„Wszyscy wiedzieli, że zakazany owoc smakuje najlepiej. A ten zakazany owoc kusił cholernie mocno." „ - Skoro pół albumu jest o tobie, to fajnie jakbyś się dograła."

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

- Chcesz mnie doprowadzić do szaleństwa? - spytałem. Zbliżyła się, zarzuciła mi ręce na kark i zacytowała: - "Kocham pana, do szaleństwa" ___________________________________________ Zjebał mi się wattpad, części są nie pokolei, proszę patrzcie na numerki jak czytacie!!! ‼️Żadna sytuacja z książki nie miała miejsca (poza potencjalnymi koncertami i piosenkami [ich datami]) ‼️ Jeśli tekst książki będzie wam przypominał innego fanfika to bardzo przepraszam bo przeczytałam już chyba wszystkie możliwe 🙏 (i będę czytać dalej 😜).

Oktawia nigdy nie szukała wielkich historii. Wystarczały jej studio, papierosy, niedospane noce i muzyka, która pozwalała jej czuć się sobą. Ale jedno klubowe spotkanie - jedno spojrzenie, jedna rozmowa - wystarczyły, by wszystko zaczęło wymykać się spod kontroli. Szymon Sobel, chłopak o intensywnym spojrzeniu i zbyt dużej ilości myśli w głowie, pojawia się w jej życiu dokładnie wtedy, gdy najmniej była na to gotowa. A Oskar - jej najlepszy przyjaciel, brat z przypadku - widzi więcej niż ona sama i próbuje ją chronić przed czymś, co dopiero zaczyna się rodzić. Kiedy ścieżki Oktawii i Szymona krzyżują się kolejny raz, granice zaczynają się przesuwać. Niepozorne wiadomości stają się rytuałem. Jedna czapka - symbolem. A jedno spojrzenie - obietnicą, której nikt z nich nie potrafi nazwać. To historia o muzyce, która leczy i rozwala. O spojrzeniach, które zostają pod skórą. O dwojgu ludziach, którzy nie powinni, a jednak nie potrafią przestać.

Każdy w życiu spotkał osobę, która totalnie namieszała mu w głowie. A jeśli nie, to napewno taką spotka. Głównym pytaniem jest czy warto ufać?

maybe in 𝘢𝘯𝘰𝘵𝘩𝘦𝘳 life we will be able to live 𝓷𝓸𝓻𝓶𝓪𝓵𝓵𝔂... "Jeśli ja jestem toksyczna. To ty, się zastanów kogo całujesz. Trzeba w ogóle było cię nie poznawać. Może gdybyś wtedy nie wszedł do kibla miałabym spokój, a nie muszę słuchać jaka to ja jestem toksyczna bo nie umiałeś pogadać z przyjaciółką"- Malwina Madej "Chcę ci powiedzieć, że nienawidzę tej płyty, jeśli przez nią nie ma cię obok"- Szymon Sobel Sometimes change changes a person, but this man changed her forever.

On - Artysta, który oddał życie muzyce i zatracił się gdzieś pomiędzy sceną a rzeczywistością. Ona - Zwykła dziewczyna, która odnajduje sens w słowach zapisanych na kartkach książek. Dwa światy ktore nie powinni się nigdy spotkać. A jednak los postanowił napisać dla nich własną historię.

Inez nie negocjuje warunków, ona je dyktuje. Jako siostra bliźniaczka i mózg PR-owy marki Zalewskie Wear, przyjeżdża do Wrocławia z jasną misją: zdominować rynek i sprawić, by każdy raper w tym kraju nosił ich ciuchy. Wszystko idzie zgodnie z planem, dopóki na jej drodze nie staje Szymon. Szymon to ogień, skandale i tatuaże, które Inez chce przekuć w zysk. Ich relacja to nieustanna walka dwóch silnych osobowości. Inez prowokuje go zazdrością, testuje jego granice i gra w niebezpieczną grę, w której stawką jest nie tylko wizerunek, ale i jej własne serce. Szymon nie jest jednak pionkiem, którym można sterować, on gra na własnych zasadach, a Inez szybko przekonuje się, że z ogniem nie da się wygrać bez poparzeń. To historia o ambicji, ciemnej stronie sławy i więzi bliźniaczek, która zostaje wystawiona na najcięższą próbę w blasku festiwalowych świateł Sun Festivalu. Pink Lilies" i „Black Ink" to dwie strony tej samej historii. Opowieści o siostrach bliźniaczkach, które można czytać niezależnie, ale tylko razem tworzą pełny obraz ich wspólnego życia, kłótni i drogi na szczyt. Sprawdź wątek Poli u Luttelly!

Eliza nie planowała zmieniać swojego życia w grudniu. Chciała tylko dorobić na jarmarku, sprzedając własnoręcznie malowane kartki i bombki obok przyjaciółki i jej mamy. Weekendowa praca jako „aniołek" w galerii i zlecenia graficzne ledwo trzymały ją na powierzchni, ale świąteczne światła Wrocławia zawsze potrafiły ją trochę uleczyć. Do chwili, gdy po raz pierwszy podszedł do jej stoiska on. Chłopak z ciepłym uśmiechem, czapką naciągniętą na oczy i spojrzeniem, które znało więcej, niż mówił. Eli nie wiedziała jeszcze, kim jest naprawdę, że pod bluzą i śmiechem kryje się raper, którego słuchał cały kraj.Wracał codziennie, kupując cokolwiek, by móc chwilę z nią pogadać. Może czasem najpiękniejsze rzeczy zaczynają się zupełnie przypadkiem. Między światłami jarmarku. Między dwiema osobami, które wcale siebie nie szukały.

Muzyka miała być ucieczką. Jedyną rzeczą, która nie zadawała pytań. Wystarczyło zamknąć drzwi, włożyć słuchawki i pozwolić, by dźwięk zagłuszył myśli. Przez chwilę działało. Przez chwilę ból tracił ostrość. Ale niektórych rzeczy nie da się wyciszyć. Im głośniej grała muzyka, tym wyraźniej słyszał własne wspomnienia. Im mocniej próbował zagłuszyć przeszłość, tym bardziej wracała.