Bir kıvılcım çalındı ateşten. İyilik ilk kez ihanetin mührüne bulandı, Ateş ilk kez buzdan tutuştu. İki yazgının fısıltısını küller iliştirdi. Ve aşk alevlendiğinde Bazı ruhlar kül olmadan tamamlanamadı.

Bir sabah büyük bir heyecanla kilometrelerce yolu aşarak arkeoloji kazısına gittim. Meğerse o heyecanım, beni oraya çeken ruhum yüzündenmiş. Orada hiç bilmediğim o evrene açılan bir kapının aralanacağını bilseydim, yine de gider miydim? Eğer o kapının beni kaçırıldığım hayatıma götüreceğini, orada ailemi, ırkımı ve aynı doğanımı bulacağımı bilseydim, yine de gider miydim? Günlerce bunu düşündüm ama artık geri dönüş yoktu. Dünya ardımda kalmıştı. Burada yaşayacak, buraya ayak uyduracaktım çünkü ait olduğum yer burasıydı. Aslında büyük bir sorunum vardı. Buranın Yöneticileri, doğduğum anda beni öldürmek istemişti. Ve hâlâ istiyorlardı. Aynı doğanımla yan yana olduğumda daha da güçlenen büyüm, onların varlığını tehdit ediyordu.

Usta bir dövüşçünün kızı olan Bilge 24 yaşında genç bir kızdır. Karmaşık bir aklı ve babadan miras mükemmel bir dövüş yeteneği vardır. Hayatı zor ama bir o kadar güzel geçerken yaşayacağı kötü suikast ile ne yapacağını bilemez. Büyük karamsarlıklar yaşar ve hayatına son vermek ister fakat planlar bozulur, hayatı öyle bir değişir ki ne olduğunu anlayamaz. İntihar etmiş ancak ölmemiştir. ilginç ve anlamlandıramadığı bir sihir sayesinde geçmişe gidip o zaman diliminde öylece kapana kısılmıştır. ** Özel bölümler için diğer bölümleri birleştiriyor yeni bölüm için bölüm taslağı açabiliyorum. Bölüm isimlerinde sayılar sıralı gitmiyor olabilir, konuda bir kayma yok. Gönül rahatlığıyla okuyabilirsiniz. Zaman yolculuğu #1 İngiltere #1 Düşes #1 Dük #1

"Alt kirpik çizgisi hafif belirgindi, uykusuzluktan değil çok düşünmekten gibiydi..." Bu dünyada aşk; üzeri acılarla kapatılmış bir mezar taşıydı ve bu insanlar o mezarın etrafında el pençe divan durmuş yas tutanlar değil, mezarı kazanlardı. Aşk bir ölüm kalım oyunuydu. Onlarsa oyuncuları, baştan yazanları. Bu, sadece bir aşk hikayesi değildi. Bu; kalplerin seslerini susturamayan bir dünyanın en çarpıcı isyanıydı.. "Kül yasası madde on; Saray hanedanına karşı yöneltilen her türlü hücum ve suikast teşebbüsü, faili için helâk hükmü doğurur ve bu fiil intihar mesabesindedir. Hayatta kalmayı murat eden her fâni kul, evvelâ Hakk Teâlâ'ya, ardından devlet nizamına hürmet ve itaat ile mükelleftir. Tanrı'nın mukaddes ahkâmını inkâr eden, halkı kin ve adavete sevk eden, taşkınlık ve fesat ile cehennemi müstehak kılan her kimse; Hakk'ın adalet urganıyla dara çekilip idam edilecektir. Ruhları Hakk'a rücü ettiğinde cehennem azabına dûçar olurken, günaha bulanmış cesetleri dahi bu fâni âlemde sahtî bir cehenneme teslim kılınacaktır." K.A. "Sevmek mi haramdı yoksa sevdiğini göstermek mi? Biz mi günahkardık yoksa atan kalplerimiz mi? Vur ateşe bir kadeh daha sevgilim, Bir gece iki günün artık ne önemi vardı ki?" (Bahsi geçen şahıslar tamamen hayal ürünü olmakla birlikte evren kör olmayanlar için fazla bilindiktir.)

Kurgu bana aittir!!! Ben Asteria Vaeloria. Bir dükkalığın en küçük leydisiyim... En zarifi, en sessizi, en uslusu. Eskiden herkes beni böyle tanırdı. Ta ki onu görene kadar. İmparator Kaelis Rhenford. O, benim kaderimde olmayan tek şeydi... Ve ben onu bir takıntı kadar güçlü, bir günah kadar yakıcı sevdim. Sevgi masum başlar, derler ya... Benimki öyle değildi. Ben onu ilk gördüğüm gün bile, eğer beni fark etmezse gözlerinin gördüğü dünyayı parçalara ayırabileceğimi hissettim. Ben aslında kötü biri değildim. Ama Kaelis... Sen beni görmedin. Sen, sıradan bir kızın gülüşünde kayboldun. Senin gözlerin benim dışımda, bakışını hak etmeyen birine gülümsedi. İşte o gün, bir leydinin kalbi nasıl bir canavara dönüşür, öğrendim. Ben senin için her şeyi yaparım Kaelis. Kendimi, onurumu, ruhumu... Gerekiyorsa bir başkasının hayatını. Çünkü bu hikâyede herkes beni hatırlayacak. Saray beni konuşacak. Ve sen... En sonunda beni seçeceksin. Ben Asteria. Ve bu, beni senin aşkının "kötü kadın"a dönüştürdüğü hikâye.

"Ben Karadenizliyim," dedi dudakları tehlikeli bir gülüşle kıvrılırken. "Biz sabahları ilk olarak hırçın dalgaları görmek isteriz." Gözleri gözlerimdeydi, sıcacık nefesi dudaklarıma çarpıyordu. "Ya evimizin manzarasında... Ya da kollarımızda uyanan kadının bakışlarında..." Dudakları ansızın boynuma değdiğinde, titreyen dizlerime söz geçiremeyip onun kaslı kollarına tutundum. Tırnaklarımı tenine batırdığımı fark edemiyordum. "Çok şey istiyorsun gibi geldi bana," dedim kendimi tutamadan. Güldü. Ona çok yakışan, nadiren görebildiğim bir gülüştü bu. "Karadeniz..." dediği anda, başparmağı nefesimi kesercesine dudaklarımı buldu. "Hırçındır. Asidir. Zapt edilemezdir, vahşidir. Derinlerinde ne olduğunu asla bilemezsin. Onun azgın sularında yüzmeye alışkın değilsen akıntısında kaybolur gidersin. Ve sen Hazel... Tıpkı Karadeniz gibisin." Bir KOR EVRENİ Romanı BU KİTAP YETİŞKİN OKURLAR İÇİNDİR! © Tüm hakları şahsıma aittir. İznim dahilinde olmaksızın alıntı yapılamaz. Bu başlık Arhavili adıyla, 2016'da açılmıştır. Bölümlerin yayınlanmaya başlama tarihi 22 Aralık 2023'tür. Wattpad'de ARHAVİLİ adıyla yayınlanan ilk ve tek hikâyedir. * Bu kitapta okuduğunuz bazı kişiler, kurumlar, olaylar ve kavramlar yalnızca hayal ürünüdür. Gerçekle en ufak bir ilgisi bile yoktur.

Sanıldığı gibi bir büyücü değilim, bir aşçı da. Aslında sadece kimliğini gizleyen kraliyet ailesi üyelerinden biriyim. Eskiden böyle sorunlarım olmazdı, kalbimi her defasında tepetaklak eden o Rultam Prensiyle tanışmasam muhtemelen böyle bir şeye ihtiyaç da duymayacaktım. Sert bir adamdı, çehresi de kendisi gibi sert hatlarla çevrelenmişti ve muhtemeldir ki benden nefret ediyordu. Evleneceği prensesi ararken benden yardım istediğinde bunu kabul etmek zorunda kalmıştım ve her gece onu ayrı bir prensesle görmek kalbimi neden bilmiyorum, biraz acıtmıştı. Beni bir aşçı zannediyordu, beni sevmesi için esasında hiçbir sebep bulunmuyordu. Kayda değer hiçbir meziyetim, dikkat çekici hiçbir özelliğim yoktu. Hayal dünyamda ona yer vermem bile bir aptallıktı ama bir türlü kendime söz geçiremiyordum. Belki de artık kimliğimi açıklama vaktim gelmişti. 09.08.25 | 2. #tarihikurgu 04.09.25 | 1. #hayrankurgu

Hayatı bir gecede değişen Yüzbaşı ve Didem... Yaralanan abisi için endişelenen Didem Kopmaz abisinin göreve gitmesini istemediği için gizlice abisinin komutanına yazar. Askeri için endişelenen Yüzbaşı hiç düşünmeden evlerine gelirken ikisininde bir haber olduğu bir gerçek vardı ki. Aşk ilk görüşte onların kalbine yerleşmeyi bekliyordu. Bir bakış ikisininde dengelerini sarsmıştı. Didem ilk defa bir yere ait hissederken Yüzbaşı Akser Bolatav 31 yıllık hayatında ilk defa yenilmişti. Aşkları kolay olmayacaktı çünkü Akser'in korkuları vardı. O korkuları yenmek ne Akser için kolay olacaktı ne de Didem için. "Sen benim kalbime bir vurgun yaptın bir daha da adın ordan silinmedi." 18.02.2022

Bir odayı karıştırmak hayatını yerle bir etmeye yeter mi? Sadece biraz dinlenmek istemişti. Ama gözlerini açtığında zenginliğin içinde kaybolmuş kibirli bir adamın yatağındaydı, hem de yalnızca bir havluyla. Feraye zengin bir aileye gelin giden ablasının yanında yaşamak için geldiği yalıda yalnızca huzurlu bir hayat arıyordu. Ancak gecenin bir yarısı yanlış bir odaya girip tanımadığı bir adamın yatağında uyanmasıyla her şey geri dönülemez şekilde değişti. O geceden sonra hayatı artık ona ait olmaktan çıktı. Karşısında kibriyle sinirlerini zorlayan ama varlığıyla kalbini darmadağın eden bir adam vardı. Bazı sınavlar kaçmakla geçilmezdi, bazı duygular görmezden gelinmezdi. Ve bazı adamlar unutulamazlardı. ❝"Kucağımdasın." dedi alçak bir sesle. "Dün gece seni elimle getirdim ve vücudunda hâlâ izlerim var." Beni daha çok çekti kendine doğru, kendi alt bedenine doğru bastırdı. Onu hissedebilmek muazzam bir arzu uyandırıyordu bedenimde, sağduyu ve mantığımın yerini şehvet ve ihtiras alıyordu. "Arzu duyduğunu, beni ne kadar istediğini biliyorum." Nefesim hızlandı, söyledikleri ne yazık ki tamamen gerçekti. Onu delice arzuluyordum, hatta bazen rüyamlarımda bile gördüğüm oluyordu. Bu yüzden kasıklarım sızlıyor şu an, bu yüzden ateş bastı bedenimi. Yüzü yüzüme daha çok yaklaşınca burunlarımızın uçları birbirine değdi, dudaklarım öpülme arzusuyla karıncalanmaya başlamışlardı. Onun temasına kayıtsız kalamıyordum, korkunç bir ten uyumu vardı aramızda. "Kaçman bunu değiştiremez." Konuşurken dudakları benimkine dokunuyordu, kendimi tutamayıp ilk hamleyi yapan olmaktan korkuyordum. "Ben de seni istiyorum." diye ekledi en son, zaten hemen ardından dudaklarıma kapandı.❞ ▪︎Yaş farkı vardır. ▪︎Cinsel içerik vardır. Cinsellik, küfür ve hassas içerikler barındırmaktadır. Rahatsız olacaklar okumasın.