Bu fic manifest grubuna destek amaçlı hazırlanmıştır. Hilzey severlere keyifli okumalarrr.

Gözleri ısıl ısıl parlıyor kedi gibi o

Wrong number¿

... Sonunda suyu kapattım. Ani sessizlik kulaklarımı doldurdu. Belime bir havlu sarıp, buharlı banyodan odamın serinliğine adım attım. Saçlarımdan damlayan suları kurularken başımı kaldırdım ve olduğum yerde dondum. Odamdaydı. Zeynep. Yatağımın kenarına oturmuştu. Üzerinde yine o mevsimsiz, bol, siyah kazaklardan biri vardı. Mavi saçları, henüz doğmakta olan güneşin loş ışığında, odanın griliği içinde parlayan tek şeydi. ... "Neye ihtiyacın var Zeynep?" diye sordum. Sesim dümdüzdü. Ne bir korku ne de bir şefkat vardı. Sadece bir soru. Zeynep, deldiği kağıttan kalemi yavaşça çekti. Başını kaldırdı. O donuk, yeşil gözleri önce yüzüme baktı. Sonra yavaşça aşağıya indi. Islak saçlarımdan süzülen damlaların göğsüme inişini, köprücük kemiklerimi, havluyla örtülü olmayan belimi süzdü. Gözleri dokunduğu her yeri yakıyor gibi hissettiriyor, olduğum yerde kasılmama ve vücudumun belirgenleşmesine sebep oluyordu. © Hayran yapımı eğlence amaçlı parody bir kurgudur. Oylarınızı ve yorumlarınızı ihmal etmeyin

Üniversite için aynı evi tutan iki yabancı Gerçeklikle hiçbir alakası yoktur tamamen kurgudur

🧿

Pencereden izlediği yabancı bir kız ile tanışma uygulamasında karşılaşan Hilal, elindeki şansı kaçırmak istemez... . . . . . (Gerçeklerle alakası yoktur tamamen eğlence amaçlıdır)

Big5 finallerinden başlayan serüvenden günümüze kadar uzanan hikaye. HilZey moment gelirse hikaye güzellesiyor moment gelmezse hikaye kötülesiyor. Dışarıdan gördüğümüz kadarıyla kendimce yorumladım ve zamana tutturmaya çalıştım.

Lisede öğretmenlerin gözdesi olan Hilal sınıfa yeni gelen ve arkadaşının kuzeni olan Zeynep'e oldukça sinir olmuştu...

Hilzey; 03.07.2025 Bir adım attı. Küçücük bir adım. Aramızda neredeyse hiç mesafe kalmadı. Nefesini hissedebiliyordum artık. İçimdeki tüm o karmaşa, korku, istek, sınırlar hepsi birbirine karıştı. Geri çekilmedim. Kaçmadım. Onun gözleri benimkinden bir an bile ayrılmadı. Sonra başını eğdi. Çok hafif. Öyle yavaş ki, neredeyse zaman durdu sandım. Kalbim değil, bütün göğsüm atıyordu. Ve tam o anda dudağı dudağıma değdi.