မှာဦးမယ် လက်ပံတစ်ပွင့် မောင်ပန်ဖို့... မောင်ပန်ဖို့... လက်ပံတစ်ပွင့်တော့ ကောက်ခဲ့ပါဦး။

ရည်းစားတွေ အရမ်းရှုပ်တဲ့ ကောင်လေးက တစ်နေ့ကျ ကိစ္စတစ်ခုကြောင့် ရန်ကုန်ကနေပြီးတော့ ဦးလေးငယ်ရှိရာ နယ်မြို့လေးကို ကျောင်းပြောင်းလာရင်းနဲ့၊ အမှတ်မထင် မျိုးတူ ယောင်္ကျားလေးတစ်ယောက်ကို ချစ်မိသွားတဲ့အခါ....။ "Sweetie....ငါ မင်းကို ချစ်တယ်" "......" "ငါ မင်းကို ချစ်တယ်လို့၊ ဆန်းရှိုင်းထွဋ်!" "အဲ့တော့?" " ငါ့ကို ပြန်ချစ်ပေး..." "ဟိုးမှာ ဘုရားစင် တွေ့လား၊ အဲ့မှာသွားပြီး ထိုင်ဆုတောင်းနေလိုက်" "ငါက ဘာသာမဲ့ဆိုတာ မင်း သိသားနဲ့! ဘယ်ဘုရားက မင်းအစား အဖြေပေးမှာလဲ၊ မင်းပေးမှ ရမယ့်ဟာကို!" "ငါ ဂေးမဟုတ်ဘူး" "ဘယ်သူက မွေးကတည်းက ‌ကျွန်တော်ဂေးပါ ဆိုပြီး အော်မွေးလာလို့လဲ! ငါလည်း မင်းကြောင့် ဂေးသွားတဲ့ဟာကို! ဝူး...ဝူး..!" ဘေးနားမှာ ထိုင်ပြီး အော်ငိုနေသူကို ဆန်းရှိုင်းတစ်ယောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့သာ ထိုင်ကြည့်နေမိတော့သည်။ ________

Written By ~Jinn Jar