„Skarbie, po co z tym walczyć, gdy Znam miejsce, w którym zdradzisz te chore pomysły" Jedno pstryknięte zdjęcie, jedno spojrzenie i już może się dziać magia w życiu dwóch ludzi, którzy wogóle się tego nie spodziewali. Ona - spokojna dziewczyna. On - energiczny raper. Czasem wystarczy jedno ujęcie, żeby zmienić całe życie. [DODATEK DO KSIĄŻEK BEZ CIEBIE NIE UMIEM ŻYĆ ORAZ BEZ CIEBIE NIE LUBIĘ ŻYĆ - nie trzeba ich przeczytać]

Melody Malewska nie szuka przygód. Ma dziewiętnaście lat, pracuje w bibliotece i woli papierowe światy od tych prawdziwych. On - Szymon Sobel - żyje w świecie, gdzie cisza to luksus, a każdy gest ma widownię. Ich światy nie powinny się przeciąć. A jednak wystarczyła jedna kałuża, kilka słów za dużo i jedno spojrzenie, które zaczęło coś, czego żadne z nich nie planowało. To historia o tym, że czasem najbardziej nieoczekiwane spotkania piszą rozdziały, których nie da się zapomnieć.

NIE SKOŃCZONE I PEWNIE NIGDY TAKIE NIE BĘDZIE!!! Publikuję to co już zdążyłam napisać. Nie jest też poprawione, więc za wzystkie błędy przepraszam. 𝓣𝓸 𝓷𝓲𝓮 𝓫𝓮𝓭𝔃𝓲𝓮 𝓼𝓵𝓸𝔀 𝓫𝓾𝓻𝓷. Lila poznaje Szymona, komentując jego wers niezbyt pochlebnie. On na początku nie zdradzając swojej tożsamości, ironicznie zgadza się z nią. Czy coś wykwitnie między tą dwójką? Połączone uniwersum z książką „Jeże" mojego autorstwa

Spotkanie w zwykłym sklepie zmienia wszystko. Młoda studentka, która w międzyczasie zarabia na życie w osiedlowym sklepie, nie spodziewa się, że w ostatnich minutach pracy stanie twarzą w twarz z kimś, kogo zna cała Polska. 𝘔𝘰́𝘤 𝘫𝘦𝘴𝘻𝘤𝘻𝘦 𝘳𝘢𝘻 𝘱𝘰𝘤𝘻𝘶𝘤́, 𝘻̇𝘦 𝘫𝘦𝘴𝘵𝘦𝘴́ 𝘵𝘶 𝘥𝘭𝘢 𝘮𝘯𝘪𝘦. 𝘛𝘦𝘯 𝘫𝘦𝘥𝘦𝘯 𝘳𝘢𝘻 𝘶𝘱𝘦𝘸𝘯𝘪𝘤́ 𝘴𝘪𝘦̨, 𝘻̇𝘦 𝘫𝘦𝘴𝘵𝘦𝘴́ 𝘵𝘶 𝘥𝘭𝘢 𝘮𝘯𝘪𝘦. - TA HISTORIA NALEŻY DO GATUNKU „FANFICTION", CO OZNACZA, ŻE NIC Z WYDARZEŃ W NIEJ ZAWARTYCH NIE WYDARZYŁO SIĘ NAPRAWDĘ.

Marcelina Nowakiewicz i Szymon Sobel

DODATEK DO MTW Książka nie jest sequelem, jest krótką historią. Znajomość bohaterów może wiele ułatwić tak jak niektórych wątków z głównej książki.

"Lubisz wysyłać zdjęcia, gdy jesteś sama Powiedz co robisz z ręką, gdy jesteś sama Co byś robiła, gdybyś nie była sama?" Czy niewinna gra może okazać się czymś więcej?

Po jakimś czasie poczułam, że powieki robią mi się ciężkie. Oddech Szymona zwolnił, ale wiedziałam, że jeszcze nie śpi. Przymknęłam oczy, wtulając się w niego bardziej. Było mi ciepło, bezpiecznie, tak zwyczajnie. I wtedy to usłyszałam. Cicho. Ledwo słyszalnie. Jakby do siebie. „z dnia na dzień tak mi tym rzuuucisz w twarz"

8 w #fanfiction (18.09) 1 w #marzenia (24.09) 4 w #fanfiction (25.09) 3 w #fanfiction (11.11) 2 w #fanfiction (13.11) 1 w #fanfiction (5.12) - To nie jest mój świat - odparła dziewczyna zarzucając na głowę kaptur od bluzy tak, że idealnie zakrywał jej oświetloną, do tej pory jedynie przez światła ulicznych latarni twarz, tlących się na brzydki żółtawy odcień. - Jesteś całkowicie inny, otaczasz się głównie ludźmi, z którymi pracujesz i to pożera większość Twojego cennego czasu. Widać, że Ci zależy, więc czemu miałoby rozpraszać Cię coś innego? - Wsunęła zmarznięte dłonie do kieszeni. Nie wiedzieć skąd pojawiło się w niej poczucie winy. Tylko dlaczego? Po co miałaby żałować znajomości z człowiekiem, który mógłby zmienić jej życie na lepsze? Będąc kimś ,,zwykłym'' ciężko jest uwierzyć, że byłby choć cień szansy na wprowadzenie czegoś wyjątkowego do życia osoby zajmującej się czymś tak niezwykłym. Przeciętność prowadzi do zagubienia, lęku, obawy przed tym, że nikt nie byłby w stanie spojrzeć na nas tak jak my widzimy innych.

Zanim to się stało, była tylko noc, ciepło świateł i słowa, które miały znaczyć coś zupełnie innego: „napisz jak będziesz."