İki karanlık ruh, aynı dünyada yolları kesiştiğinde hiçbir şey göründüğü gibi olmayacak. Sessizlikleri tehlikeli, sırları ölümcül; her bakış bir tehdidi fısıldıyor, her dokunuş bir sır saklıyor. Karanlık kalpler karşılaştığında, geçmişin gölgeleri ve geleceğin bilinmezleri peşlerinden gelecek-ve hiçbir seçim masum olmayacak. 🍁🖤

Bəzən həyatın ən gözlənilməz anlarında, qışın soyuğundan sonra içimizə sızan bir Bahar olur. Qəfil başlayan, amma dərin izlər buraxan bir eşqlə doludur. Hər baxış, hər söz, sanki əvvəlcədən planlanmış bir möcüzədir ... ****** Güclü soyuqladığı üçün universitetin son kursuna bir neçə həftə gec başlayan Ruxsar geri döndüyündə hər şey əvvəlki kimidir. Eyni dostlar, eyni universitet həyatı... Sadəcə bir fərqlə - hər kəs bir nəfərdən danışır. Universitetdə qısa müddətdə məşhurlaşmış o oğlan. Onun adı ilə tez-tez qarşılaşsa da, yollarının kəsişəcəyini heç düşünmür. Ta ki təsadüfən oğlanın şəxsiyyət vəsiqəsini tapana qədər. Kiçik bir təsadüf ilə başlayan tanışlıqdan sonra isə hər şey dəyişməyə başlayır. Oğlan tez-tez qızın qarşısına çıxır, onunla danışmağa bəhanələr tapır, yaxınlaşmağa çalışır. Universitetdə hər kəsin diqqətini çəkən biri olduğu halda, ilk dəfə bir nəfərə qarşı fərqli hiss etməyə başlayır. Ruxsar ilk başda bu vəziyyətdən heç məmnun qalmır. Hər dəfə onu özündən uzaqlaşdırmağa çalışır. Amma sonra, vəziyyət onun üçün də dəyişməyə başlayır. ****** Kitabın adının,mövzusunun kopyalanması və ya bənzər ad qoyulması qadağandır !

Onlarınkı sonun başlanğıcı deyildi, onlarınkı daha dəhşətli bir sona layiq möhtəşəm bir başlanğıc idi.

{İçinizi isidəcək şipşirin bir dostluq hekayəsi} 🪐 Qəlbim sanki onun ovuclarında sıxılıb, əzilirmiş kimi hiss edirdim, amma mən buna artıq alışmışdım. Mən onun dostu idim. Nə olursa olsun, sadəcə onun dostu olaraq da qalacaqdım. Eynən onun dediyi kimi.. -Sənin Əbədi Dostun..

Baş Obrazlar: Dilbər - Orxan Obrazlar: Yan Obraz: Əsmər - Fateh Ayan - Teymur Səlim Xülya - Xatir Cəmilə - Cəmil Banu - İlqar ~•☆•~------------------~•☆•~ Varlığına bu qədər bağlı ikən, yoxluğu ilə sınanmaq istəmirdi insan. Varlığına bu qədər alışmış ikən, yoxluğuna məhkum olmağı gözə almazdı insan. Varlığını bu qədər hissetmişkən, yoxluğunda təmas axtarardı insan. Varlığında belə narahatdırsa, yoxluğuna necə dözə bilərdi bir insanın?

Həyat bir qumardır o sadəcə öz oyununu oynuyur mən isə bütün kartlarımı ortaya qoyuram✨