"Kendi hisleriyle yüzleşmeye korkan iki düşman ailenin ortasında kalan iki aşık."

Şerif masadan bir zarf aldı, İsmail'in önüne koydu. İçinden birkaç fotoğraf düştü. Fadime, evden çıkarken, sokakta, liman yolunda. Hepsi gizlice çekilmişti. İsmail'in eli titredi. "Bir saç teline zarar gelsin," dedi alçak sesle, "bu kasabayı yakarım." Şerif eğildi, kulağına yaklaştı. "Yakacak zamanın yok" dedi.

Biz evlenduk.. Ha da büyük iş !

❝bu düşmanlık ebedi fadime koçari, sevda gibi❞ ! isfad kurgusudur.

En soğuk düşmanlıkta bile, kalbin kendi sıcaklığını sakladığını fark edersin..

trabzon'da, kemençe sesinin altında kıyılan nikâh; istanbul'un cam gökdelenlerinde kırılıp acı bir boşanmaya dönüşür.

Bir Furtunali ateşin ve Koçari çakmağin hikayesi..

"öyle değil midir zaten, sevda yasaktır furtuna kızın koçari oğlana sevdalandığından beri, ondan bizden sevdalık olmaz, unut onu, Fadime Koçari."

iso fadime kocari sahte sevgilim olsana

Düşman iki ailenin süregelen nefreti, Fadime Fırtına'nın elinden önce babasını alır. Kader kurbanı annesi ise intihara sürüklenir. Bilmediği bir şey vardır ki, çatırdayan duvarın yarığından sızan ilk ışık, önce karanlığa dokunur. O ışığın, düşman topraklarından geleceğinden ise habersizdir.