Bazı aşklar sadece yaşanmaz, izlenir... ve izleyen herkesin kalbinde yer eder. Bu hikâye, ekranda hayat bulan, bakışlarıyla konuşan, susarak seven bir çiftin iz bırakan aşkından ilham alınarak yazıldı.Orel çiftinin yarım kalan cümleleri, söylenemeyen itirafları ve en çok da "sana rağmen" devam eden o tutkulu bağ... bu hikayenin satırlarında yeniden can buluyor. Bu eseri sıradan bir aşk hikâyesi olarak değil;orel çiftinin kalplere kazınan, zamana meydan okuyan ilişkisine adanmış özel bir anlatı olarak kaleme almaya çalıştım. İzleyenlerin içinde ukde kalan ne varsa, burada tamamlanıyor. Çünkü bazı hikâyeleri ekranda bitirebilirler... ama kalpte asla.

bir yarada sen aç git, senin canın sağolsun.

Bunca olasılık içinde bizi bulan kader sarsın bakalım iplerimizi.

TBD 20'de kazadan sonra Eleni sırrı öğrenseydi hayran kurgusu... Kazadan kurtulan Eleni, çocukluğundan gelen bir sesle annesi hakkındaki gerçeğe uyanır. Ama kızı, Esme'den 20 yıl sonra tekrar koparılmaya çalışılacaktır. Sırlar ağırlaştıkça alınan kararlar, her şeyi değiştirecektir. - Daha önce AO3'te senaryo olarak yayınlamaya başladığım kurgu, şimdi hikaye formatında Wattpad'de!

Çocukluk aşkı olan Oruç ve Eleni yıllarca görüşemezler. Yıllar sonra karşılaştıklarında artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Onları bir araya getiren kader her şeyi düzeltebilir mi?

Eleni Miryano ve Oruç Furtuna boşanmıştı fakat kızları Güneş için hala iletişim kurmak zorundaydılar. Texting.

Oruç, kendisini en yakın arkadaşının kardeşi olan Eleni'ye sırılsıklam aşık olmuşken bulur.

26.Bölüm sonrası için #OREL ağırlıklı yazılacak olan bir hayran kurgusudur. Tamamen olmasını umduğum, başka bir evrende en güzeller halleriyle.. "Eleni son kez dönüp ona gerçekleri haykırırken, içi kaynıyordu görüyordu Oruç.. Hoş zaten Oruç en iyi Eleni'yi görürdü.. Onun gözlerindeki fırtınaların da gerçeklerin de farkındaydı. Boğazına dolanıyordu herşey yine de söyleyemezdi, söylememeliydi, bu hakkı kendinde görmüyordu. Amcası, annesi, babaannesi.. Oruç çaresizdi, tükenmişti susmak zorundaydı ama Eleni'yi bilirdi. O en iyi Eleni'yi bilirdi. Ve Eleni'nin onun gözlerinden haykırdığı gerçekleri bildiğini de biliyordu. Biliyordu, Rum kızı ondan duymak istiyordu.. Onun için, onun kefareti için ondan duymak istiyordu. Fakat Oruç hem Esme ablasına verdiği söze sadık kalmak zorunda hissediyordu hem de o kefarete kendini layık bulmuyordu. Yine, yine ve yine susacaktı. Sırtını hızla dönüp arabasına bindi. Hırsla gaza basan Eleni'nin arkasından kafasını mecalsizce direksiyona yasladı. -Vayşinen oropam.. dedi son nefesini verir gibi. İmkansız aşkım.. Oruç bu hikayede ne yazık ki iyi bir son görmüyordu, ona yolunu gösterecek ışığını az önce kaybettiğinin farkındaydı. İçinde kabaran o kapkara öfkenin vücuduna yayılmasına izin verdi. Hızla gaza bastı, görülecek hesaplar, kesilecek cezalar vardı. Kasap, keşişi yenmişti. "

düşmanlığa kurban giden iki aşık, iki masum genç

Karanlık bir gecede başlayan bir oyun, iki yabancıyı istemeden aynı hikâyenin içine çeker. O gece, her şeyin başlangıcı olur. +18 TDB evreninden farklıdır.