Beliz : Dalga geçme Beliz : Çok açılmış mı? Atakan Dinçer : Çiçekli bir iç çamaşır takımı olduğunu görebileceğim kadar açılmış Beliz : NE Beliz : Bakmasana kargoma Beliz : Sapık mısın ya

Kitabın yenilenmiş hali profilimde. Buraya bölüm gelmeyecek. Lütfen sondaki duyuruyu okuyun. Öncelikle belirtmek isterim ki, kitabı normalde başka uygulamadan yazıyordum. Daha sonra direkt yazılmış olan bölümleri buraya attım. Kontrol etme fırsatım olmadı daha sonra edeceğim. Bazı hatalar olabilir. ****** Kalbimdeki sızı geçmek yerine daha da artarken kafamı kaldırıp ona baktım. Kesik kesik aldığım nefeslerle konuşmak adına ağzımı araladım. "Ricardo, tek bir şey soracağım." konuşmakta zorluk çekiyordum. Gözümden akmak için bekleyen yaşları tutmakta zorlanıyorken dolu gözlerimle ona baktım. "Benden ne istiyorsun?" Endişeli bakan gözleriyle üzerime doğru yürürken ellerimi kaldırıp ona uzattım. "Yaklaşma!" Bu halime bir anlam vermeye çalışıyordu. "Alya, ne oldu?" Olduğu yerde durmuş dediğimi yapıp bana yaklaşmıyordu. "Anlat hadi, ne oldu? Biri bir şey mi yaptı?" "Her şeyi gördüm!" Kelimelerim bir bir ağzımdan dökülürken yüzündeki acı dolu ifade yutkunmamı zorluyordu. "Şimdi söyle, benden ne istiyorsun?" Cevabını içten içe bilirken beklentiyle ona baktım. Arada oluşan kısa bir sessizlikten sonra dudaklarını aralayıp konuştu. "Seni istiyorum." *** Alya başarılı bir şeftir. Restoranına babasıyla iş görüşecek olan İtalyan birinin geleceği haberini alınca hazırlık yapar. Babası toplantıya katılamadığı için kızının gitmesini rica eder. İtalyan iş adamı olan Ricardo, aynı zamanda karanlık işler de çevirmektedir. Alya'yı karşısında görünce inanamaz çünkü 3 senedir onu takıntı yapmış, her yerde aramış ve bulamamıştır. Zihninin bir oyunu olduğunu düşünür ama Alya'nın boynundaki doğum lekesini görünce o olduğundan emin olur. Alya'yı neden bulamadığı, onun 3 yıl boyunca nereye kaybolduğu ise bir sırdır. Zamanla geçmişin yüzü ortaya çıkacaktır. *** Yetişkin içerikli ve şiddet içerikli sahnele

İtalyan adlı kitabımın baştan yazılmış halidir. Azap, acı çeken demekti. İnsana hem bedensel hem ruhsal acı veren, süreci bir işkence haline getirendi. O uzun bir süre ızdırap çekmiş, hayatının mahvoluşuna göz yummuştu. Bundan sonra göz yumamazdı. Gücün hüküm sürdüğü bu masada en güçlüsü oldu. Artık acı çeken değil, acı çektirendi. Çektiği ızdırap onun lakabı oldu. Azap... O azabın ta kendisiydi. Bir de kalbinin en ücre köşesinde sakladığı Vârestesi vardı. Kutruluşu. Vâreste, kurtuluş demekti. Vâreste'si bir kadındı. Varlığından haberi bile olmayan bir kadın. Hep bir adım arkasındaydı. Onu uzaktan izlerken göğüs kafesinin tam ortasına bir kurşun yemiş gibi hissettiren, herkese diz çöktüren adamın dizlerini titretecek kadar güzeldi. Kurtuluşu çok yakınında duruyordu ama aslında çok uzaktı. Ona bakmıyor, görmüyor hiçbir şekilde onu hissetmiyordu. Vârestesi'ne kavuşmak için can atsa da yapamadı. Ta ki ona pis eller uzanana kadar.

23 YAŞINDAKİ İŞ KADINI BİR O KADAR AKILLI BİR KIZA MAFYA AŞIK OLURSA NE OLUR?

"Bir kez soracağım net ve kısa cevaplar istiyorum" dedi, kafamı sallamaya çalıştım. Yatakta sırt üstü uzanıyordum kalbim deli gibi çarpıyor ve odadaki sessizliği bastırıp ikimizin de kulağında çınlıyordu. Üstümde durmuş elini sıkıca dudağıma bastırıyordu. Kim mi? Bilmiyorum. "Birincisi evime nasıl girdin? İkincisi yatağımda napiyorsun? Üçüncüsü ve en önemlisi sen kimsin?"

Maddi sorunlar yaşayan Narin hem tıp okuyup hem de iyi bir kazanç sağlayacağı bir işle aynı anda başa çıkamaz. Arkadaşının yönlendirmesiyle Yeraltı'na bağlı Kafes'e gider. Ona yapılan teklifi kabul eder ve yasal olmadığı halde geceleri orada iyi bir paraya sağlık personeli olarak çalışmaya başlar. Yine bir gece yasadışı boks maçlarının yapıldığı Kafes'te çalışırken yarı Rus yarı Türk olan Aaron Volkov ile karşılaşır. Ringden inen Aaron'un yaralarıyla ilgilenmek zorunda olan Narin, o gece başına nasıl bir bela aldığını çok geç fark edecektir.

Umay ailesi ile kavga ettikten sonra evden çıktığında nerden bilebilirdi mecburi bakıcı olacağını...

❝Dayanamam ama,❞ dediğinde bir buse daha kondurdu. ❝Gelir öperim herkesin içinde.❞ Mezuniyetten bahsediyordu. ❝Öp,❞ dedim sadece. ❝Sözüm olsun Ezel,❞ dediğinde tekrardan kapanmıştı dudaklarıma. .•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•. ༄ Tamamlandı. ༄ Abimin arkadaşı. ༄ Yarı Texting.

Kadın bir mum gibidir... Bir mum yakıldığında, her dakika o mum biraz daha erir ve sonunda tamamen yok olur. Tıpkı bir kadın gibi. Çünkü insanlar bir kadının yüreğini yaktığında, o kadın her gün biraz daha tükenir. Ve onu yakanlar... O kadının her dakika biraz daha yok olduğunu bile bile sadece izlerler. Tıpkı bir mum gibi... Ben, Mihra Erçetin. Biraz asi, biraz da hırçın bir kadınım. On iki yıl önce Allah'a bir söz verdim. Ve o sözü tutmak için avukat oldum. Şimdi her şeyi değiştirme vakti geldi. Artık kadınların her gün biraz daha yok olmasına göz yummayacağım. Çünkü ben, onların sessizce bir köşede erimesini izleyenlerden olmayacağım...

Kardeş ihanetine uğrayan iki insan. Hayatları çıkmaza giren iki insan. Aşk olmadan evlilik olur muydu? Ya da evlilik olunca aşk elbet peşlerinden gelir miydi? Peki hiç aşık olmama ihtimali Sorulmuş muydu bu iki gence yüreğinde başka sevda var mı diye belki vardı. Ama ortada olan tek şey hükme bağlı Zoraki evlilik Berdeldi. Berdel iki aşık insan ölmesin diye yapılan o anlaşma.Peki ölmek sadece bedenen mi geçerliydi. Ruhen ölmek ne demekti bu hükmü verenler bilir miydi? Ben hiç sanmıyorum...... 💧 Aşksız olma ki , ölü olmayasın Aşk ile öl ki diri kalasın.