"Cehennemime hoş geldin, cennete ait olan." Ülkede oldukça tanınan ünlü yazar Adenya Ahravel, Kordelya adlı seri kitabında kendi elleriyle yazdığı şeytan kötü karakteri kontrolünden çıkıp geceleri sürekli rüyalarına girerek onu tehdit edip öldürmeye çalışıyordur. Bu psikolojik şiddete dayanamayan Adenya, en sonunda bu şeytanı öldürürse kabuslarının son bulacağını düşünmeye başlar. Ve bir gece yine aynı kabus ile uykusundan sıçrayarak uyanmasıyla bu düşüncesini gerçekleştirip şeytanı öldürür. Bundan sonra artık rahat edeceğini umarak yatağına uyumaya döner. Fakat geri uyandığında kendisini odasında değil, kendi yazdığı kitabın içinde, öldürdüğü şeytanın yatağında bulur. Ve artık her şey değişmeye, kitabını dışarıdan başka biri yönetmeye başlar.

Bütün dünyanın aradığı katil ansızın hayatınıza girerse sizi soldurmasına izin verir miydiniz? Yoksa bütün yapraklarınız onun için mi açardı? ❝Zafer her zaman en güçlü olana ait değildir. Bazen en acımasız olan kazanır. Kanla yazılmış bir kaderi var, ruhundan söküp atamayacağı bir miras. O, şeytanın bile tereddüt ettiği yolda yürüdü. Ve sen, bu fırtınanın tam ortasındasın.❞ Hayatı her zaman soluk bir çiçek gibi olup, kendinden çok başkalarını düşünenlere...

5 yıl önce yer altı mafyası ile tek gecelik ilişkide hamile kalan bir kadın ve bir çocuğu olduğunu öğrenen yer altının tehlikeli adamlarından biri olan Ares'in çocuğunu almak için Türkiye'ye gelir

2029'da düzeni bozulmaya başlayan bir Türkiye... Öldürülen babası için adaleti arayan savcı Özge Ezel... Katil olarak suçlanan örgüt kurucusunun oğlu Pusat Ali Avlanmaz. Kaderin temsili olan ip onlar için zincirdi, bu zincir kırmızı değil katran karasıydı. Bir tarafta adaleti arayan bir kadın diğer tarafta kendi adaletini yaratmak isteyen bir adam. İki zıt kutup... iki yabancı. Birbirinden nefret ettiklerini sanarken aynı dava için çıktıkları savaşın ortasında ya birbirlerine omuz olurlarsa? / Sözler ver kendine, yeminler et, ama hiçe say kendini... Canını hiçe say ama cananını değil. Ölümü iste ama öldürme... (11 mayıs 2024'te yazmaya başladığım ve 17 Aralık 2024'te yayınladığım distopya / düşmandan aşka kurgum sizlerle)

Nil Arel, hayatını başkalarının yükü olmamaya çalışarak sürdüren genç bir kızdır. Farkında olmadan verdiği küçük bir karar, onu görünmeyen bir sistemin içine çeker. Kayıtların tutulduğu, isimlerin seçildiği ve kimsenin masum olmadığı bir dünyada Nil artık yalnız değildir ama güvende olduğu da söylenemez.

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

Polisi aradığım anda aramam iptal edildi ve telefonuma bir bildirim geldi. Her şeyden habersiz o bildirime bildirim panelinden baktım ve dünyam başıma yıkılmıştı. Bilinmeyen numara: Geçmişimi yaktın kelebek güzeli, bırakta geleceğimi güzel yaşayım.

[TAMAMLANDI] Doksanlı yıllarına heba olmuş bir aşkın öyküsüydü onlar. Davasına ve sevdasına düşkün olan adamın, sevdasından vazgeçmek zorunda kalışıydı... "Bana bir gün, ne davamdan ne yârimden geçerim, demiştin. Sen davana sadık kaldın da yârine sırtını döndün..." Kapak için pureroses8 (Solnyshko) hesabına çok teşekkür ederimm 💜 18.07.2023

Chicago'da bir gece her şeyi değiştirdi. Noxa, hayatı boyunca kaybetmeye alışmıştı. Ailesi onu terk etmişti. Babaannesi gözlerinin önünde öldürülmüştü. Ve bir gece, kendini savunurken bir adamın hayatını aldı. O an kaderi mühürlendi. Ama Noxa yalnız değildi. Onun için her şeyi göze alan tek kişi vardı: Katara. Birlikte teslim oldular. Birlikte zincirlendiler. Ve birlikte dünyanın en acımasız yerlerinden birine gönderildiler. Kara Duvar Hapishanesi. Burada kurallar yok. Adalet yok. Güçlü olan hayatta kalır. Bitiriciler, Pazarcılar, Demir Kadınlar ve karanlık bir tarikatın hüküm sürdüğü bu yerde, yeni gelenlerin tek bir adı vardır: Çürükler. Ama Noxa bir çürük değildir. Ve Kara Duvar'ın en tehlikeli adamı olan Dante Draven, bunu herkesten önce fark edecektir. Nefretle başlayan bir savaş... Kanla yazılan bir ün... Ve yıkılması imkânsız görünen bir hapishanenin içinde doğan bir kraliçe. Çünkü bazı insanlar zincirlenmez. Bazıları zincirleri kırar.

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.