Kendi ailesinde tek çocukken bir telefon aramasıyla birlikte aslında hastanede karıştırıldığını öğrenen ve gerçek ailesinin beşinci çocuğu olan Balım'ın, yeni ailesine alışmaya çalışmasıyla başlayıp kendi aile sırlarını öğrenmesiyle devam ediyorr Dikkat! Kitapta çok fazla komik sahne olmakla birlikte eser miktarda üzücü olay vardır :) #1 gerçek ailem #1 abi 12.11.25 #1 ailem 04.01.26 #1 abi 19.05.26 (güne özel :))

Liva Marsel.

Melis Soykan, 17 senesini üvey babası ve abisiyle geçirdiğinden bir haber olan ve Tourette sendromuna sahip bir genç kızdır. Hayatı yasaklar ve engellerle geçerken bir sabah kapının çalması ile her şey değişir. Çünkü gelen kişi öz babasıdır. Ailesine kavuşmuş olmanın heyecanı ve korkusunun yanında, bir de uzun süredir gitmediği okuluna dönen Melis, her şeye alışmaya çalışırken etrafındaki sırların farkında değildir. En önemlisi ilk aşkını yaşarken ilk kalp kırıklığını da yaşayacağından da haberi yoktur. Tıpkı, hayatında hissetmediği duygularını fark etmesini sağlayan Aras Özkan'ın, onu üvey babasına teslim eden adamın oğlu olduğundan haberi olmadığı gibi... Eski adıyla Karmaşık, yepyeni haliyle yayında!

|Bu kitap yetişkin okurlara yönelik +18 sahneler içermektedir.| Keyifle "Nihayet tanışabildik..." dedi. Eğer beni tutmuyor olsaydı titreyen dizlerim yüzünden yere düşebilirdim. Kahretsin, Ecsad maskesi takıyordu! Kim olduğuna dair bariz düşüncemin yanlış olması için her şeyimi verirdim. Ama onun kim olduğunu biliyordum. Hissettiğim korku ruhumun üçüncü bir kişi olarak olayı izler pozisyon alacağı kadar ağır gelmişti. Kendimin farkında değildim, boşlukta yüzüyordum. Yutkunarak boğazımdaki düğümü itmeyi denedim fakat manasızdı. "Kimsin sen? Benden ne istiyorsun?" Kaygı içinde kısılan sesim yüzünden beni duyamaması mümkündü. Ama duydu. "İsmim Xhadriel. Beni tanıyor musun?" Ecsad'ın kurucusu, gelmiş geçmiş en tehlikeli hacker topluluğunun lideri Xhadriel... Hiç tanımamış olmayı dilerdim. Halbuki benimle birlikte bütün ülke onu tanıyordu. Bense onun hakkında bütün ülkenin bilmediği bir gerçeği biliyordum; benim peşimde olduğunu. Onu tanıdığımın, hatta peşimde olduğunu bildiğimin farkındaydı. Kendi ağzımla onaylamamı istiyordu. 'Beni bekliyordun, bende geldim' der gibiydi.

17 yıl sonra karıştırıldığını öğrenen Alya ne yapacak? Yeni ailesine alışabilecek mi? Sorun bu da değildi. Tüm yaşadıklarının aslında planlanmış olduğunu öğrenince ne yapacak? Kalp defalarca kırılırdı. Fakat hayatla oynamak, ateşle oynamak kadar tehlikeliydi.

"Dondurma istiyorum." Dedim büyük bir hevesle. O kadar uzun zaman olmuştu ki tatlarını bile unutmuşum. Yaz-kış, an farketmeksizin yiyebilirdim. Hatta Pamir'den sonra en çok sevdiğim şey dondurma olabilirdi. Göğsünde uzandığım beden kasılırken sertçe yutkunduğunu hissettim. Mırıldanırken belimdeki eli, kalçama doğru ilerledi. Pislik. Onun ne zannettiğini çok iyi biliyordum. "Dondurma mı istiyorsun sen ?" Kalçama inen eliyle hafif etimi sıkıyordu.Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım. Onu biraz kıvrandırmaktan zarar gelmezdi. "Hımm." Diye mırıldandım. Beni bir anda yatakta döndürerek altına aldı.Küçük bir çığlığın dudaklarım arasından çıkmasına engel olamadım.Kehribarları koyulaşmıştı.İçlerindeki o arzu dolu kıvılcımları görebiliyordum. Dudaklarıma uzanacağı zaman başımı yana çevirerek göğsüne elimi yasladım. Dudakları yanağımın üstünde durdu. Onu durdurmam gerekiyordu.Çünkü bir kere başlarsa bu yataktan kalkamazdık.Dondurma krizim tutmuşken istediği iş olamazdı.Belki daha sonra ama şimdi değil. "Pislik yapma Pamir ya ! Uzun süredir yemediğim için ateşim çıkmış gibi hissediyorum.Çikolata parçacıklı,fıstıklı ve vişneli istiyorum. Hepsini. Bütün çeşitlerinden istiyorum." İçim gide gide çeşitleri sayarken sanki gözlerimin önünde canlanıyordu yiyeceğim an.Ağzımın suyunun akıyor olmasından korkuyorum.Sessiz kaldığında yüzüne baktım. Bozulmuş bir ifadesi vardı ama bunun sahte olduğunu biliyorum. Tatlı tatlı gülümseyip yanağına uzunca dudaklarımı bastırdıktan sonra gözlerimdeki çocuksu ifadeyle hâlâ kıvılcımlar saçan kehribarlarının içine baktım. "Alacak mısın?" Yüzümü birkaç saniye inceledikten sonra içli bir nefesi ciğerlerine çekerek dudaklarıma kısa ama etkisi büyük bir öpücük bıraktı. Başını ağır ağır salladı ardından. "Peki alırım.Ama ateşini diğeri daha

Bir ailenin kırgınlıklarla örülü geçmişinde, yıllar sonra gelen bir kızın sessiz ama güçlü mücadelesi. Nehir, gerçek ailesini bulsa da, aralarındaki sessiz duvarları yıkmak için cesaret ve sevgiyle savaşır. Kan bağından öte, kalpten bağların gücü anlatılır.

Gerçek ailem kurgusudur Etraf sessizdi... Onlar için tüm sesler susmuştu. Leyla ve Selim çifti için zaman artık akmıyordu. Her şey durdu ve onlar sonsuzluğa uğurlandı. Arkalarında onları çok seven beş çocuk bırakarak ebediyete uçtular. Ve o beş çocuk için her şey asıl şimdi başlıyordu...

Derler ki gözler kalbin aynasıdır. Kalbindeki saf gerçekliği gözlerine vurarak binlerce duyguyu barındırarak gösterirdi o gözler. Ama zihnin bir noktası olurdu. Kalbine dur diyecek kadar öne geçmesini sağlayan buzdan bir zihin. Benim zihnim, kalbimin üzerine inşa edilmiş devasa bir buz kütlesiydi; ne duygu sızdırırdı, ne de dışarıdan bir sıcaklık kabul ederdi.​ Damarlarımda akan kanın bana ait olmadığını, ismimin bir mezar taşına çoktan kazındığını bilmeden yaşamıştım. Şimdi, küllerinden doğan bir hayalet gibi, o büyük Sancaktar Hanedanı'nın kapısındayım. Elimde bir sevgi buketi değil, Ferhat Ivan Mironov'un zihnime yerleştirdiği o zehirli hançer vardı. İhtilal sessizce başlar; bir yabancıya sarıldığında onun aslında kendi kanın olduğunu fark ettiğin o sarsıcı anda gizlidir her şey. Ve en büyük ihtilal, celladın kendi kalbine yenildiği andır...