စဝ်နန်းဆုမွန်:ကျွန်မက ကလေးတစ်ယောက်အမေပါဆရာမလေးရယ်ဆရာမလေးနဲ့မထိုက်ဆန်ပါဘူး သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုး:ကိုယ့်ရဲ့ပျောက်ဆုံးနေတဲ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကမင်းတို့သားအမိပါနန်းရယ် စဝ်နှောင်းဆုမြတ်(လုံးလုံး):မေမေ..တီတီလှလှကဘာလို့မီးနဲ့တူနေတာလဲဟင် phyoe

ငါ့အနားကနေ တစ်ဖဝါးမှ မခွာနဲ့။ မင်းရဲ့ ကမ္ဘာဟာ ကိုယ်ပဲဖြစ်ရမယ်။ အကယ်၍ မင်းက တခြားကမ္ဘာတစ်ခုကို ရှာချင်တယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီကမ္ဘာကိုပါမီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။မင်းရဲ့ အပြုံးတွေ၊ မင်းရဲ့ မျက်ရည်တွေနဲ့ မင်းရဲ့ အသက်ရှူသံတွေကအစ ငါ့ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ။ ငါ့ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ မကြည့်နဲ့... ငါကလွဲရင်ပေါ့။ K(katherine Nova) ​"ကိုယ့်ကို ရက်စက်တယ်လို့ ပြောမလား? ဟုတ်တယ်... ကိုယ်က မင်းကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ဆိုရင် ဘယ်သူ့ကိုမဆို သတ်ပစ်ဖို့ ဝန်မလေးတဲ့ အတ္တသမားပဲ။ J(Jasmine Nika) ကဲ❗ ဒီficလေးက Toxic ဆန်ဆန်လေးနဲ့ 2ယောက်1ယောက်မို့ကြိုက်မှဖတ်ကြပါ 🚫 #phyoe

အမုန်းတရားနှင့် လိမ်ညာမှုများကြားတွင် လမ်းပျောက်ခဲ့ရသော နှလုံးသားနှစ်စုံသည် နောင်တတရား၏ အဆုံးသတ်၌ ခွင့်လွှတ်ခြင်းအလင်းရောင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ ငြိမ်းချမ်းစွာ ဆုံစည်းကြပါ့မလား #Phyoe

တို့နေကြာပန်းလေးတွေကိုချစ်တယ်...အသွင်လေးဘေးနားမှာအကြာကြီးနေချင်လို့လေ

"ဒေါ်ဒေါ် မောင့်ကိုချစ်လားဟင်" "အို...မချစ်ပေါင်တော်" "အဲ့ဒါစိုဘာလို့မောင့်မိန်းမလုပ်လဲ" "မောင်ကိုချစ်လို့ပေါ့ကွယ်"

ကြာပန်းပွင့်ငယ်တို့နှင့်ရေပြင်ကျယ်ဟာတစ်သားတည်းထပ်တူညီလျက်

အချစ်စစ်တို့သည်ဘဝများစွာတိုင်မပြောင်းလဲလျက် #Phyoe

မိဘတွေရဲ့စီစဉ်မှုကြောင့်အမျိုးသမီးတစ်ဦးကိုလက်ထပ်ဖို့အကြောင်းဖန်လာချိန်