Bilinmeyen Numara: Bu kayafı güzel yapıyor *fotoğraf Bilinmeyen Numara: Sen ise kalbimi

+18 "Ahhhhh, ımhhh ımmmm ahhh Arafff" Araf beni dikkate almadan içime köklemeğe devam ediyordu. "Ahh Araf yavaaş ol, canımı yakıyorsun ahhhh" boynumu kavramasıyla hırlaması bir oldu "kes sesini küçük kızım. bir daha bana emir verirsen amcığına değil parmağımı bile zorla alan götüne köklerim" .......

"Toprak yağmuru bekler... Peki ya sen, kimi bekliyorsun?" Suskun mektuplar, yarım kalan bakışlar ve hiç söylenmemiş gerçekler... Bu hikâye, senin de kalbinin bir köşesine dokunacak. Çünkü her insanın içinde yağmura susamış bir toprak vardır - sevilmek için, anlaşılmak için, affedilmek için... Bazen yağmur sadece gökyüzünü değil, insanın içini de yıkar....

Viranenin derinliklerinde nöbet tutan asker, çenesini bağlayan kilidin ağırlığını hissediyordu. İçinde tuttuğu öfke, suçun tortusu ve unuttuğunu sandığı anılar nefesinin buğusuyla birleşip titriyordu. Sekizinci üye gelmeden kilit açılmayacaktı. Derken... İkinci çan çaldı. Havai fişekler yeniden göğe yükseldi. Bu kez ışıklar daha kızıl, daha ağırdı; sanki gökyüzüne birileri sessizce kan serpmişti. Aynı anda kilit tıkırdadı. Çene çözüldü. İçeride bekleyen o karanlık, ağır ve vahşi nefes dışarı süzüldü. İnsan gölgesi yere düştü, yerine başka bir gölge kıpırdadı-adı olmayan, lakabı söylenmeyen, yalnızca sezilen bir vahşet. Sekizinci üyenin ortaya çıkışıyla birlikte diğer yedisinin gözlerinde karanlık bir alev yandı. Artık rütbelerin savaşı başlamıştı. Rütbe yükseldikçe bedel artar; bedel arttıkça insanlık çürür; bir kez çürüdüğünde geri dönülecek yol kalmaz. Yılbaşı gecesi şehirde kutlamalar sürerken, viranenin karanlığında başka bir oyun sessizce başlamıştı Gökyüzündeki her havai fişek, yaklaşan kanın yankısıydı. Fantastik değildir!

[Bu hikâye karanlık temalara sahiptir. Yetişkin içerik, psikolojik kırılmalar, taciz ve tecavüze dair öğeler, küfür ve argo kullanımının yanı sıra ağır şiddet ve işkence sahneleri barındırır. Tetiklenebileceğini düşünen ve 18 yaş altı bireylerin okumamasını rica ediyorum.] *** Küçük bir kız çocuğunun vicdanı, pişmanlığı; genç bir kadını yılgınlık uçurumuna itmişti. O geçmişe takılı kalmış yaralı bir kadındı. Tam 13 yıl annesinin yokluğunun enkazında can çekişmişti. Pişmanlık ve acı bir an olsun yakasını bırakmamıştı. O gece ateşe verilen o ev sönmüştü fakat yüreğindeki ateş bir an olsun sönmemişti aksine onu cayır cayır yakıyordu. Yılgınlığı onu yalnızlığa ve suçluluğa sürüklemişti. Ancak bir gece ansızın ona fısıldanan ismiyle yılgınlık uykusundan uyanmıştı. Artık intikam istiyordu. Ondan saklanan gerçekleri bilmek herkese bedelini ödetmek istiyordu. Bu hikaye yaralı ve yılgın bir kadının verdiği güç savaşını anlatıyor. Bu hikayede çok şey yaşandı ve bir o kadar da görülmedi. Ya da kimse duyup, görmek istemedi bir kişi hariç. Erzen Yalçın. Duat'ın hakimi, Osiris. Bir çift yeşile sahip bu adam bir gece ansızın maskesi çatlamış bir kadının hayatına dahil olmuştu. Ve ona yangında kül olan; küçük kızın ismini fısıldadı: Azel. Erzen Yalçın hâkimdi ve tabulara sahipti. Onu okumak zordu. Kaderin ağlarına takılan, sırlarla dolu gizemli bir adamdı. Kader ağlarına takıldığının farkına ise yıllar önce varmıştı. Şimdi ise bu intikam oyununda gölgesi olduğu kadının yanında olacaktı. Fakat bu hikayede hiçbir şey göründüğü gibi olmayacaktı. Yaralı bir kadın: İren Azel SUSKUN. Tabuları olan bir adam: Erzen YALÇIN. Ne hayatlar vardır ki dışardan mükemmelin ötesindeyken ardına aldıkları bir o kadar acıydı.

Başarılı Hacker Ikukwklk'un kalbi, Hanji adındaki sevimli bir yabancı tarafından hacklendi.

Ölüm beni ilk kez onun gözlerinde hayata döndürdü