Mardin'in en nadide mücevheri: Viyan Cevherizade. Herkesin uzaktan bakıp iç geçirdiği, ama kimsenin dokunmaya cüret edemediği yasak elma. 💎 Dışarıdan bakıldığında o, Cevherizade Konağı'nın etrafı koruma duvarlarıyla örülü, kibirli ve ulaşılamaz kızıydı. Kimsenin yüzüne bakmaz, kimseyle göz göze gelmezdi. İnsanlar bunu asaletinden ya da kibrinden sanırdı. Oysa gerçek, Viyan'ın ruhuna ve bedenine vurulmuş görünmez bir mühürdü. Bir erkeğin tenine değmesi, Viyan için karanlığa düşmek demekti. Bedeni, yabancı bir dokunuşa isyan edip bilincini kapatırken; Viyan çareyi kimseye ümit vermemekte, gözlerini yerden kaldırmamakta bulmuştu. O, cam bir fanusun içindeki "Seyirlik Bebek"ti. Dokunmak yasaktı, sadece izlenebilirdi. Ta ki Agir Dervişoğlu, o fanusun camına elini yaslayana kadar... Mardin'in hükümranı Agir, herkesin "buzdan prenses" dediği Viyan'ın gözlerindeki o saklı korkuyu gördüğünde, imkansız bir yangının fitilini ateşledi. Dokunmadan sevmek mümkün müydü? Yoksa Agir, yanacağını bile bile o cama dokunup "Seyirlik Bebeği" uykusundan uyandıracak mıydı?

Yıllar önce işlenen bir cinayet, iki aşiretin kaderini değiştirdi. Kan dökülmesin diye verilen hüküm ise henüz doğmamış bir kız çocuğunun hayatını belirledi. Avin Bervar, daha beşiğindeyken Miran Şahmar'a yazıldı. Miran ise çocuk yaşta omzuna yüklenen geçmişin öfkesiyle büyüdü. Biri özgürlüğünü kaybetmekten korkuyor, diğeri ise kaderine boyun eğmek zorunda kalıyor. Ama bazı yazgılar... Aşkı da nefreti de aynı anda taşır.

Mardin'in taş sokaklarında, yıllardır süren iki düşmanlık gölgesini korumaktadır: Koçerler ve Sînorlar. Bu iki aile için sevgi bir seçenek değildir; kurallar, kan ve suskunluk vardır. Şilan Koçer, kendi hayatının bile kararını veremeden büyümüş bir kızdır. Onun için gelecek; çizilmiş, yazılmış ve çoktan başkaları tarafından seçilmiştir. Bir gün, hiç istemediği bir gerçeğin içine sürüklenir: berdel. Karşısına çıkan isim ise düşman tarafın gölgesidir. Mirzan Sînor. Soğuk, sert, korkulan ve adı söylendiğinde bile sessizlik yaratan bir adam... Ama asıl tehlike, onun düşman olması değil; Şilan'ın hayatına dokunmaya başlamasıdır. Bir ev, iki düşman, zorla bağlanmış iki kader... Ne sevgiyle başlayan bir hikâyedir bu, ne de kolay bir nefretle biten. Sadece mecbur bırakılmış iki hayatın, birbirine çarpmasıdır. Ve bazen kader... en çok zorlandığında başlar.

Eski dönem kurgusu..🕊️ Heyecanlı bir bekleyiş içindeydi güvey odasında Suna. İçindeki heyecan öyle büyüktü ki, kendini sanki bir rüyanın içindeymiş gibi hissediyordu. Kırmızı duvağın ardından avuç içine bakmış ve gülümsemişti. Kınası tutmuştu ve Suna bunun anlamını çok iyi biliyordu. Güzel başlamamışlardı ama güzel olacaklardı; Suna buna tüm kalbiyle inanıyordu. Derken, dışarıdaki davul zurnanın sesi kesilmişti; damadı güvey odasına yolcu ediyorlardı. İçindeki heyecanla yataktan kalktı. Dışarıdan gelen bağırış sesleriyle odasının kapısı açılmış ve kocası içeriye girmişti. Kalbi küt küt atarken, Yavuz Ali ona hiç bakmadan geçmiş ve odadaki koltuğun üzerine oturmuştu. Suna, ne olduğuna anlam verememişti. Az önceki heyecanından eser kalmamış, yerini korku ve hayal kırıklığı almıştı. Duyduğu cümlelerle ise az önceki rüyası kabusa dönmüştü. "Ne bekliyorsun?" dedi sert bir sesle. Cebinden tütünü çıkarıp dudaklarının arasına yerleştirdi ve metal çakmağıyla tütünü yakarken ciğerlerini derin bir dumanla doldurdu. Saliseler sonra titretmişti beyaz dumanın sardığı gözbebeklerini. "Bu gece yahut sonraki tüm geceler... Ne olacağını sanıyorsun?" En az bakışları kadar sertti ses tonu. Döktüğü her kelimede boynundaki damarlar hiddetle kabarmaktaydı. Derken bir anda öfkeyle çevirivermişti bakışlarını yatağın önünde dikilmekte olan karısına. Genç kız kocasının bakışlarında gördüğü manayı tanıyamamıştı. Kin mi, nefret miydi bu? Yoksa koskoca bir hayal kırıklığı mı? Bilememişti. Ve o an kulakları geceler boyu kalbini kor bir ateşle yakan o sözlerle çınlamıştı. "Yapmayacam Suna! Yapmayacam ! Bilesin ki bir lahza huzurun olmayacaktır bu odada. Çünkü ben emmoğlumun oynaştığı kızı değil gönlüme , yatağıma dahi almayacam !" Kitabın içeriği tamamen hayal ürünüdür

Hande Kız kardeşi ile en büyük aşiret olan Demirkanlara hizmet ederken Demirkanlıların en büyük oğlu Boran ona sevdalanırsa (Eğlence amaçlı yazdığım bir kitap yazım yanlışı falan olabilir)

İslâmi bir aşk romanı, tamamlandı. Genç yaşta ailesini kaybeden Rabia, zorlu bir hayat geçirip, sonunda rahata kavuşacağını düşündüğü sırada, başına gelenler yüzünden kendini bambaşka bir kaderin içinde bulur. Kaçtığını sandığı kaderin, ona çizdiği yolda savrularak nasibine gittiğinden habersizdir genç kız. (Bilgilendirme: Bu kitap ilk kitabım olup, eğlencesine yazılmış bir kitaptır. Sonraları ince eleyip sık dokuyarak yazdım diğer kitaplarımı. Bu yüzden saçma ve kırıcı yorumlarınızı kendinize saklayıp kitabı isterseniz yarım bırakabilirsiniz. Sırf bu durumlardan dolayı kaldırmıştım lakin kendine göre bir kitlesi olduğu için kaldırdığım an daha fazla açıklama yapmak zorunda kalınca yeniden paylaşmaya karar verdim. Hiçbir menfaatim yok, sadece okurlarım için kitabı tekrar yayınlıyorum.) Kısa bir kesit; "Ben kararımı verdim. Evlenmeyeceğim Esma." dedim ciddi bir şekilde. Esma da "Kuzum senin kararın ben sana birşey diyemem ama peki ya şimdi ne yapacaksın? Misafirler gelmeye başladı bile. Nasıl olacak, nasıl diyeceğiz herkese düğün iptal diye? Ve biliyorsun babam bunu asla kabul etmez." dedi. "Biliyorum Esma'm biliyorum bunları düşünmedim mi sanıyorsun ama yapacak birşey yok, bir şekilde iptal ettik demem lazım herkese." Kor gibi yanan yüreğime ferahlık ver Rabb'im. Esma bir süre dışarıyı izleyip iyice düşündükten sonra "Rabia ben buldum galiba!" dedi. Heyecanla gözlerimi açtım. Umarım kuzenim beni yeniden umutla dolduracak şeyler söylerdi. Not: İlk kitabımdır ve klişe içerir fakat hiçbir kitaptan ilham alınmamıştır. Sevgilerimle... Keyifli okumalar! ♥️ #islam 'da 1 Numara! ⬇️ 19.12.2020 - 24.12.2020 28.12.2020 - 30.12.2020 08.01.2021 - 15.01.2021 #Allah 'da 1 Numara! #kimsesiz de 2 Numara! Çalıntı, kopyalanma ve kurgunun başka şahıslar tarafından yazılması hâlinde gerekli işlemler yapılacakt

Aşk, nerde imkansız varsa onu seçer.

"Öptüm. Haddime değilken, dudaklarını tattım. Kim bilir ne büyük cezası vardır o dudakları öpmenin? Ama yanmayı da göze aldım. Şimdi Adem'im. Cennet'inden kovma beni." -2 bölümlük kısa hikayedir, devamı yoktur.- Mert A. Akcan 2015

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

tamamlandı Altan&Hazal Sabah her zamanki gibi çalıştığım okula gitmek için yürüyordum. Çalıştığım okul ve evim arasında çok bir mesafe yoktu, o yüzden arabam olsa da yürümeyi tercih ediyordum. Tam bir dönemeci döndüğümde biraz uzakta olan bir köpeğin bana doğru koştuğunu görüyorum. İyi de ben köpekten çok korkardım. Gerisin geri geldiğim yolu koşarak dönüyordum. O an adrenalinden kaynaklı evimi de geçmiştim gerçi apartman kapısı kapalıydı; orayı açmaya çalışsam köpek beni yakalardı. Ne kadar süre koştum bilmiyorum ama o an biraz uzağımda bir polis arabası görüyordum. Arka kapısı açıktı, kurtulmak için tek şansım olabilirdi. Arabaya bir iki adımım kaldıktan sonra yavaşlamış ve kapısının açık olduğu yerden arabaya binmiş, kapıyı şak diye hızlıca kapatmıştım. ---------- Kitabımda geçen kişi, kurum ve kuruluşlar sadece bir hayal ürünüdür; gerçek kişi, kurum ve kuruluşlarla hiçbir bağlantısı yoktur. Lütfen kitabımı başka kitaplarla kıyaslamayın; her kitap birbiriyle benzerlik gösterebilir. Kitabımdaki kadın karakterim tesettürlü olabilir ama bu, tamamen İslami kurallara göre yaşadığı anlamına gelmez. Kitabımda bir kusur varsa, bu bendedir; İslamiyet'te değil.