(Yoğun yetişkin içerikli sahneler barındırır. Bunu göz önünde bulundurarak okumaya başlayın lütfen.) Güz, babasının kanlı dünyasını bir oyun parkı sanıyordu. Kurallar onun için değil, başkaları içindi. Ancak babasının sabrı tükenmişti ve Güz'ün dünyasına tek bir kural koydu: Araf. Araf, soğuk bir gölge gibi Güz'ün peşindeyken, aralarındaki duvarlar arzunun sıcaklığıyla erimeye başladı. Ama bu gizli aşkın bir bedeli vardı: Bir bebek. Mafya Kızı/Koruma/Gizli İlişki/Beklenmedik Hamilelik

Bir canavarın dikkatini çektim. Ama canavar dediğin şey her zaman diş göstermez. Bazen güzel konuşur, ceketini düzeltir, sandalyeni çeker. Büyükannem beni onun hakkında uyarmıştı. Dinlemedim. İşaretleri gördüm. Ama görmezden geldim. Görmek istemedim. Çünkü Dante Vitale korkutucu değildi. O, insanların bakmaktan kaçamadığı türden bir karanlıktı. Çekiciydi. İnsanları yakmadan ısıtan bir ateş gibi duruyordu. Ta ki içine girene kadar. Dante Vitale; soğukkanlı, hesapçı, incelikle cilalanmış bir vahşet. Beni kandırdı. Peri masalına inanmama izin verdi. Prensin o olduğuna kendimi ikna etmeme göz yumdu. Oysa prens, canavarın insanlara gösterdiği hâliydi. Canavar ise prensin kapılar kapandığında kalan kısmı. Fark ettiğimde çok geçti. Her iki yüzüyle de, çoktan avuçlarının içindeydim. Onu seçtiğimi sandım. Aslında seçilenin ben olduğunu fark etmeden. Şimdi kaçıyorum. Ama canavarlardan kaçamazsın Onlar kaçmanı bir reddediş olarak algılamaz. Bir davet olarak görür. Ve onlar için bu, oyunun nihayet ciddileştiği andır. Düşmanının zaafı senin de zaafın haline gelseydi yine de ona zarar verebilir miydin? . . . "Peki," dedi, kadehini alıp hafifçe kaldırarak. "O zaman sıradan bir akşam yemeğine... ve sıradan bir adamla paylaşılan sıradışı bir ana." Dante'nin dudaklarının köşesi kıvrıldı. "Kime sıradan dediğine dikkat et, Irina," dedi, şampanya kadehini onunkiyle çarpıştırırken. "Bazı sıradan adamlar, hayatını değiştirebilir."

*baba-kız / ikinci şans --- Kurduğu ve uymazsa ölecek gibi hissettiği aksamaz düzenine ansızın dahil olan kızından sonra hayatı baştan başlayan bir adam... --- '250125

Gerçek ailem temasını işleyen fakat klişelerden uzak, yetişkin içerikli bir kurgudur. Bir sabah vakti telefonuna düşen bir mesaj ile yirmi bir yıldır yaşadığı hayatın yalan olduğu şüphesi ile karşı karşıya kalan Burçe Melinda Koraltan, bu şüphenin kendisini ele geçirmesine izin verecek miydi yoksa kendi güvenli alanı olan ailesine mi sığınacaktı? İçine düşürüldüğü oyun hakkında hiçbir fikri yoktu ama yaşananlar onu da ilk hâliyle bırakmayacak ve oyunun bir parçası hâline getirecekti. Peki, geçmişin yarattığı bu sarsıcı oyun kim veya kimleri etkileyecekti? Bu soruların cevaplarını ve hikayenin tamamını öğrenmek için sizleri satırlarımın arasına davet ediyorum!

(Tamamlandı) Yıllar önce yaptığınız 'çocukça' bir anlaşma hayatınızı en fazla ne kadar değiştirebilir? ''Anlamıyorsun ki. Ben ne dedim az önce? Sanki o dört duvarın arasında da benimle mi olacaksın?'' ''Olurum.'' -'Ne?!' Aziz'in bu net ve hızlı cevabı karşısında Birce'nin ağzından sadece bu iki harf dökülebilmişti. ''İstediğin bu değil mi? Olurum işte.'' ''Aziz ne dediğimin farkındasın değil mi? 30 yaşımıza geldiğimizde evime çökmenden bahsetmiyorum. Evlilikten bahsediyorum. Bir insanla aynı evi paylaşmaktan. Ev arkadaşı olarak değil. Evli bir çift olarak.''

"Tutunacak bir dal ararken koca çınarın gölgesinde dinlendiğimi geç fark ettim" * "Sen Güneş, sen Cihangir Boran'ın kızısın." "Size asla baba demeyeceğim Cihangir Bey." * 📢 Daddy kurgusudur, yaş farkı vardır. Bunu bilerek başlayıp başlamama kararını verin. ⚠️ Cinsel içerik uyarısı! Şşt fıstık tüm hakları saklı ona göre 😉

TAKINTI İSİMLİ HİKAYEMİN İSMİ SAPLANTI OLARAK DEĞİŞMİŞTİR.

Alya Arıkan, renklere aşık ancak hayata karşı bütün beklentisini kaybetmiş bir kadındır. Giydiği çiçekli elbiselere ve sürekli yüzünde taşıdığı sahte gülümsemelere rağmen, içinde her an her şeyden vazgeçmek üzere olan bir ruhu vardır. Barbaros Dora ise... Alya'ya aşıktır. En azından Alya'nın bilmesi gereken tek şey bu olmak zorunda. ▪︎▪︎▪︎ "Bir seri katil değilsin, değil mi?" Ani sorum karşısında kaşlarını çatacak gibi olsa da kendini hemen toparlayıp aynı mimiksiz haline geri döndü. "Bir seri katile mi benziyorum?" Ellerini masanın altına aldığı için parmaklarını kontrol edememiştim. Haftalardır buna bakmayı akıl bile etmediğimi tam o an fark ettim. "Bilmem... Hiç seri katil görmedim. Evli değilsin, değil mi?" "Değilim." Dedi hiç düşünmeden, düz bir sesle. Hah... "Bu gece benimle sevişmek ister misin?" ▪︎▪︎▪︎ (+18) Hikaye sadece yetişkinlere yöneliktir. Lütfen bu uyarımı dikkate alın. 26.07.2023

Zorluklarla ayakta kaldığı hayatında bir de bursla kazandığı üniversitesini ilerletmeye çalışan Yağmur, hayatının en büyük pişmanlığını yaptı... Birine aşık oldu. O adam ondan sadece kalbini almadı... ama geride yalnızca pişmanlıklar kaldı. Peki yıllar sonra, bir anda karşılaştıklarında; her şey hâlâ aynı mıydı? *