🍀✨👁️💖💐🤍🎀🙃💗🫶🏻 Bilinmeyen Numara: Güzelim, ağlama artık. Dayanamıyorum. Bir an duraksadım. Kalbim garip şekilde hızlandı. Mesajın devamı geldi. Bilinmeyen Numara: Hiçbir şeyi hatırlamıyorsun ama ben yine de bir adım atmak istedim. Nefesim istemsizce yavaşladı. Ne demekti bu? Hatırlamıyorsun? Neyi hatırlamıyordum? Telefon ekranına biraz daha yaklaştım. Yeni bir mesaj daha geldi. Bilinmeyen Numara: Yanına gelip gözyaşlarını silemiyorum. O yüzden hiç değilse ağlama. Kalbim sıkışıyor. Bu kez gerçekten oturduğum yerde doğruldum. Ekrana bakakaldım. Numarayı tanımıyordum. Ama mesajları yazan kişi beni tanıyor gibiydi. Hem de fazlasıyla. Parmaklarım ekranın üzerinde durdu. Cevap yazmalı mıydım? Tam bunu düşünürken yeni bir bildirim daha geldi. Bilinmeyen Numara: İncilerini akıtma. Ailen için bile olsa değmez. Kimse için değmez. Gözlerim satırların üzerinde dolaştı. İncilerini... Gözyaşları yerine bunu kullanmıştı. Garipti. Ama nedense yapmacık da gelmemişti. Sanki bu ifadeyi daha önce de kullanmış gibi doğal durmuştu. Telefonu biraz daha sıkı tuttum. Kalbim artık daha hızlı atıyordu. Kimdi bu? Ve en önemlisi... Benim ağladığımı nereden biliyordu? Balkonda olduğumu bile biliyor muydu? İstemsizce etrafa baktım. Karşı apartman... Sokak lambaları... Boş cadde... Her şey normal görünüyordu. Ama içimde büyüyen huzursuzluk hiç normal değildi. Son mesaj geldiğinde telefon neredeyse elimden düşecekti. Bilinmeyen Numara : Şimdi gitmem gerek. Ama ağlama. Birkaç saniye geçti. Sonra bir mesaj daha. Bu kez kısa. Tek satır. Bilinmeyen Numara: Seviyorum seni. Bakışlarım kelimelerin üzerinde takılı kaldı. Seviyorum seni.

...