Ya erkek karakter, doktor kimliğine bürünürse.? Turan Efe Alp Berbat bir haldeyim. Bir ay olmuştu lan, koskoca bir ay yoklar. Hiçbiri yok. Ne dirileri ne de naaşları. İki gün önce sevdiğimin tabutunu gördüm. Arkadaşımın tabutunu gördüm. Şehit oldu diyorlar. Tabutlarında bile iki torba kum var lan... Kokusuna hasret kaldığım kadının öldüğünü söylüyorlar. Gözlerini görmek, sesini duymak için bile ölebileceğim kadının gözlerini kapatıp sonsuza kadar sustuğunu diyorlar. Ama ben hissediyorum, o yaşıyor. Ama lanet gelsin ki hiçbir şey yapamıyorum. Bu berbat meyhanede içmekten başka hiçbir şey yapmıyorum. Son iki haftadır olduğu gibi. İşe de gitmiyorum. Eve gidince biraz olsa bile unutmak için buraya geliyorum. Ama o gece gibi saçlı, okyanus gözlü kadını unutamıyorum. Geç buldum, erken kaybettim...

!!!Devam Etmeyecek!!! Yeşim köstebekti. Ona en çok güvenen adamın, Mehmet Bey'in aradığı kişiydi, düşmanıydı. Yüzbaşı Yiğit ise hiç güvenmediği bu kadının onu her seferinde kurtaran kişi olduğundan bir haberdi.

& ASKERİ KURGU & "Bazı hikâyeler yüz yüze başlamaz; ekranın arkasından kalplere dokunur. Her şey masum bir "Salam" mesajıyla başladı. Bakü'den Muş 'a uzanan bir sohbet, kahkahalarla dolu bir arkadaş grubu ve sadece bir 1 Nisan şakası... Rüya herkesi güldürmeyi planlıyordu. Ta ki Mustafa'nın attığı o son mesaj gelene kadar: "Hakkınızı helal edin." O andan sonra sohbet sessizleşti. Çünkü bazı mesajlar... şaka değildir.

Bir ada ve ortada duran iki kişi. Biri Türk biri Yunan. Biri isyancı biri işgalci. Birinde steteskop birinde künye. İkisi birbirine her şey olur. İkisinden birbirine hiçbir şey olmaz. . 1 Eylül 2039'da, kimine göre Gökçeada kimine göre İmroz'dayız. Kimi için acımasız distopya kimi için kaçınılmaz bir sondayız. . İlk bölüm yayın tarihi 5 Temmuz 2023. . Kitapta anlatılan tüm konu, kişi ve olaylar hayal ürünüdür.

Hemşire olan kızın çalıştığı yerde sevdiği adama anonim olarak yazması ve daha sonrakı olayları yaşayıp görücez Yazım yalnışlarım ola bilir maruz görün lütfen

Kızıltepe Karakolu... Ömrünü vatanına adamış, canı pahasına bayrağını dalgalandırmaya yemin etmiş komutan... Poyraz Ali Demirbaş. O pes etmez, pes ettirir! O katil değil, kahraman! O Türk Askeri! Ve onun kurak toprağına dökülen birkaç damla deniz umutlarını filizlendirdi. Ona yol gösteren Asena'nın peşine takıldı Börteçine. Demirden dağlar eridi, erlik parıldadı, vatan ilalebet payidar kaldı. Börteçine mavi gözlü Asena'ya kalbini verdi. Yiğidin kavgası da sevdası da büyük oldu. ** Türkiye Cumhuriyeti uğruna can veren şehitlerin ruhları şad olsun! - Bordo Harekat hikayesinin düzenlenmiş halidir. Her hangi bir çalıntı durumunda gereken yapılacaktır! - Tüm hakları bana aittir!

Antep'in ihtişamlı konaklarından birinde, aşk acısını sır gibi saklayan Üsteğmen Zeyd ve sevdiği adamı ölmeden yüreğindeki mezara gömen Katre'nin hikayesi... KÖZ; Sırrını gel sen çöz... Alıntı; Sanki bir filmin içinde gibiydim tam şu anda. Ağır çekimde kafamı Ömer'in baktığı yere çevirdiğimde yüreğime bir kor düştü. Elim göğsüme giderken, endişeyle yutkundum. Bedenimdeki bütün kan akışı hızlandığında bunun gerçek olmadığına inanmak istedim. Hiçbir gerçeği bu denli hayal olarak dilemediğime yemin edebilirdim. Zeyd... Evlendiğim adamın kardeşi, yüreğimi enkaza çeviren, kazıya kazıya içimden atmak için aylarımı zindan ettiğim Zeyd miydi? Başıma saplanan ağrılar dünyamı döndürürken tutunacak bir dal aradım. Kocam kardeşine sıkı sıkıya sarılırken yanında solan beni görmüyordu. Arkamdaki sandalyeye aniden oturduğumda Ömer'in ve... Onun dikkatini çekmiştim. "Katre! İyi misin?" diyen Ömer endişeyle yüzümü avuçladığında ona bakmak için kalkan gözlerim yanındaki adamın, Zeyd'in keskin bakışlarıyla kesişti. Göz bebeklerim titrerken onun bakışlarında yalnızca soğukluk vardı. Buz gibi... Donuk ve hiçbir kaygı barındırmayan gözleri abisinin ve benim üzerimde gelip gidiyordu. İnsan biraz olsun endişelenmez miydi? Benim tanıdığım Zeyd, bu muydu? Bayılmak üzere olan bir kadına şefkatten yoksun bakışlar atan bir adam mıydı o? Anlamsız sessizliği Zeyd'in bozmasını beklemediğimden, konuşmasıyla yeniden ona bakmıştım. "Allah mübarek etsin..." derken gözlerine tırmanan harelerim mahçup bir ifadeye bürünürken zoraki çıkan son kelimesi bütün gerçekleri bir tokat gibi yüzümüze çarpmıştı. "Yenge." ~ (Çalıntı, kopyalanma ve kurgunun başka şahıslar tarafından yazılması hâlinde gerekli işlemler yapılacaktır. Antalya'nın ünlü avukatlarından biri öz amcamdır. Bilginize...) Tüm hakları K

☀️ Bazen yeniden başlamanın bedeli, geçmişin küllerini taşımaktır... Bir kadın. Bir anne. Bir enkazdan yalnızca bedeniyle değil, ruhuyla da kurtulmaya çalışan bir insan. Ve bir adam... Kırık bir kalbin etrafında, koruyup sarmalamaktan başka bir şey istemeyen bir yüzbaşı. Mehmet Aslan Kılıç. Kilit Timi'nin sessiz gücü, küçük bir çocuğun kahramanı, bir kadının ise yeniden nefes alış sebebi. Mihre'nin hayatı, o ve oğlu Umut'un yolları Mehmet'le kesiştiğinde tamamen değişir. Yıkıntılar arasında filizlenen bir sevgi, bir timin sıcaklığıyla yeniden aileye dönüşür. Ama bazı yaralar sarılmaz... bazı sınırlar kolay aşılmaz. Kimi zaman "sevmek" bile imkânsız görünür. ☀️ "Benden sana daha ötesi olmaz, olamaz." Ama bazen hayat, "olmaz" dediğin her şeyi sana yeniden öğretir. 🔞 NOT; +18 yaş ve üzeri için uygundur yetişkin içerik , argo ve olumsuz sahneler içermektedir. Rahatsız olacakların dikkatine.

Kırık ayna parçalarıyla dolu kadehi ters tuttuğunda masken düşer. Kendini bir girdabın içinde hapis bulursun. Saatler kırılır, kadran artık gösteremez olur. Ancak hayat her duran bir saat için devam eder. Kitapların bir sargı bezi görevi gördüğünü fark ettiğinde ip sadece senin elinde olmaz, herkes bir uçtan çekiştirir. Özgürlüğün nedenini aramaya başladığında narkoz etkisi gibi bayılırsın. İğneyi en ummadığın anda, boynundan yersin, sırtından değil. Saat birden hızlı akmaya başladığında bıçak durmaz saplanır. Cam kalbe saplanıp parçalara ayırana kadar da durmaz. Yaralar çabuk iyileşmez, kanar durur. Yara bantları çare olmaz. Güvenmek için bir bir el uzatırsın göğe. Ancak bir sürü el tarafından aşağı çekilirsin. Mumun ışına çekilen bir kelebek gibi erir durursun, bul beni diye bağırırsın. Kum saatine hapsolur ve akıp bitersin ancak o bıçak camdan çıkmaz. Sonra bir uzanır kalbine, kalbindeki ışığı gün yüzüne çıkartır. Melankolik ruh hali dağılır, boya fırçalarından damlayan yağmur damlaları kaldırımda birikir. Bir sokak lambası gibi ayılan gönül kahve köpüğü gibi köpürür durur. Renkli taşlar, uğursuz siyah kediler, kesilen saçlar... Hepsi bir olup bir dolu sigara izmaritini oluşturur. Kopmuş zincirlerini bir arada tutmak için o kopan yere dağlanmış ip gibi ayakta tutar. Bir kaset sesi duyulur kısık bir melodi gibi. Güneş batar ay çıkarcasına etraf kararır ve eski bir kitap sayfasına mahkum olan çiçek canlanır. Her şey bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçerken yere düşüp parçalanan bir nar tanesi kadar çaresiz hissedersin. Sonra bakarsın, kendi basamaklarını çıkarken bile o basamakları sen çizmişsindir. Sona yaklaştığını ve hatta geldiğini bildiğinde ise her şey için geç kalmışsındır.

Renkli bir mahallenin, renkli çocukları olarak sürdürdüğümüz yaşam, hepimizin büyümesi ve yeni hayatlara atılmasıyla koyulaştı. Renklerimiz artık solgundu, ama kalbimizdeki anılar hâlâ gerçekti. Küçük bir çocukken kurduğumuz hayaller bir bir gerçek olurken, zihnimizin en ücra köşelerine saklanmış imkansız, yasaklı düşünceler de gün yüzüne çıkıyordu. Ben Mahperi... Mahperi Demirkan. Çocukken bir heves peşinden dolandığım ilk aşkımın, bana aşık olduğundan bir haber, adının yanına abi sıfatını koyup hayatıma devam ediyordum. Ta ki, o bir gün; Benim anılarımda saklanan, yasak koyduğum her şeyi yüzüme vurana kadar. ꧁꧂꧁꧂꧁꧂꧁꧂꧁꧂ İçeri gireceğim sırada kolumu tuttu. Bir kolumu tutan eline bir de yüzüme diktiği gözlerine baktım. "Ne hissettiğimi öğrendin." 𝐒𝐞𝐯𝐝𝐚𝐥𝐚𝐧𝐝𝛊𝐦 𝐬𝐚𝐧𝐚. Ne hissettiğini biliyordum. Yakışıklı suretindeki çakır gözleri yüzümü derince süzdü. "Ve hiç bir şey eskisi gibi olmayacak Karadut." Dediğinde hiç bir şeyin eskisi gibi olmayacağını biliyordum. 𝐇𝐢𝐜̧ 𝐛𝐢𝐫 𝐬̧𝐞𝐲 𝐞𝐬𝐤𝐢𝐬𝐢 𝐠𝐢𝐛𝐢 𝐨𝐥𝐦𝐚𝐲𝐚𝐜𝐚𝐤𝐭𝛊. ᯾᯾᯾᯾᯾᯾᯾᯾᯾᯾᯾᯾᯾᯾᯾᯾᯾᯾ Mahalle kurgusu ✔︎ Yetişkin içerik✔︎