ahu gözlerden süzülen mahzun bakışlar, hırçın bir dalgada savrulur giderdi. ꩜ slow update!!

dünyaya gözlerini açtıkları ilk andan itibaren ruhlarına ilmek ilmek işlenen nefret, iso ve fadime için yıkılmaması gereken bir duvar olması gerekiyordu. bunu başarmak ise sandıkları kadar kolay değildi. Taşacak Bu Deniz • İsFad Enemies to Lovers

"sırtıma senden bıçak yarası yiyeceğime içimde ukde kalmana razıyım ben furtuna." x: zambakmisim 2.12.25

Drama kulübünün kuralcı yöneticisi Fadime ile müzik kulübünün spontane yıldızı İso... Aynı sahneye zorla sürüklenen iki zıt dünya. Yanlış anlaşılmalar, tutuşan kıvılcımlar, saklanan duygular. Her prova, aralarındaki mesafeyi biraz daha eritirken sahne ışıkları altında gerçek hikâye yeni başlıyor. Fadime Koçari - İsmail Fırtına (İsfad lise kurgusu)

Üniversite için İstanbul'a yerleşen ve yeni bir hayat kuran Fadime, geçmişin izlerini kapatmaya çalışırken beklemediği bir yüz ile karşılaşır. "Tüm muhteşem hikâyeler iki şekilde başlar: Ya bir insan bir yolculuğa çıkar, ya da şehre bir yabancı gelir," der Tolstoy, ancak ya bu yabancı, tanıdık bir yüzse?

"Fadime Koçari bana lütfen falan dedi. Trabzon'a harbiden pembe kar yağacak." "Trabzon'a pembe kar yağar mı bilemem ama Furtuna Konağı'na kırmızı kar yağacak."

İsmail Furtuna belki bilmiyordu ama. Kaderini ezeli bir düşmanlık bağlasa da kalbi çok önce seçmişti onu; yıllarca süren düşmanlık, Fadime'ye bir şey olma ihtimalini görünce bir anda anlamını yitirmişti sanki. Ve İso, bilinçsiz de olsa, zihninin her köşesine yerleşen o düşman kızından öte hiçbir şeyi düşünemez olmuştu