"Lea güzelim ayakkabı bağcıklarına dikkat et. Benden başka birine düşmeni istemiyorum." "Ben 10 yaşımdan beri topuklu giyiyorum seni rezil herif" mini fic valevante,2020.

Voldemort'a karşı savaşırken sevdiği herkesi kaybeden Casey, son bir şansı olduğunu görür. Daha da önemlisi, bu sefer her şeyi değiştirebilecek bir kozu vardır... ˏˋ°•*⁀➷ Şu gördüğün çiçekler güneşe küsene kadar seni seveceğim... : ̗̀➛ Ayçiçekleri güneşe mi küstü, Reggie?...

"Bak," dedi daha alçak bir sesle, sanki gizli bir anlaşma yapıyormuşuz gibi, "bunu kullanabiliriz." ...Kullanabiliriz? "Ne kullanabiliriz?" dedim. "Bu durumu," dedi. "Sen Sirius'tan hoşlanıyorsun. Ben Lily'den hoşlanıyorum. Yardımlaşırız." Birkaç saniye gerçekten konuşmadım. Çünkü beynim bu mantık zincirini çözmeye çalışıyordu. Ve zincir... yoktu. "Hayır," dedim. James göz kırptı. "Ne hayır?" "Hiçbir kısmına." "Elinde çok iyi bir fırsat var." "James," dedim sabrımı ölçerek, "Sirius'tan hoşlanmıyorum."

❝söz vermiştiniz... hiçbiriniz gelmediniz.❞ ©MinnieMcGonagall » Remus John Lupin » Harry Potter fanfiction çalışmasıdır. » Tamamlandı. » 15.12.2020 / 25.01.2021

Remus her zaman olduğu gibi yine Elaine'yi uzaktan hayranlıkla izliyordu. İnsanların onu neden garip bulduğunu anlamıyordu ona kalırsa Elaine mükemmel birisiydi. Elaine yanında olan Mia ve Bellara ile konuşurken bir süreliğine kafasını çevirdi ve onu izleyen Remus'u görünce gülümsedi ve çekingence el salladı. Remus'un yanakları kızardı ve yüzünü hızla elindeki kitaba çevirdi. Ve kendi kendine, "Ben ne kadar aptalım..." diye mırıldandı.

"Sadece seni sevmeme izin verseydin, sevgiyi kimsenin yatağında aramazdın."

Melina Laura Yaxley, Yaxleylerin ukala asi kızları. Ailesi bile onun gryffindor'a seçileceğini düşünmemişti, ama Melina biliyordu, Melina en başından beri kim olduğunu biliyordu.. Melinanın bilmediği şey ise gelecekte onu bekleyen hayatıydı hiç tahmin etmediği bir hayat onu bekliyordu. Bu bina ona sadece bir okul hayatı değil bir aile verecekti.Dostluğu,kardeşliği,aşkı,ihaneti bunların hepsini bu binada yaşayacaktı. İki asi, iki başkaldıran, iki gryffindorlu cesur.Nasıl birbirlerine bu kadar benzeyip düşman olabilirlerdiki, olamazlardı. Çünkü kader onları çoktan birleştirmişti fakat o an için ikiside bunun farkında değildi. •Kitabın tüm hakları Rowling'in ve benim kalemimde saklıdır•

Jo Valentine kendisine teklif edilen sahte çıkma teklifini kabul etmemeye kararlıydı ama karşısında Gryffindor'un en inatçı çocuğu vardı: Sirius Black!

Sirius gözlerini kırpıştırdı. Ses, tanıdık ama yabancıydı. Ve karşısındaki genç adam taş patlasa yirmili yaşlarında. Soluk ela gözleri yorgun ama umutla parlıyordu. Sanki geçmişin içinden değil de, geleceğin kenarından gelmiş gibiydi. Sirius'un dudağına hafif bir kıpırtı yerleşti. "Harry kaçman gerek. Bellatrix'ten kaçmalısın." "Remus, Harry'i güvende tutacak." dedi genç adam. "Harry?" dedi tekrardan Sirius, derin nefes aldı. Derin ama kırık bir nefes. Zihni sisliydi, ama kalbi hâlâ savaş alanı gibi çarpıyordu. Bir anlığına göz göze geldiler. "Sirius ben Harry değilim." Sirius'un kaşları çatıldı. Zihni çatlamış bir cam gibi. her kıymık bir anıya saplanıyordu. "Çatalak?" dedi yasaklı bir ismi söyler gibi. "Selam," dedi James. Sesi bir çocuk gibi neşeliydi ama gözleri ölüm kadar sakin. - "𝘵𝘩𝘦 𝘸𝘪𝘯𝘯𝘦𝘳 𝘵𝘢𝘬𝘦𝘴 𝘪𝘵 𝘢𝘭𝘭, 𝘵𝘩𝘦 𝘭𝘰𝘴𝘦𝘳 𝘩𝘢𝘴 𝘵𝘰 𝘧𝘢𝘭𝘭." 𝙜𝙖𝙢𝙚 𝙞𝙨 𝙤𝙣 𝙖𝙜𝙖𝙞𝙣, 𝙖 𝙡𝙤𝙫𝙚𝙧 𝙤𝙧 𝙖 𝙛𝙧𝙞𝙚𝙣𝙙 © drewstarscars, 2026

İki öğrenci... İki düşman... Aynı bina. [DÜZENLENİYOR] "Beni takip etmeyi ne zaman bırakacaksın?" "Beni görmezden gelmeyi bıraktığın zaman." Hogwarts'ta herkes onların birbirinden nefret ettiğini biliyor. Ama Büyücülük dünyası her zaman siyah ve beyazdan ibaret değildir. Hogwarts'ın koridorlarında süregelen bu rekabet, bir dostluğa -belki de daha fazlasına- dönüşebilir mi?