Ben yürürüm. O kaçar. Bu şehirde her adım bir sır, her köşe bir yalandır. Bir adam karanlıkta iz bırakmadan ilerlerken, bir kadın geçmişinden kaçamayacağını bilerek nefesini tutar. Biri acıyı yönetir, diğeri acının içinde boğulur. Polis, iki siluet arasında sıkışıp kalmıştır: biri gerçeği saklayan, diğeri gerçeğin bedelini ödeyen. Katil kendini adaletin sesi sanırken, kurban suçun gölgesinde hayatta kalmaya çalışır. Her cinayet bir itiraf, her kaçış yarım kalmış bir çığlıktır. Çünkü bu oyunda masumiyet bir savunma değildir. Acı değişmez; şekil değiştirir. Ve bu yolda yürüyen herkes, biraz kaybolur. Katil ile kurbanın aynı karanlıkta buluştuğu, soluksuz bir polisiye.

2025 yılında hâlâ kraliyetle yönetilen modern bir ülkede... Altın bir kafeste büyüyen Mihrışah, sarayın yasaklarına rağmen özgürlüğü ilk kez bir yabancının gözlerinde hisseder. Ama ona yaklaşabilmek için tek bir şey yapar: Kendini Miray olarak tanıtmak. Bir yalanla başlayan bu yakınlık, çok geçmeden kalbine dokunur... Peki Altay gerçeği öğrendiğinde, Mihrışah'ı affedebilecek midir? Uyarı ! : Bu hikayede karakterler arasında romantik ve cinsel çekim bulunmaktadır. İsteyen okurlar bu kısmı atlayabilir.

Adamın yüzü boynunda gezinirken nefesi sıcak, dokunuşları soğuktu. Kalbi öyle hızlı atıyordu ki, sanki göğsünden çıkaracaklardı. Omzundan beline süzülen yabancı el, bedeninde istemsiz bir titreme bıraktı. Parmakları bel oyuntusuna indi. Bu kez daha sertti. Kadının gözleri sulandı; ipler biraz daha gerilerek elini acıttı. Adam aynı sözleri, aynı soğuk vurguyla kulağına tekrar söyledi: "Твои крылья пахнут смертью, мой ангел!" bağırmamıştı fakat sözlerin tonu karnının kasılmasına sebebiyet verdi. Sanki bir şeyi anlamasını istiyordu. Ama kadının zihni, ağır bir sisin içindeydi. Sesler bile kendisine ulaşmadan parçalanıyordu. Onu nasıl anlayabilirdi? Hayal meyal üzerindeki sıcaklığın, dokunuşların ve yabancı elllerin sanki hiç yaşanmamışcasına, birden çekildiğini hisseti. Kadın gözlerini araladığında, adam kapıya doğru gidiyordu. Tam çıkacakken, başını ona doğru çevirdi. Yüzü net değildi ama sesi, bozuk bir plak gibi zihnine çarptı: "Твои крылья пахнут смертью, мой ангел."Aynı sözler... Anlamasını istercesine, tane tane. Kadının göz kapakları ağırlaşarak açık tutmayı imkansız hale getirdi. Kanındaki madde adamın görüntüsünü tamamen silikleştirirken, zihni karanlığa sığınmak istercesine, gözünün önüne siyah noktalar uğratarak onu karanlığa davet etti. Sonra, kapı sertçe kapandı. Ses, bodrumun duvarlarında yankılanıp kadının kulaklarına saplandı. Kuru dudaklarından bir inilti bile dökülemeden, başı öne doğru düştü. Işıklar söndü. Bodrum tamamen karardı. Adam gerisine bakmadan oradan uzaklaştı. " Aklını kaybetmek kolay olandı; zor olan o karanlıkta kalıp hala sevebilmeyi bilmekti." Tür: Piskolojik Dram / Gerilim.

Okuldan sonra etüde kalan Asya bodrumda gizemli bir yaratıkla karşılaşır. Gerilim, aksiyon, mizah.

Okulun havalı kızı Nilsu ile burslu çocuğu Cihan'ın telefonları karışıyor.

Her şeyimizi kaybetmiştik. Bir havlama sesi doldurdu kulaklarımı. Cesur delirmiş gibi havlıyordu. Adımlarım beni deliğe götürürken, Eymen'in çıldırmış yüz ifadesini gördüm. Herkes onu büyük bir kuvvetle tutmaya çalışıyordu ama o herkesi parçalayacak gibiydi. Titrek bir nefes verdiğim sırada herkesin diğer yandan, belki de benim için ağladığını gördüm. Dudaklarımdan arasından fısıltı gibi çıkan isim, mucizevi bir şekilde ona ulaşmıştı ve o sanki benim geldiğimi hissetmiş gibi bana dönmüştü. "Eymen..." Hareketleri durdu ve beni gördü. Ben ise neredeyse bayılıcakmış kadar yavaş adımlarla onlara doğru gidiyordum. Hızla kendini diğerlerinden kurtardı ve bana doğru koşmaya başladı. Diğerleri de beni gördüğünde şaşkınlıkla kalakaldılar ama Eylül gözyaşlarına boğuldu. Çünkü tek gelmiştim. "İdil!" diyen Eymen'in acı sesini duyduğumda kollarımı kendimde bulduğum son güç kırıntılarıyla açtım ve kollarım Eymen'in boynunu sararken, onun güçlü kolları belimi sardı. Onun verdiği güven hissiyle sesli bir şekilde ağlamaya başladığımda kafamı boynuna gömdüm. Bir elini başımda hissettiğimde derin nefesler verdim ama ağlamam durmuyordu. Eymen'in elleri titriyordu. 🧟♂️ - Yorumlarda reklam yapmayınız! -İlk bölümler kitap bittikten sonra düzenlenecektir. - Kitap finalden sonra düzenlenecektir.

Hedefleri için gözünü karartmış olan Alin, bir yıl daha sınava çalışma kararı alır. Her şeyi bir kenara bırakmış, yalnızca derslerine odaklanmışken, kütüphanede tanıştığı bir adamla sınırlarını koruyacak mı yoksa yıkacak mıydı? • Arkamı döndüm ve apartmanın girişine doğru ilerledim. Kapıyı açmak için bir hamle yapacakken sesini duydum. "Alin!" Omzumun üzerinde ona baktım. Dudaklarındaki o güzel kıvrılma görülmeye değerdi. "Sevgilim veya bir flörtüm olursa, bu yalnızca sen olursun."

Çerezlik bir texting kurgusu. & Atilla Artem: Bu şey gizlilik içeriyor mu? Efsun Araslı: Nasıl yani? Atilla Artem: Buraya başvurduğumun bilinmesini istemiyorum. Efsun Araslı yazıyor... Efsun Araslı: Merak etmeyin Atilla Bey danışan ve danışman olarak gizlilik sonuna kadar korunacaktır. Efsun Araslı: Bu konuda sonsuz güvenebilirsiniz. Atilla Artem: İyi o zaman. Atilla Artem: Başlayalım.