ᴛᴏᴍ ɪ ᴛʀʏʟᴏɢɪɪ. Świat upadł. Martwi chodzą po ulicach. Mimo to, największym zagrożeniem są ludzie. Agnes miała zaledwie 26 lat, gdy świat zakończył swój żywot. Straciła wszystko. Postanowiła więc, że nikt nie zasługuje na to by mieć cokolwiek. Od tego czasu, kobieta porusza się po upadłych ulicach, mając dwa cele. Odnaleźć swoją laboratoryjną córkę Michelle i zemścić się za krzywdy jej wyrządzone. Nikt nie jest już niewinny. Nawet dzieci. W świecie pełnym śmierci i gnicia, to co zgniło najbardziej, to ludzka moralność. Agnes już dawno przekroczyła jej granicę.

KONTYNUACJA KRWAWYCH WRÓŻB Evers, potężny Mag Śmierci, powrócił z zaświatów... odmieniony. Jakby część jego duszy wciąż błąkała się pośród cieni; jakby mroczna energia powoli przejmowała nad nim kontrolę. Mimo to nie chce rezygnować z ryzykownej misji, której podjął się wiele lat wcześniej. Musi zmierzyć się nie tylko z czyhającymi w Ternavarze niebezpieczeństwami, ale również tym, co kotłuje się w jego wnętrzu. Wchłonięta przez niego moc Praupiora nie śpi; cierpliwie czeka, aż zgaśnie w nim ostatnia kropla światła. Światło jednak nie gaśnie. Płonie niezachwianym blaskiem, choć nosząca je w sobie dziewczyna pogrążyła się w żalu. W chorobliwej niepewności, strachu przed własnym cieniem. Była przy tym naiwna. Irytująca. Uparta do tego stopnia, że Evers - niemal wbrew swojej woli - zgadza się zabrać ją w podróż, chociaż Ayla nie ma pojęcia, w co się pakuje. Razem wyruszają do miejsca, gdzie krew jest walutą, a strach - narzędziem władzy. Do serca Ternavaru, gdzie każde dziecko z magiczną iskrą traktowane jest jak abominacja, a każdy, kto spróbuje je chronić... jak wróg. W Ternavarze czai się nie tylko śmierć. Czasem to, co najgroźniejsze, nosi ludzką twarz. A czasem... kryje się głęboko w sercu. I jedyne, co może powstrzymać mrok, to zakazane światło, którego Evers tak rozpaczliwie - i tak bezskutecznie - próbował unikać. ___ TW: przemoc, wulgaryzmy, (możliwe) sceny o zabarwieniu erotycznym Książka nieodpowiednia dla czytelników poniżej 16 roku życia.

Józefina jest uczennicą Szkoły dla Panien. Szkoły, w której kształci się żony idealne. Takie, które nie zabierają głosu, nie myślą samodzielnie i posłusznie wypełniają swoje obowiązki. Józefina jednak nie zamierza być potulna. W głębi serca nosi Iskierkę buntu i, wbrew światu, który próbuje ją uciszyć, zachowuje własne zdanie. Dobrze wie, że nie czeka jej romantyczna miłość - małżeństwo to dla niej transakcja, a mężczyźni są jedynie środkiem do celu. Celu najprostszego i najważniejszego: wydostać się z wiejskiej nędzy i przetrwać. W świecie, gdzie kobiece ciało jest powodem do upokorzeń, Józefina uczy się grać według narzuconych reguł - tylko po to, by w końcu napisać własne. Dzięki przyjaciółce, odważnej nauczycielce i tajemniczemu młodzieńcowi krok po kroku odkrywa, że solidarność kobiet może być bardziej wywrotowa niż jawny bunt. I że nawet tam, gdzie system żywi się strachem i wstydem, można go ośmieszyć, rozbroić i opluć z uśmiechem. To brudna, feministyczna opowieść o władzy, seksualności i strategiach przetrwania. Z humorem, goryczą i bohaterką, która daje się wcisnąć w gorset, a mimo to w duszy zachowuje iskrę nieposłusznej dziewczyny. 310 tys./zzs, rozdziały na 10 minut czytania. Publikacja we wtorki i piątki. Okładka autorstwa Elusive_writes