" ලැබුනෝතින් වරම් ආයෙත් හැරෙනු නම් ඔය පපු තුරුලෙ නවතින්න තිබුණා... මොහොතක් හෝ තවත් අප හට දුන්නා නම් තුරුලට ගෙනම සමුදෙන්න තිබුණා... " - අපිට තිබුණා දැක්ක පලවෙනි දවසෙ ඉඳන්ම ආදරේ කරන්න පටන් ගන්න.. -

"ඒ..අඩෝ...!! පගෝ- අර ඉන්නෙ ආර්යන් අයියද??" නිස්සා හැමිනෙන්න ගත්තම මමත් නොදැනුවත්වම ඔලුව වැනුවෙ තරහටද පුදුමෙටද කියලා මමවත් දන්නෙ නෑ. ආර්යන් අධ්‍රක්ෂ රෞරවවංශ....මාස එක හමාරකට විතර පස්සෙ අද තමයි ඉස්කෝලෙට පය ගැහුවෙ..තාත්තගෙ ෆැමිලි බිස්නස් වගයකට ඕසි ගියාට ඊළඟ දවසෙම තිබ්බ වර්ල්ඩ් ක්ලාස් ටූනමන්ට් එකකිනුත් කප් එකත් අරන් එළිවෙන පාන්දර නිව්ස් වලයි සතියක් පුරාවට එක එක ප්‍රෝග්‍රෑම්ස් වලයි හොට් ටොපික් එක වුණේ ආර්යන් කියන කැරැක්ට එක. අපේ ඉස්කෝලෙ අභිමානවත් හෙඩ් ප්‍රිෆෙක්ට්. "In the middle of chaos they found each other." RADHALA, The Kandyan Aristocrats

"මතක සැමරුම් ලියා සිහින සිතිවිලි පුරා අමතකද කී කතා උණුහුමේ ගුලිවෙලා බැඳුණු හදවත පුරා හෙමි හෙමින් අඩි තියා ළං වෙන්න බැරි දුරින් නුඹ ගිහින් නැවතිලා" -ඒත් මන් ආදරෙයි! *සත්‍ය කතාවක් පාදක කරගෙන නිර්මාණය වන ප්‍රබන්ධයකි.

දැනිලා තියෙනවද කවිකාරයෙක්ගෙ ආදරේ ? . . . එයාට තිබුනෙ බොර පාට ගැඹුරු ඇස්....එයා ඒ ඇස් දෙකෙන් මන් දිහා බැලුවා ......අනෙ මන්ද මට හිතෙන්නෙම ඒ ඇස් ඇතුලෙ මොකක් හරි කතාවක් හැංගිලා තියෙනවා කියලා ..කොහොමත් ඔය බොරපාට ඇස් තියෙන එව්න් විශ්වාස කරන්න බෑ කියල මන් අහල තියෙනවා ..මොකද උන් "මැජික්කාරයොලු"

ටේහ්යුන් ජන්කුක් දෙන්නගේ මැරේජ් එක ඇග්‍රිමන්ට් එකක් නිසා සිදුවුනත් එයාලා ඇත්තටම එකිනෙකාට ආදරය කරන්න පටන් අරගෙන නම්.. "උවූ, මයි ශයි බේබි." ලැජ්ජාවට රතුවෙච්චි ජන්කුක්ගේ කම්මුලක් හපලා ටේහ්යුන් හයියෙන් හිනාවුනා. Started : 28/07/2025 Finished : 24/07/2025

10 years. 10 years of hating Griffin Taylor. Luckily for me, he lives hundreds of miles away and I very rarely have to handle the knowledge he's in town for his 48 hour visits. Some supposed best friend he turned out to be. Mum and dad would have screamed at him for hours for missing the things he did. Though, Griffin Taylor never did care about other people's feelings. I always thought I wasn't apart of that rule. That I was different to him. His best friend. His rock. No call. No text, no message through his mum or his brother. Nothing. Mine and Piper's world collapsed from under us. Total strangers on the outskirts of town showed their love and support. But Griffin? He showed up 18 months later with barely a word before taking another life altering phone call. Ass. Now, 6 years after I last had the pleasure of being in his almighty presence, Piper made the overwhelming, stupid decision to invite him to her wedding. It's fine. He'll be here for his usual 48 hours and I'll find a million things to keep me out of his way so I'll barely see him. It's fine. Not a problem. I can handle it. Piper wants him here, Piper wants her family here and I guess, with no one else, the Taylor's are family. For Piper I'll keep my thoughts to myself, I'll smile and I'll be the good Christian I am. But as far as I care, Griffin Taylor can rot. In. Hell.