"If Loving You Is A Sin, Then Let Hell Be My Paradise"

"Beş saniye? Çok saçma. Benim bir kadına ömrümü adayıp adamayacağımı o beş saniye mi belirleyecek?" "Ömrünü adamak zorunda mısın?"

Bir yanda Kocasını kaybetmiş kalbi kırık bir KADIN..Tek tutunacak dalı canından çok sevdiği oğlu Deniz Cİhan..Mardine gelmesi onu farklı hayata sürükleyecekdir.. Bir yanda sevmemeye yemin etmiş bir ADAM..Ailesi için her şeyi yapmaya hazır..Kardeşinin ölümü ile tüm hayatı değişecekdir..

When Cihan Albora-the silent, feared Aga of Mardin-steps into a glittering Istanbul gala, he expects nothing more than business and formality. What he doesn't expect... is her. Alya Smith, a brilliant neurosurgeon with a calm presence and eyes that see far deeper than most, becomes the only light strong enough to cut through the shadows he's carried his whole life. One look is all it takes for something to shift-quietly, dangerously. But powerful families are watching. Old enemies are stirring. And the fragile moment between them threatens to spark a storm neither city is ready for. Two worlds. One silent pull neither of them can explain. A story born in the space where his shadow met her light.

Onlar... ateşle barut gibiydiler. Bir araya geldiklerinde yanmamak imkânsızdı. Cihan ile Alya'nın hikâyesi başından beri imkânsızdı; yasaklarla, engellerle, göz göze geldiklerinde bile içten içe yanan bir tutku ile örülmüştü. Birbirlerini sevmekten vazgeçemediler ama yan yana durmaları bile felaketi çağırıyordu. Cihan için Alya dokunulmazdı. Elini uzatsa yanacağını biliyordu, ama kalbi her defasında ona koşuyordu. Alya ise kendi içinde fırtınalar taşıyordu; hem sevgisinin büyüklüğüyle hem de anneliğinin ağırlığıyla. Onu vazgeçilmez yapan şey belki de buydu: ulaşılmaz, yasaklı ve bir o kadar da gerçek oluşu.

Alya ve Cihan lisede tanışsa nasıl olurdu? Alya'nın babasının Mardin'e atanmasıyla başlayan hikayeleri Cihan ve Alya'yı nerelere sürükleyecek?

Cihan ve Alya birbirine deli gibi aşık iki insan. Onları gören herkes onlar birbirleri olmadan yapamaz diye düşünürken kader onlara öyle bir oyun oynamıştır ki ikisi de bir daha o günlerde ki gibi olmamıştır. Alya bir daha kimseye güvenmemek için yemin etmiş,Cihan bir daha kimseyi sevmemeye yemin etmiştir. Yıllar sonra tekrar karşılaştıklarında artık hiç bir şey eskisi gibi olmayacaktır.

​Aynı sokakların tozunu yutmuş, aynı yağmurlarda ıslanmışlardı; ama kalpleri birbirine hep bir mevsim geç kalmıştı. Ozan, Kars Kalesi'nin vakur ve dondurucu sessizliğinde kendi yalnızlığını emzirirken; Sinem, İzmir'in kordon boyunda, denizin tuzuyla yıkanan yarım kalmış bir rüyanın içindeydi. Onlarınki sadece bir mesafe hikayesi değildi; hayatın ördüğü duvarların hikayesiydi. ​Ozan, başka bir kadının imzasını taşıyan bir evliliğin soğuk odalarında yankılanan bir sessizlikti. ​Sinem ise kalbini bir başkasına emanet etmiş ama ruhunu hep o eksik parçada bırakmış bir sığınmacıydı. ​Aşkları, nefretin en koyu tonuyla beslendi. Önce birbirlerinden kaçtılar; çünkü birbirlerinde gördükleri şey, vazgeçmek zorunda kaldıkları hayalleriydi. Kars Kalesi, onların imkansızlığının şahidiydi. Karlar altında kalan o devasa taşlar gibi, duyguları da buz tutmuştu. Ancak İzmir'e uzanan o gizli yollar, buzları eritmeye yetti. İzmir'in neşesi, Kars'ın hüznüne çarptığında; nefret yerini tutkuya, sitem yerini teslimiyete bıraktı. ​"Sen Kars'ın hiç bitmeyen kışıydın, ben İzmir'in hiç dinmeyen rüzgarı. Biz aynı cümlenin içinde yan yana gelemeyen, ama noktası aynı yere konan iki devrik hikayeyiz." ​Yıllarca aynı şehirde nefes alıp, birbirinin içinden geçip giden ama asla dokunamayan iki ruhun, geç kalmışlıkları üzerine kurulu bu destan; şimdi yasak bir sevdanın küllerinden yeniden doğuyor.

2. Sezon CihAl'inden tüm beklentilerim burada 🤏