« آخرالــزمان; مردگان برمی‌خیزند » ⋄‌ برشی از فیکشن: _تو یه حرومزاده‌ای! _معمولا همکارهات زیاد این واژه رو برامون به‌کار می‌بردن؛ ولی می‌دونی جئون؟ شنیدنش از لب‌های تو خاص‌تره! - _هرکسی جرئت کنه و دستش رو برای مشت زدن به من بالا بیاره، اون رو به زمین می‌کوبم ولی تو جونگکوک... هرچقدر دلت می‌خواد میتونی سیاه و کبودم کنی. من فقط بی‌حرکت می‌شینم و نگاهت می‌کنم، همین...! - _این وقت شب تنهایی کجا رفتی؟ میخوای مثل یه ویرانگر شهر رو دوباره خاکستر کنی؟ _من یه شکارچی‌ام که داره توی تاریکی دنبال شکار می‌گرده؛ ولی طعمه خودش اینجاست! - کاپل‌ها↵ ویکوک، نامجین ژانر↵ اکشن، رمنس، مهیج، رقابتی، هارش، اسمات‼️ وضعیت آپ↵ فصل اول - کامل شده

"ولم کن! من به کمکت نیاز ندارم!" صداش خش داشت. زخمی بود. تهیونگ نگاهش کرد. لب‌های ترک‌خورده. خون خشک‌شده کنار گونه. لباس‌های پاره. "تو زخمی‌ای." آروم گفت. جونگ‌کوک خندید. یه خنده‌ی خسته و تلخ. "تو فکر میکنی زخما مهمن؟" بارون تندتر می‌بارید. موهای خیسش به صورتش چسبیده بودن. تهیونگ حس کرد اون بو... بوی درد و مقاومت، عمیق‌تر شد.