Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

Acının ve dengesizliğin etkisiyle sırtüstü sertçe yere düştüm. Acıyla inledim. "Ah!" Sırtım ve kalçam çok acımıştı. Başım kaldırıma çarptığında dünyam sarsıldı, görüşüm bulanıklaştı. Şapkam başımdan koptu, saçlarım bir örtü gibi yere yayıldı. Yağmur damlaları yüzüme çarparken baş ucumda dikilen devasa silüetin karaltısı gökyüzünü kapattı. Bana üstten bir bakış attığını hissettim ama acıdan yerde kıvranıyordum. Bileğim çok acıyordu, başımın içinde bir uğultu vardı. ​Adam, ayaklarımın ucunda bana bakarak ceketinin kol düğmesini sakince ilikledi. Eğilmedi, elini uzatmadı. Sadece o buz gibi, ruhsuz sesiyle sokağın sessizliğini parçaladı: ​"Bugünü günlüğüne yaz küçük katil." Söylediği sözler bedenimin baştan aşağı titremesine sebep oldu. O yağmurun altında yerde sırtüstü iki büklüm yatarken kulağıma gelen sesler tenimden yayılıp kalbimin içine girdi. Kolunu kaldırarak kol saatine göz ucuyla baktı ve ardından gözlerini tekrardan bana çevirdi: "Bugün 24 Ocak 2026, saat 21.43." ​Bana doğru bir adım daha attı. Başımın ucuna doğru geldi ve durdu. Hafifçe eğilerek gözlerimin içine baktı. Gölgesi üzerime bir kefen gibi serildi. ​"Bugün celladınla karşılaştın." ... Nefsi müdaafanın sonucu ölüm oldu. Bir çocuk öldü. Günah keçisi ilan edilen kadın, ölen çocuktan daha masumdu. Ama kader ondan yana değildi. Sonuçları ağır oldu; geride kalan şey, saçlarının yerde bıraktığı enkazın izleri oldu. Celladının ölüm kokan gözleri merhametsizdi; kadın intikam ateşinin cayır cayır yandığı celladının kollarına sığındı, kül oldu. Adam yerdeki enkazına baktı, intikamın verdiği hazla izledi yerdeki kadını. Artık onun istediği portreye yerleşmişti, ona bağımlıydı. Yeni kimliğini o yaratmıştı.

"Avımsın adam..." "Avınım kadın..." Avlamak bir sanattı, ta ki o hırçın ateşe çarpana dek. Kimin av, kimin avcı olduğu birbirine karıştığında; asıl yangın sessizce başladı. Biri, kendi kimliğini kendisini yok etmeye yeminli bir ruhun içinde keşfederken; diğeri, elindeki silahın aslında kendi kalbine doğrulduğunu çok geç fark etti. Bu; birinin kaçtığı, diğerinin kovaladığı basit bir oyun değil; bu av ve avcının oyunuydu. Ve sorun şuydu ki; avcı, avına aşık olduğunda ormanda ilk ölen hep gurur olurdu. KİTABIN TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR, (Ç)ALINTI DURUMU OLURSA HUKİKİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR. 31/03/2024

ZAMAN SERİSİ 1. KİTAP ~ Julia Gordon, üniversiteden arkadaşları Sabine Wealer ve Rose Everdeen ile Dublin'i ziyaret ederler. Eski pagan inancına ait bazı kalıntıların Dublin'den sadece birkaç kilometre uzakta olduğunu ve görmek için can attığını söyleyen Sabine'e uyan genç kızlar bir yeraltı tapınağında kaybolurlar. Julia uyandığında kendini 1668 yılında bir geminin içinde bulur. Zaman çizgisinden sapan genç kadın eve geri dönmenin yollarını arar.

Havada asılı kalan isim salonda büyük bir ağırlığa neden oldu birden. Ryan eliyle yüzünü sıvazladı. "Olesia'dan hiç haber aldınız mı?" diye sordu sakince. "Hayır" dedi Micah alaycı bir gülümsemeyle. "Alabileceğimizi sanmıyorum. Bir gün geri döneceğini de sanmıyorum. Aslında öldü mü kaldı mı ondan bile haberimiz yok ama Willow yaşadığına inanıyor." Ryan'da onun yaşadığına inanıyordu. Micah'ın da biricik kızının öldüğüne inanmasını beklemiyordu ancak o sert bir adamdı. Duygularını belli etmemeyi öğrenmişti. Bu yüzden umursamıyormuş gibi davranması Ryan için sorun değildi. Genç adam derin bir nefes aldı. "Ölemeyecek kadar inatçıdır" diye

Ben her zaman mücadele etmeye hazırım. Çünkü benim adım Willow Helois O'Cannor. Ben bir canavarın karısı ve bir meleğin annesiyim. Daha da önemlisi ben bir kadınım!

KARANLIKLAR TANRIÇASI KAEDE'NİN EVRENİNE GİRİP SEVGİLİSİNİ KURTARMAYA ÇALIŞAN ACIMASIZ KAPTAN DESARİ, ONUN TUTSAĞI OLUR VE HEM KENDİSİNİN HEM DE SEVGİLİSİNİN HAYATINI KURTARABİLMEK İÇİN TANRIÇANIN BÜTÜN İSTEKLERİNİ YERİNE GETİRMEYE BAŞLAR. ANCAK KAEDE'NİN ONUNLA İLGİLİ BAŞKA PLANLARI VARDIR.

"Ben seni bakışlarımla bile incitmeye kıyamazken başkaları senin duygularını bile önemsememiş komutanım." - "MOTORUNA SOKAYIM" adlı kitapta bulunan yan karakter Ediz Albayrak'ın kendi ana karakter olduğu kitaptır. İsteğe bağlı olarak "MOTORUNA SOKAYIM" adlı kitaptan başlayabilirsiniz. Keyifli okumalar dilerim...^^

*** "Gömleğinizi çıkarın lütfen" "Neden?" Genç kadının aralanan dudakları kocasının baskın sesi yüzünden geri kapandı. "Zarar gören yeri kaburgalarıysa, gömleğini kaldırır" diyerek ani çıkışını açıklayan Karatlı ifadesizce karısına bakıyordu. Doktor irice açtığı gözlerini Tamere çevirip ciddi bir ifadeye büründü. "Aslı Hanımın göğüs kısmında da bazı morluklar var...muane etmem gerek" Aslı'nın gözleri iki adam arasında mekik okurken kocasının lacivertlerinin anbean koyulaştığını farketti. Karatlı sinirle soluk verip koltuğa yerleştiğinde bu Aslı için bir nevi izindi. Gömleğin düğmelerini açıp üzerinden sıyırdı. Aynı gömleği reng sütyeni ile karşısında kaldığında Karatlı bu duruma daha fazla seyirci kalmayarak yerinden kalktı. "Giy üzerini!" Emrivaki sesi ve sert duruşuyla oldukca sinirli duran adama karşı gelmeyerek gömleği geri üzerine geçirdi. "Kremi ben sürerim Doktor. Sen kaburgalarına bak."

(Yetişkin içerik barındırmaktadır.) ¬ Mor ledli ışıkları ellerime bağladığında muhtemelen kızarmış olan gözlerimle koyulaşan gözlerine baktım. "Uslu kızım benim." diyerek yanağımı okşadığında titreyerek eline sürtündüm. "Aferin, öğretmenin sana uslu bir kız olduğun için ödülünü verecek..." Dudaklarımı büzerek kafamı salladım. Dudaklarıma yaklaşarak ıslak dudaklarını sürttü benimkilere. "Öğretmenim..." diyerek inlediğimde elini kafamın arkasına koyarak beni ağzına çekti. Nefes nefese birbirimize sokulurken dilini ağzıma iterek diğer eliyle kalçamı avuçladı ve sertçe şaplak attı. Zevkle inleyerek dudaklarından milim derece uzaklaştım. Nefeslerimiz birbirine karışırken kalçamı okşayan elini yok saymaya çalıştım. "Eğit beni." dedim sıcak nefesimi ıslak dudaklarına vererek. "Kucağında, altında, sırtım göğsüne yaslı bir şekilde eğit beni." "Seni öyle bir eğiteceğim ki kızım, ceza almak için yalvaracak, kendi iradenle altıma yatacaksın." ¬ | Devam ediyor.