On - przyszły don mafii. Ona - chodzący chaos w ortalionie. Co mogłoby pójść nie tak? Otóż - absolutnie wszystko! *Przed przystąpieniem do lektury skonsultuj się z poczytalnością, albowiem rozdziały pochłaniane w nadmiarze mogą naruszyć poczucie własnej godności i skazić gałki oczne. Autorka nie ponosi odpowiedzialności za sponiewierane klawisze X oraz D, oraz ewentualne kontuzje szczęki, mogące powstać w wyniku długotrwałego wykrzywiania mięśni żuchwy*

Xander, dwudziestokilkuletni absolwent historii sztuki, rozpoczyna nową pracę w jednym z londyńskich muzeów. Mieszka z chłopakiem, Eliem. Czułym, oddanym, ale przyziemnym i coraz bardziej zmęczonym ich wspólną rutyną. Początkowo wszystko układa się dobrze: Xander jest podekscytowany, czuje, że wreszcie robi coś znaczącego. Jednak wkrótce zaczyna spędzać coraz więcej czasu przy jednym eksponacie - marmurowym posągu młodego mężczyzny, którego twarz wydaje mu się boleśnie znajoma. Chyba bez wstydu mogę przyznać że to jest komediodramat

Narcyza - samotna panna, codziennie ścierająca się z bezlitosną machiną biurokracji, która przypomina jej, że jest nieślubnym dzieckiem. Grzechem Matki. Napiętnowana Kwiatowym Imieniem, znosi pogardliwe spojrzenia i kpiące uśmieszki. W ustroju, gdzie kobiety pozbawiono prawa do pracy, emerytury, decydowania o własnym ciele i szczęściu - takie imię przekreśla nawet cień nadziei na dobre zamążpójście. Większość jej sióstr w losie żyje w cieniu męskiej łaski lub kaprysu, balansując między biedą a upokorzeniem. Narcyza miała jednak to, czego im brakowało - antykwariat. Sklep odziedziczony po matce, ostatni bastion jej niezależności. Dzięki niemu nie musiała sprzedać ciała i duszy byle zalotnikowi, by przeżyć. I wtedy pojawia się on. Tajemniczy cudzoziemiec, który drobnymi gestami zaczyna kruszyć mury jej ostrożnego, zamrożonego serca. Mężczyzna, który w pijackich szeptach mówi o zatrzymaniu wskazówek zegara. Kim jest? Dlaczego jego obecność wydaje się jednocześnie ciepła i złowróżbna? Jak jego szacunek, czułe słowa i niepokojące sekrety odmienią życie Narcyzy... i ją samą? Bo jedno jest pewne - w jej sercu nadchodzi rewolucja. Powieść społeczno-obyczajowa w nurcie grimdark fantasy. W klimacie lat 20. XX wieku: pierwszych wynalazków parowych i dieslowych, rozwoju technologicznego, z widmem wojny na horyzoncie i tajemniczymi, magicznymi zdarzeniami. 800tys/zzs. Okładka @Elusive_writes

OPOWIEŚĆ TOCZY SIĘ W FIKCYJNYM ŚWIECIE, INSPIROWANYM PRZEŁOMEM XIX I XX WIEKU. NIE JEST TO ALTERNATYWNA RZECZYWISTOŚĆ. Oktawia Haynt boleśnie przekonała się, że życie we śnie może skutkować przebudzeniem w koszmarze. Wielkie plany o byciu wpływową malarką zakończyły się fiaskiem - a kobieta bez znajomości, pieniędzy i posagu nie znaczy zbyt wiele. Wracając w rodzinne strony Oktawia powierza przyszłość w ręce nieznanych dotąd krewnych. Choć bale debiutantek, wieczorki zapoznawcze dla arystokratów i prywatne wernisaże potrafią być zajmujące, nie są w stanie zagłuszyć wrzasków katowanej ludności. Gdy ulice zaczynają spływać krwią, tajna policja wraz z Departamentem Bezpieczeństwa Państwa wskazują coraz to nowszych wrogów publicznych, a ukazy basileusa prowadzą do masowych morderstw i inwigilacji, Oktawia już wie, że każdy krok jest bacznie obserwowany. Gdy na jej drodze staje Nikołaj Nasirowicz - uosobienie państwowego terroru - kobieta nie potrafi określić, czy jest przez niego chroniona, czy też osaczana. Między nimi rodzi się napięcie, które nie powinno zaistnieć. Im bliżej siebie się znajdują, tym wyraźniej Oktawia dostrzega, że granica między pożądaniem a kontrolą bywa niepokojąco cienka. A w kraju, gdzie władza sięga po umysły, ciała i sumienia, nawet uczucia mogą okazać się narzędziem do wykorzystania. "- [...] życie polega na nieustannym rzucaniu się przepaść i tworzeniu skrzydeł w locie. - A jaka jest puenta tej historii? - Że pewnego dnia nie uda się zrobić tego na czas". - Fragment "powieści" TW: Przemoc, tortury, egzekucje, wykorzystanie seksualne, sceny erotyczne, wulgaryzmy.

ᴛᴏᴍ ɪ ᴛʀʏʟᴏɢɪɪ. Świat upadł. Martwi chodzą po ulicach. Mimo to, największym zagrożeniem są ludzie. Agnes miała zaledwie 26 lat, gdy świat zakończył swój żywot. Straciła wszystko. Postanowiła więc, że nikt nie zasługuje na to by mieć cokolwiek. Od tego czasu, kobieta porusza się po upadłych ulicach, mając dwa cele. Odnaleźć swoją laboratoryjną córkę Michelle i zemścić się za krzywdy jej wyrządzone. Nikt nie jest już niewinny. Nawet dzieci. W świecie pełnym śmierci i gnicia, to co zgniło najbardziej, to ludzka moralność. Agnes już dawno przekroczyła jej granicę.

Józefina jest uczennicą Szkoły dla Panien. Szkoły, w której kształci się żony idealne. Takie, które nie zabierają głosu, nie myślą samodzielnie i posłusznie wypełniają swoje obowiązki. Józefina jednak nie zamierza być potulna. W głębi serca nosi Iskierkę buntu i, wbrew światu, który próbuje ją uciszyć, zachowuje własne zdanie. Dobrze wie, że nie czeka jej romantyczna miłość - małżeństwo to dla niej transakcja, a mężczyźni są jedynie środkiem do celu. Celu najprostszego i najważniejszego: wydostać się z wiejskiej nędzy i przetrwać. W świecie, gdzie kobiece ciało jest powodem do upokorzeń, Józefina uczy się grać według narzuconych reguł - tylko po to, by w końcu napisać własne. Dzięki przyjaciółce, odważnej nauczycielce i tajemniczemu młodzieńcowi krok po kroku odkrywa, że solidarność kobiet może być bardziej wywrotowa niż jawny bunt. I że nawet tam, gdzie system żywi się strachem i wstydem, można go ośmieszyć, rozbroić i opluć z uśmiechem. To brudna, feministyczna opowieść o władzy, seksualności i strategiach przetrwania. Z humorem, goryczą i bohaterką, która daje się wcisnąć w gorset, a mimo to w duszy zachowuje iskrę nieposłusznej dziewczyny. 310 tys./zzs, rozdziały na 10 minut czytania. Publikacja we wtorki i piątki. Okładka autorstwa Elusive_writes