"Ben de Riva Aşiretinin Hanımağası Gece Riva isem seninle evlenmem, konağınada kuma gelmem!" dedim öfkeyle bağırarak, artık hiçbir şey dayanılacak gibi değildi. Üzerime daha da eğilip beni cam ile arasında kıstırırken aynı öfkeyle bana dişlerini sıkarak karşılık verdi, "Bende Asparşah aşiretinin Ağası Boran Ağa isem seni konağıma gelin getirir, altıma alıp inlete inlete bağırtırken bunları sana hatırlatırım!" sözleri ile dumura uğrarken midem ağzıma geldi, hiçbir kuvvet beni durduramazdı onunla evleneceğime kendimi öldürürdüm daha iyiydi. Öfke ateşi ile harlanıp kaynayan kanım ile başımı dikleştirdim, "Konağını başına yıkacağım, zerre kadar huzur bırakmayacağım sana! Benimle evlendiğin güne lanet ettireceğim seni, duydun mu Boran Ağa!" Kehribar rengi gözleri dudaklarımdan çıkan her kelimeyle daha da kararırken sertçe yutkundu, bakışları dudaklarıma kaydığında hızla kaçırdı ve yavaşça burnunu boynuma eğdi, ondan kaçabilmek için cam ile birleşmiştim ama ondan kaçmaya çalışmak nafile çabaydı. "Ben senin kokunda şimdiye kadar tatmadığım huzuru tatmışken, sen bana nasıl seninle evleneceğim güne lanet ettirebilirsin ki, Gece'm." dedikleri beynimde uğuldatma yaşatırken yine ve tekrar adımı baskın bir fısıldamayla kulağıma boğuk bir sesle söylemesi kalbimi zorladı nefesimi zaten zor alırken kesti. Ama Asiliğim ve öfkem yine tüm duygularımı bastırdı. "Sen Asparşah, sen gözlerimin içine her baktığında yanacaksın, benim gözlerimde kendi ölümünü her defasında izleyeceksin ve her dakika pişmanlıklarla kavrulup yok olacaksın. Çünkü karşında Bir Riva var Gece Riva ve ben seni yok etmekten zevk alacağım. Seçim senin beni kuman olarak mı alacaksın, yoksa benimle birlik olup töreye karşımı geleceksin." Şimdi karar Boran Ağa'nındı. 27/03/2022 RİVA ve ASPARŞAH SOYADLI TEK KİTAP. ÇALINAMAZ! VE KOPYALANAMAZ!

Bazı insanlar geceleri uyur, bazıları hayatta kalır. Vera Karender, hastane koridorlarında kanla, bar sahnesinde sesle nöbet tutarken; Kıdemli Üsteğmen Kurter Mir Karahan, ülkenin görünmeyen sınırlarında emirle ve suskunlukla yürür. Aynı gecelerin içinde, birbirlerini tanımadan, aynı yorgunluğu taşırlar. Bu hikâye bir aşkın aceleyle başlamasını anlatmaz. Bu hikâye, görevden çıkan bir adamla geceden çıkamayan bir kadının, adım adım, mesafeyi koruyarak, yaraları konuşmadan tanımasını anlatır. Çünkü bazı bağlar bakışla değil, dayanıklılıkla kurulur. VERA, silah sesiyle şarkı notasının, floresan ışıkla kırmızı sahnenin, emirle susmanın aynı karanlıkta nasıl var olabildiğinin hikâyesidir. Ve bu hikâyede herkes hayatta kalır... ama herkes aynı şekilde yaşamaz.

Hiç istemese de şişman ve ezik olarak gördüğü kadınla çocuğu için evlenen adam... Platonik olarak aşık olduğu adamla evlenen saf ve iyi niyetli bir kadın... Aşkın en saf ve en çıkarcı hali...

Dilan Gürhanlı, düğün günü karnındaki bebeğiyle terk edildiğinde hayatının en büyük yıkımını yaşadı. Yıllar sonra Hezanlı topraklarına geri dönen Asaf ve karısı Zühre, geçmişin gömülmeyen sırlarıyla yüzleşmek zorunda kaldı. Üç kader aynı topraklarda kesiştiğinde, intikamın, sadakatin ve aşkın sınırları yeniden çizildi.

Nefes alıyordum ama yaşamıyordum. Konuşuyordum ama duyulmuyordum. Görüyordum ama her yer karanlıktı. Ve seviyorum, sadece seviyordum gerisi yoktu. Ben sevilmiyordum ve ben bazen gece gibiydim; karanlık, ıssız, sakin, kimsesiz...

Halâ yaklaşmaya devam ediyordu. Gözlerimi kapattım. Gür bir kahkaha sesi duydum o an. "Sana dokunacağımı düşünmedin herhalde." Cevap vermedim. "Ben sana asla dokunmayacağımda,sevmeyeceğimde. Böyle şeyler aklının ucundan dahi geçmesin." Küçük bir tebessüm ettim. "Şunu unutma Azad ağa, insanlar asla yapmam dedikleri şeyleri elbet bir gün yaparlar." Yayınlanma tarihi:19 Aralık 2024

Beni severmisin Peri kızı?

Gözleri boş, kaşları çatık, yorgun bir şekilde Rahel'e bakıyordu. Hiçbir şey söylemeden pencere kenarındaki eski koltuğa oturdu. Rahel korkudan vücudunun titrediğini hissediyordu. Ne yapacağını bilemez bir şekilde adama bakarak "Ne istiyorsunuz benden, kimsiniz siz?" diye titrek bir sesle fısıldadı."Azat Şeyhanlı benim adım. Sen de Rahel Yılmazsın""Beni neden buraya getirdiniz?" Diye korka korka sordu. Biraz daha yaklaştı ona doğru adam. Yavaşça, "Abin yüzünden buradasın," dedi. "O şerefsiz hayatının hatasını yaptı ve ben de seni almak zorunda kaldım." "Abim mi? Onun sizinle nasıl bir işi olabilir ki?" Bunu söylemesiyle karşısındaki adamın gözlerini karardığına şahit oldu."Önce o sesini kıs! Abin kardeşimi kaçırdı. Benim kardeşimi! Bir aşiret kızını kaçırmaya cüret etti , bunun bedelini bütün ailesi ödeyecek. En çok da sen ödeyeceksin." ----------------------------------------- Rahel Azat'ın ona doğru yaklaşmasıyla kafasını sağa doğru çevirdi. Böylece Azat'ın dudakları boynuna dokunmuş oldu. İkisi de derin bir nefes aldı. "Daha ne kadar kaçacaksın benden, benim olanı benden saklayamazsın."Uzaklaşmak isteyerek hareket etmeye çalıştı ama bu Azat'ın kollarını daha da sıkılaştırmasına neden oldu. Sonra bir cesaretle gözlerini Azat'a dikti."Senin olan bir şey yok burada. Ben senin falan de-"Sözünü kesen şey Azat'ın dudakları olmuştu. Hızlıca alt dudağını emerek düşünmesine fırsat vermeyen ateşli bir anın içinde buldu kendini Rahel. Bacaklarının okşanmasıyla onları Azat'a doğru sardı. Aynı sertlikle karşılık veriyordu. Azat onu kucaklayarak odadaki yatağa öpmeyi bırakmadan yatırdı. Dudakları boynundan aşağı doğru öpücüklerle devam etti ve göğüs arasında durdu. Derin bir nefes aldı Azat. "Bu kokudan beni kimse mahrum edemez yavrum, sen bile."

Çocuğun için en fazla ne yapabilirsin? Mesela boşandığın kocana geri dönebilir misin? Sabah işe diye yollayıp haftalarca elin yüreğinde haber beklediğin kocan, yaşadığını sadece dava dilekçesi ile bildirse? Bu ciğersiz adama, yıllar sonra geri döner miydin? Peki, Çocuğunu bile umursamayan bir adama çocuğun için yalvarabilir misin? Gururlu bir kadın olduğumu sanardım. O kelimeyi küçük bir sandığa kapatıp ardımda bıraktım. Asla dediğim her şeyi yaptım. Sadece Oğlum için! " Sizin anlamanız için tekrar edeyim hanımefendi. Sizin ve diğer donörlerde de aynı şekilde Allojenik nakil işlemi işe yaramadı! En son çare kordon kanından kök hücre nakli. Daha size nasıl anlatabilirim bilmiyorum!" Gözlerimi diktiğim beyaz önlüğe bakarak yüzümü sıvazladım. Hâlen benden ne istediğini anlamamıştım. Boş boş suratına baktım. Neden benim anlayacağım şekilde anlatmıyordu ki? Adamın ağız çevresinde tecrübe kokan çizgileri gülümsediğinde birbirine selam verdi. "Ancak aynı anne babadan olan bebeğin kordon kanını kullanabiliriz. HLA uyumu ancak bu şekilde olabilir." O lanet adamdan çocuk yapmamı beklemiyordu herhalde! Üstüne üstlük evlenmek üzere olan eski kocamdan! #Çoğaltılamaz #Kopyalanamaz #(Ç)alıntı yapılamaz Tüm hakları saklıdır

Sena'nın tek hatası arkadaş sandığı çocuğun arabasına binmesiydi. +18 içeriklidir.