Kendi Melteminde kaybolan bir kadının, en büyük düşmanının gecesinde filizlenişi..." Meltem, yıllarca abisinin şiddeti ve baskısı altında ezilmiş ama ruhundaki fırtınaya rağmen pes etmemiş bir kadındı. Şehrin en sevilen, buram buram tarçın ve vanilya kokan popüler pastanesini tırnaklarıyla kazıyarak kurmuş; kendi küçük ama prestijli dünyasında yaralarını sarmaya çalışıyordu. Ancak ne geçmişin hayaletlerinden kaçabiliyordu ne de ait olmadığı bir ailede büyüdüğü hissinden... Gerçek kimliğinin ve öz ailesinin peşinde yürürken kalbi de bedeni gibi morluklarla doluydu. En yakın arkadaşının düğününe gittiği o gece, yaşadığı ağır travmaların yükünü taşıyamayıp alkolün karanlığına sığındı. Zihni bulandı, dünyası karardı. Sabaha karşı gözlerini açtığında ise hayatının en büyük felaketiyle yüzleşti. Yanındaki yatakta; varlığından bile nefret ettiği, her karşılaştıklarında birbirlerine zehir kustukları o tek adam yatıyordu. Sadece bir gecelik bir hataydı. Bir anlık zayıflık, hayatının en kuytu köşesine gömüp üzerini mühürleyeceği bir sayfaydı. Ancak kader, onların nefretiyle beslenen bir mucizeyi Meltem'in rahmine düşürdü. Şimdi bir yanda gerçek ailesine uzanan gizemli ve tehlikeli yollar, diğer yanda rahminde taşıdığı o bebek... Birbirinin yüzüne bakmaya tahammülü olmayan iki ezeli düşman, ömür boyu sürecek ortak bir günahın zinciriyle birbirine esir kalacaktı.

Bir karışmanın her şeyi mahvedeceğini nereden bilebilirdi ki insan... Yada doğduğundan beri şiddete maruz kalacağını... Gerçek ailesi sandığı ailenin yanında tamı tamına on beş yıl yaşayacağını ve çocukluğunun mahvolacağını... "Ben bu hayatta en yakınıma bile güvenemiyordum.Kime güvenecektim ki? Annemden tonlarca hakaret işitmiştim,babamdan şiddet görmüştüm,kardeşimde beni sırtımdan vurmuştu. Bu hayat bana acı dışında hiçbir şey vermemişti. Hayatım aynı ACI MIKNATISI gibiydi..."

Aile kurgusudur. En büyük hayali sıcak bir aile ortamı olan. Evindeki kuşu ve arkadaşı Oğuz'u ailesi yerine koyan Talya. 13 yılın ardından gerçek ailesine kavuşursa ne olur? Aradığı sıcak aile ortamını bulabilir miydi? ___ Hayatla baş başa bırakıldığım zaman 6 yaşındaydım. Daha kendimi bile doğru düzgün tanımazken, küçük ve ailesine düşkün bir kız çocuğuyken hayatla savaşım başlamıştı ama o küçük kız bunu bilmiyor olmalıydı ki kaşlarını çatmış asabi bir tavırla annesinin onu almaya gelmesini bekliyordu. İlk doğum günü hediyemi kendim yaptığım zaman 6 yaşındaydım, Anne dediğim kadın tarafından aç bırakıldığım zaman 6, annem beni terk ettiği zaman ise 10 yaşındaydım, kendimle ilk yüzleştiğim zaman 15 yaşındaydım. 17 yaşım ise kendimden ilk vazgeçtiğim yaş Her doğum günümde dilediğim aile bir türlü bana gelmiyordu nasıl olsa. Yalnızdım, kimsesizdim. İçimdeki küçük kız çocuğu yorulmuştu. 12'den sonra doğum günümdü, bir şey dilemedim. Belki de dedim, belki de 18 girmeden bu dünyadan gitmek vardı, tabi bu karardan dönmem uzun sürmemişti. Eve geldiğimde saat gece yarısını çoktan geçmişti. Ev karanlık ve soğuktu her zamanki gibi. Odamdan gelen cılız ışığı fark ettim. Annem mi gelmişti? Heyecanlandım. Belki... babam gelmiştir. Heyecanlı adımlarım odaya giderken birbirine dolanıyordu nasıl düşmedim anlamıyorum. Kapıyı araladım. Annem, elinde çamurdan bir pasta tutuyordu, her zaman özenle sürdüğü kırmızı ruju bütün yüzüne dağılmıştı. "Saat 12'yi çoktan geçti Talya. Bu sene de ölmedin güzel kızım." Diyerek mumu üfledi ve bizi karanlıkta bıraktı.

"Sizde benim düşündüğümü mü düşünüyorsunuz Savcım?" Tufanın huzursuz sesi odada kaybolup gitti. Pars'ın çenesi istemsizce sıkıldı. İçine çöken düşünce öyle ağırdı ki birkaç saniye nefes almakta zorlandı. Bu bir kayıp vakası değildi. Bu bir çocuk pazarlığıydı. O an her şey anlam kazanmaya başladı. Soyadı olmayan çocuklar. Eksik dosyalar. Kapanan davalar. Delil yetersizliği denilip geçilen şikâyetler... Yangın belki de sadece bir perdeydi. Çocukları görünmez yapmak için çıkarılmış bir perde. Pars'ın midesi bulandı çünkü o çocuklar ölmüş gibi gösterilmişti. Birilerine verilmişlerdi. Belki para karşılığında. Belki nüfuz uğruna. Belki de kimsenin sorgulamayacağını bildikleri için. Pars'ın bakışları yeniden küçük kızın fotoğrafına takıldı. Onun hayatı elinden alınmıştı. Adı silinmişti. Geçmişi yok edilmişti. Belki yıllardır başka bir isimle yaşıyor, kendini ait hissetmediği bir evde büyüyordu. Ve bütün bunlardan haberi bile olmayabilirdi. Öfkeyle doğruldu. "Bu dosyayla ilgilenen herkesi topla Tufan. Hepsi işi gücü bıraksın tüm odaklarını bu dosyaya versin. Her yeri arasınlar şüpheli olan herkesi sorguya alsınlar. Altına bakılmadık taş kalmasın." Sesi sert bakışları karaydı. Önün de ki fotoğrafa baktı. "Anlaşıla basit bir yangından çok daha fazlası var."

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."

19 yaşında bir gençken hayatıma hiç tanımadığım ailem girdi. Devran hayatı üniversite,kaçak dövüşler ve kız kardeşi gibi gördüğü Devinden oluşan genç bir adamdı.Hayatı ola bildiği kadar normal giderken aslında 5 yaşında ailesinin düşmanları tarafından kaçırıldığını öğrenir.Anne,baba,2 abi ve bir kız kardeşi ile tanışır.Bir az da aşk denilen o şeyle karşılaşır. İnatçı,dik kafalı aynı zamanda yumşak kalpli birey olan Devranın hayata karşı duruşunu okumaya hazır mısınız ? 🥇🥈🥉

*erkek versiyon kitabıdır *eşcinsel konulu ya da içerikli DEĞİLDİR! Bromance içerir, bxb DEĞİLDİR! *bromance iki erkeğin kardeşlik veya arkadaşlık bağı altında birbirine hislerini anlatıyor demektir. Romantik kardeşler, derin dostluk gibi. Bromance 'gerçek!' kavramıyla bulunmaktadır, lgbt ile alakası yoktur. bxb DEĞİLDİR! Bromance kavramı romantik erkek KARDEŞLER demektir!

Onu evlatlık alan babası ona her zaman iyi davranmıştı. Babası onu kötü günlerinden kurtarmıştı ama şimdi kız gerçek ailesini bulmuştu şimdi ne olacaktı...

Şeytan hiçbir zaman çirkin değildi - Bu kitapta kullanılan ifadeler hiçbir kişi veya kurumla bağlantılı değildir. Tüm hakları bana aittir ve içerisinde başka bir kurgunun reklamı yapılamaz veya hakaret içeren ifadeler kullanılamaz.