çıkmaz; ancak bir yıl sonra yeniden ortaya çıktığında hiç beklenmedik bir teklif sunar. *** "Sana bir teklifim var," yavaşça öne doğru eğildi. Artık tüm yüzü ışığın altındaydı. Sanırım onu ilk kez böyle net görüyordum. Bir anlığına, onun gibi tehlikeli işlere el süren bir adamın bu denli güzel olmasına hayret ettim. "Benimle evlenmeni istiyorum." Ancak Mirel'in bilmediği, Roman'ın ise hayatının felsefesi hâline gelmiş bir kural vardır. Bratva Yasaları, madde bir. 𝘉𝘳𝘢𝘵𝘷𝘢'𝘥𝘢 𝘵𝘦𝘴𝘢𝘥𝘶̈𝘧 𝘥𝘪𝘺𝘦 𝘣𝘪𝘳 𝘴̧𝘦𝘺 𝘺𝘰𝘬𝘵𝘶𝘳. ஜ (Kurgu; yetişkin içerik barındırır. Bunu bilerek başlamanızı öneririm.) REPRİSAL SERİSİ - Ø 01.08.2024

instagram: sanemozell 🃏 Hiç işkence izlediniz mi? Alev alan bir tenin kokusunu içinize çektiniz mi? Ben izlemedim. Çünkü kızgın demirler derime bastırılırken gözlerimi sımsıkı yummuştum. Nihayetinde, on sene sonra hayattaydım. Şimdiyse başıma gelenlerin sebebine bakıyordum, nişanlıma. Avucumda iki fotoğraf vardı. İlkinde ben vardım. Yanımdaki de o'ydu. Joker'le birlikteydim. Objektife gülümseyen kadın bendim; gözlerimdeki saflık hâlâ ölmemişti. Yanımdaki adamın bakışları karanlıktı, sahiplenici ve soğuktu. Joker sadece adını fısıldadığı insanlara Saltuk olurdu. Bana hiçbir zaman o adı vermediği gibi yanındaki kadına öyle bir bakıyordu ki ona her şeyini vermişti sanki. Ben bir adama değil, bir örgüte tutulmuştum. Bir güce. Bir felakete. İkinci karede başka bir kadın duruyordu. Saçları sarı, yüzü ışığa dönüktü. Onun yanında duran adam da fazlasıyla tanıdıktı. Saltuk Temer Örs ile birlikteydi. Bu fotoğrafta Joker yoktu. Omuzları gevşek, dudakları yumuşak bir adam vardı. Sevmenin yükünü taşımayan, sevilen biri vardı. Bana bakarken aşık olduğunu düşünürdüm, öyle bir bakardı ki içim cız ederdi. Şimdi, bu kadına olan bakışlarını görünce kalbimin yandığını hissettim. Bana aşık olmadığını, bu kadını nasıl sevdiğini gördüğümde fark ediyordum. Ben, öteki kadındım. Ve yaşadıklarımın bin mislini bu adama yaşatmak için elimden geleni yapacaktım.

"Bu üniversitede devam kalmak istiyor musun?" Fısıltı gibi çıkan cümleleri bir bıçak gibi kulağımı kesip geçti, kanadığımı hissettim ama bir o kadar da kanamadığımı algıladım. "Evet." Yutkunmamın eşliğinde gözlerime kara bir bulut indi, ondan korksam da bir o kadar da nefret ediyordum ondan. Bu okulun sistemi, bu kızların durumu, kardeşimin geleceğini pes etmesinin sebebi sadece bu adamdı. Korksam bile asla bir adım geriye gitmezdim. Elini omuzumdaki saçlarıma getirdi, işaret ve orta parmağının arasına bir tutam alarak burnuna götürüp kokladı. Damarlarımdan akan kanın sinirden nasıl yandığını hissettim ama sesimi çıkarmadım. Parmaklarının arasındaki saçlarımı bırakmadan burnuyla boğazıma çıktı ve sırtımın adeta duvara yapışmasını sağladı. Ondan nefret ediyordum, buradaki işim bittiğinde onu öldüreceğimden emindim. "Çok mu istiyorsun?" "Çok istiyorum." "Her şeyi yapacak kadar mı?" "Her şeyi yapacak kadar." Gri gözlerindeki parlama karnıma bir sancı ekledi sanki ama dudaklarının arasından çıkan cümle bütün bedenime bir sancı ekledi. Bir bıçak karnıma girip çıktı ve ben şu anda kanamadan ölüyordum. "O halde benimle bir anlaşma yapacaksın. İstediğim zaman yanıma gelecek ve benim istediğim gibi altıma gireceksin. Derste ol veya olma, istediğim her dakika dizlerinin üzerine düşeceksin ve beni tatmin edeceksin. Tabi bu süreçte doğum kontrol hapını almayı da ihmal etmeyeceksin. Söyle bana Larissa West, koşullarımı kabul ediyor musun yoksa ikiz kardeşin gibi bu üniversiteden bir korkak olarak çekip gidiyor musun? Karar senin, küçük fare."