kabuslarincelladi: Uyumadığını biliyorum. kabuslarincelladi: Ve yine aynı kâbusu gördüğünü de. Hiç tanıdık gelmeyen hesap ismi ve bana her gece gelen o iki mesaj. Beni uykumdan uyandıran kâbusumu biliyordu, kimdi o?

Bir şehir insanın kurtuluşu olabilir miydi? Kurtulmak için adım atılan şehir daha büyük bir esarete yol açabilir miydi? Babasının onu zorla evlendireceğini öğrenen genç kız ani bir kararla yaşadığı şehri terk eder ve İstanbul'da yeni bir sayfa açmaya karar verir ancak İstanbul'da da onu bekleyen sorunlar bitmek bilmez.... ~~~ "Ben onu gelinim olarak istemiyorum." annesinin sesiyle birlikte yutkundum. "Senin veya kocanın ne düşündüğü umurumda değil, sizin fikirlerinizi önemsemeyi on beş yaşında bıraktım. Hoşunuza gitsin ya da gitmesin o kız artık benim eşim ve soyadımı taşıyacak." Artık onun eşiydim... Bu cümleyi kabullenmem uzun sürecekti.

"Bazen herşey küçük bir yaşamla ölüm olur.," "Ben Nefes Karadağ diğer adıyla ölüm çiçeği." "Bende Deniz Can Beyoğlu diğer adıyla Cehennem ateşi." Herşey o lanet geceyle başladı ölmek isterken bir anda yaşama tutulan ay ve yıldız.

"Allah seni bana vermekle, vermediği herşeyi telafi etmiş... "

ETRA NULL. Var olan ama kaydı silinenler. Yaşayan ama artık insan sayılmayanlar. Denek olmak güç kazanmak değildi. İnsanlıktan vazgeçmekti. Geçmişi silmekti. Kimliği NULL'a çekmekti. Bread George Bush, dünyaca ünlü bir bilim insanı. Nobel ödülleri, devrimsel genetik çalışmaları ve insan zihnini çözmeye yaklaşan deneyleriyle tanınıyordu. Kimsenin bilmediği şey ise onun laboratuvarında yapılan tek bir yanlış kodlamanın insanlık tarihinin en büyük felaketini başlatmış olmasıydı. O gün yazılan bir gen dizilimi hatası, canlı ile yokluk arasındaki sınırı yırtmıştı. Ortaya çıkan şey ne tamamen maddeseldi ne de tamamen düşünce. Görünmüyordu, ama vardı. Saldırgandı.Açtı. Bush, çözüm olarak dört kadın seçti. Dört farklı ülkeyi, dört farklı kültürü ve dört farklı genetik haritayı temsil eden denekler. Güney Kore'den sessizliğiyle tanınan bir zihin. Amerika'dan iradesi kırılmamış bir beden. Kanada'dan soğuğa alışmış bir bilinç. Brezilya'dan ritimle büyümüş bir ruh. Onlara isim verilmedi. Numara da verilmedi. Çünkü bu bir deney değildi. Bu, insanlığın son savunmasıydı. Her birine bir simge verildi. Bu simgeler, deney sonrası hayatta kalanların güçlerini temsil ediyordu. Bu dört kadın gerçekten insanlığı kurtarmak için mi seçilmişti. Yoksa Bread George Bush, yarattığı canavarı yok etmek için değil, onu kontrol edebilmek için mi yeni silahlar yaratmıştı. Son sayfa kapandığında geriye tek bir soru kalır. Canavar gerçekten dışarıda mı, yoksa çoktan içimize mi girdi. ©Tamamen Hayal Üründür. Şahsıma aittir. Yetişkin Düzeyidir.!!

❗+18 ❗ Bazı gözler rüya görmez. Bazı rüyalar ise gerçeği hatırlatır. Eisheth Zenunim, bir zamanlar cennetin nuruyla yaratılmış bir melekti. Aşkı seçtiğinde kaderi değişti, adı silindi, hafızası parçalandı. Işıkla karanlık arasında sıkışan ruhu, onu ölüm meleğiyle, yasak bir bağın tam ortasına sürükledi. Ölüm meleği, görev ile özlem arasında kalırken; Lucifer özgürlüğün bedelini, Lilith ise arzunun gerçek yüzünü fısıldar. Kadın iblisler karanlığın kraliçeleri olurken, melekler cennetin sessizliğinde yaklaşan savaşı hisseder. Cennet ve cehennem arasındaki kadim denge sarsıldığında, rüyalar yalnızca uykuya ait olmaktan çıkar. Geçmiş, gözlerin ardında yeniden uyanır. Unutulmuş bir aşk, bastırılmış bir hafıza ve Tanrı'nın sessiz hükmü, insan dünyasına sızmaya başlar. Rüya Gözleri, aşkın günaha, unutuşun cezaya, kaderin ise bir savaşa dönüştüğü karanlık bir anlatı. Işığın da karanlığın da masum olmadığı bir evrende, gerçek soru şudur: Bir ruh, kaderini hatırladığında hangi tarafı seçecektir? !!Kurgu Tamamen Hayal Ürünüdür ve Şahsıma Aittir.!!