10 "Antalya'nın sıcak kumlarında yarım kalan bir veda, Hakkari'nin dondurucu ayazında bir mucizeye dönüşebilir mi?" Lalin, kalbini beş yıl önce Antalya'nın turkuaz sularına gömmüş, sadece mesleğine tutunmuş genç bir doktordu. Barlas ise o gün o kapıyı çarpıp gittiğinde, sadece sevdiği kadını değil, kendi ruhunu da bir dağ başında bırakmış sert bir Yüzbaşı... Yıllar sonra kaderin cilvesi, onları Türkiye'nin en uç noktasında, barut ve kar kokulu Hakkari'de tekrar karşı karşıya getirdi. • Beş yıllık bir sır. • Enkaz altındaki imkansız itiraflar. • Mardin'in taş konaklarından yükselen feryatlar. • Ve her şeye rağmen sönmeyen bir kor... "Seni korumak için gitmiştim Lalin, ama seni bulmak için tüm dünyayı yakmaya geldim." İhanet, töre, görev ve her şeyin ötesinde; imkansız görünen ama dağlar kadar sarsılmaz bir aşkın hikayesi.

Hayatın acısıyla mesleğine tutunan Eliska Petrova ve hayatını işine bir de kızına adamış Arven Karahanlı; tesadüfler onları bir araya getirdiğinde, tutku ve sırlar her şeyi değiştirecek.

Annesinden ona kalan bir mektupla yola çıkan Bahar mektubun sahibini bulduğu zaman hayatının değişeceğini bilebilir miydi? Geçmişten gelen sırlar, yeşeren umutlar ve daha fazlası... Bu bir mektup ile yola çıkan ve beklemediği anda hayatı değişen Bahar'ın hayat hikayesi...

'Bu gönül bir sana esir Devran. Al, sakla sinene, koru beni tüm canavarlardan. Bu Gönül mapus yolunda esir düşmüş Devran. Al, sar beni koynuna, kaçalım bizi bekleyen tüm yalanlardan.' 📿📿📿 Aşiretlerin barış yapacağı mecliste düşmanını öldürüp hapis yatan Devran ve onun uğruna senelerdir esir tutulan Gönül'ün hikayesidir. 📿📿📿 'Bir ah desem önlerinde... Adını dilimden sakındığımın simasını düşürürler yaktıklarından kalanlarımın üstüne. İs atar belki külümden, yakışmaz güneşin dokunmaya cüret edemediği yüzüne. Söneyim diye onun gözünden bir damla yaş aksa üstüme, bahar yeşil gözlerinin günahı düşer boynuma. Onca günaha Hakk'ın merhameti tecelli eder de benim kefaretim yeşil cehennem bir Gönül'e düşer.'

Bizim mahalle biraz gariptir. Sokaklarda çocukların sesleri, kadınların kapı önündeki dedikoduları eksik olmaz. Ama bir de herkesin dilinde olan isimler vardır. Mesela Mirza Alacahan... Mahallenin ağır abisi. Bir bakışıyla bile insanı korkutmayı başarır. Onun geçtiği sokakta çocuklar topunu alıp eve kaçar. Ama herkesin içten içe de bir saygısı vardır. Bir de bizim Meryem var... On dokuz yaşında, mahallenin öğretmeninin kızı. Elinde kitabıyla görürsünüz hep. Çocuklara ve kadınlara okuma öğretir. Utangaçtır. Her zaman gözlerini yere diker konuşurken. Çok konuşmaz ama konuştu mu da kalbe dokunur. Meryem küçüklüğünden beri Mirzaya hep abi der. Onu abisinin arkadaşı bilmiş, öyle görmüş. Mirzanın bu abi kelimesinden içten içe nefret ettiğini bilmeden hemde... Ama Meryemin safiyane sesinde öyle bir şey vardır ki, Mirza o kelimeyi yutkunarak sineye çekerdi. İşte bu hikaye, mahallenin ağır abisiyle, utangaç kızın hikayesi...

Karanlık sırlar,geçmişin gölgesi ve umutsuz bir aşk.

FİNAL OLDU!!!! Umuda sarılmış kalplerin hikayesi... Karanlık bir yolda el ele ışığa doğru yürümenin, umudun hikayesi... Yaralı genç bir kızın avucundaki yıldızlarla karanlıkta kalmış sevdiği adamın kalbini aydınlatmaya çalışmasının hikayesi... Bir onkoloji hastanesi... Hayallerini ve umutlarını bir hastane kapısında bırakıp umudun gölgesini bile yüreğine uğratmayan sadece ölümü bekleyen kanser hastası genç bir adam... Yıllar önce kanserden ölen en yakın arkadaşının da isteği üzerine kanser hastalarına gönüllü olarak arkadaşlık yapıp yıllardır aşık olduğu adamla bu hastanede karşılaşan genç bir kız... Genç kızın sevgisi sevdiği adamı iyi edecek mi? "Sonra yürümeyi bırakıp bir köşeye oturdum. Karanlığımda kaybolmayı, yok olmayı dileyerek oturdum." Derin bir iç çekti ve devam etti. "Sonra... sonra sen geldin. Elimden tutup beni ayağa kaldırdın ve bu zifiri karanlık yolu beraber, yan yana yürümeye başladık. Sen yürürken ne yapmaya başladın biliyor musun?" Ne dercesine kafamı salladım sağa ve sola doğru. "Sen avcunda topladığın parlak yıldızları yolun kenarlarına bırakmaya başladın bir bir."

DÜZENLENDİ. Güneşin öptüğü Kardelen, kusurlu bulduğu kusursuz güzelliğinin farkında olmayan, özgürlüğüne düşkün bir bey kızıydı. Kızıl saçları ve çilli yüzüyle ovasında ki tüm kadınlardan farklı, açık mavi gözleriyle ise bu zamana kadar görülmemiş, büyülü bir güzelliğe sahipti. Ancak onun bu görülmemiş güzelliğini kötüye yoran, onun lanetli olduğunu düşünen zihniyetler kızına düşkün babanın bir önlem almasına sebep oldu. Kızının güzelliğinden haberdar olan baba, genç kız büyüyüp serpilmeye başladığı an, saçlarını sarıklarla, yüzünü ise peçelerle saklamaya başlamıştı. Bu önlem genç kızın hayatını tamamen değiştirecek, onu efsanevi bir varlığa dönüşmüş Kara'nın pençelerine atacaktı. Hiç kimseye boyun eğmeyen, güneşin öptüğü bir Çerkes kızı... Ve onu pençelerine alan, adı gibi karanlık; ömrü boyunca annesinden başka kadınla konuşmamış, ürkütücü denecek kadar iri bir Osmanlı askeri. Onları bekleyen uzun bir yol... Kardelen, Kara'nın karanlığından heyecan duyarken, Kara kendine karşı gelebilecek kadar cesaretli bu tuhaf kızın gizeminde kaybolacak, onun çirkin yüzünü saklamak için taktığını düşündüğü peçeyi düşürecekti. Ama bilmediği bir şey vardı. O peçe düştüğü an kendisi de genç kızın ufak ama güçlü pençesine düşecekti.

"Benim adım yok Narin, gölgem yok, ayak izim yok." dedi umutsuzca. "Olsun!" dedim omuz silkerek. Onun aksine umarsız çıkıyordu sesim. "Adını dilim zikretmese de kalbim senin adınla çarpar..." dedim üzerine basa basa "Olmasın ayak izin ben kokundan anlarım geçtiğin yolları..." diye devam ettim sözlerime. İkimizde kilitlenmiş gibi birbirimizin gözlerine bakıyorduk. Sesim o kadar netti ki, kısık sesle konuşuyor olmam bile anlaşılmaz gelmiyordu. "Varsın olmasın gölgen benim gölgem ikimize de yeter!" dedim kararlılıkla. BU HİKAYE TAMAMEN KURGU OLUP KİŞİ VE KURUMLAR HAYAL ÜRÜNÜDÜR. Kitap tasarım: birkadehsevgi- Tanıtım tarihi: 21.02.2021 Yayınlanma tarihi: 21.09.2022

"Her şey ailenin boşluğu ile başlamamıştı aslında, herşeyin bittiği yer bu boşluktu ya da herşeyin başladığı yer de konuşulan iki şey bile kelimelerin iki dudak arasında ki mesafesiydi."