Yıllardır ölü olduğu iddia edilen kızlarının yaşadığını öğrenen bir aile, kızlarını haftanın iki günü evlerine aldıkları bir anlaşma yapar. Yaşanan aksilikler daha fazla vakit geçirmeleri için fırsat olsa da en büyük abi tarafından yapılan kocaman bir hata sarsılmış olan bu aileyi, gerçek kızları geldiğinde daha çok sarsar mı? "Biz bu ailenin kaybedilen zamanlarıyız." Diye mırıldandım. Çünkü zaman kaybolmazdı, kaybedilirdi. Ve o, bilinçli olarak ben ise bilinçsizce ortada kalmıştım. Oysaki kimse ortada kalmayı hak etmezdi.

17 yıl boyunca bir yalanla büyüyen Çilek 17 yaşında üvey olduğunu gerçek ailesinin başka insanlar olduğunu öğrenirse ne olur? Çilek gerçek Ailesine alışabilecek miydi? Ya da çileğin abileri ve kardeşi ona ısınabilecek miydi? Ailesi olarak onları kabul eder mi? Bir hiç uğruna hayatı çöp olan Çileğin hikayesi...

DOĞRU EVİN YABANCISI "Bazen ait olduğun yer, en çok yabancılık çekeceğin yerdir." Henüz 18 yaşına basmamış olan Lavin, geçirdiği bir kaza sonrası büyüdüğü ailenin öz ailesi olmadığını öğrenir. Bu yalandan kaçarken yollarının kesiştiği Araz Soykan ise, kızın boynundaki doğum lekesini fark edince bebekken kaybolan kız kardeşlerinin peşine düşer. Lavin, sığındığı tek insan olan üvey abisi Alaz ile henüz varlığından habersiz olduğu öz ailesi Soykanlar arasında, gerçek ailenin ne olduğunu baştan sorgulayacaktır.

Sarı saçlarımın uçlarından damlıyordu kıpkırmızı kan. Saçlarımın en son ne zaman doğal renginde, gün ışığı gibi parladığına dair hiçbir fikrim yoktu. Benim saçlarım ya toz toprak ya da kanla boyalı olurdu hep. Birinin avuçlarında çekiştirilir, kesilir, parçalanırdı. ... Gerçek ailem klasiği. İnci, aile kavramının ne olduğunu bilmeyen bir kızdı. Ailesinin gösterişli hayatına sığamamış, bir köşeye itilmişti. Kimseden yaralarını sarmasını istemiyordu. Tek istediği onda yeni yaralar açmamalarıydı. Yeni ailesi bunu başarabilecek miydi?

~Asya Papatya KARA ~ YILMAZ mı demeliydim? Bu sefer üvey ailesinden şiddet gören ve hayata küsmüş bir kız yok ! Ailesini canından bile çok seven Papatya'nın bir gün karşısına gerçek ailesi çıkarsa. Bir diğer yanda YILMAZ ailesinin hayatlarını mahf eden Aden YILMAZ . Papatya bu yaralı aileye nasıl gelicek? Biraz ergenliğime kaçan ve eğlencesine yazdığım bir kitaptır eğer daha ciddi kitaplar isterseniz diğerlerine bakabilirsiniz ! Bu kitap ne kadar iyi olsada bir tık acemice o yüzden fazla takmıyoruz değil mi? Ama yine de eleştirilerinize sonsuza dek açığım bende hatalarımın farkındaydım...

Belki demiştim içimden bu yeni aile bana bir umut olur da herşey den kurtulurdum ve 17 yaşında sadece basit hayalleri olan basit bir kız olurdum. Gece değil de sadece Mira olurdum o zaman belki beni bu sefer severlerdi... Severlerdi di mi?

İstenmeyen çocuktu Gece. Ne anne bilirdi ne de baba. Ne de bir kardeş. Kendini bildi bileli tek başına olan bu kız hayatına aniden giren babası ile aile sıcaklığını tadacak mıydı? Peki ya kardeşleri? Kabul edecek miydiler genç kızı?

Daha 5 yaşındayken annesi ve babası boşanan Eftelya'nın, yıllardır görmediği babasına ve abilerine dönüşünün hikayesi.

Sertçe yutkundum ve kısık çıkan sesimle "Çok acıyor mu?" diye sordum. "Evet ama senin ölmüş olman daha çok acıtıyordu." dedi. Gözlerimin dolmasına engel olamadım. Kahverengi gözlerine yansıyan acı , kalbimi acıtıyordu. Sesimin titrek çıkmasına engel olamayarak " Yaşıyorum ki acımasın." dedim. Büyük ellerini salıncağın demirlerine yaslayarak yavaş tempoda sallanan salıncağı durdurdu ve başını eğdiğinde bende başımı geriye doğru eğdim. "Ağlama." dedi. "Ağlamıyorum." dedim ve gözlerinin içerisine baktım. Agah Bey de ben de gözlerimizi Barış Bey'den almıştık. İlgili çıkan sesiyle "Gözlerin dolu dolu bakıyorsun." dedi. "Rüzgardandır." dediğimde yalan söylediğimi bildiğini biliyordum ancak bozuntuya vermedi. "Öyle olsun." diyerek geri çekildi.

Başka bir ihtimalde, sevilebilir miydim?