Kunt, o kapıdan girdiğinde Ilıca için sadece abisinin sert ve mesafeli arkadaşıydı. Koridorlarda çarpışan omuzlar, sofrada kaçırılan bakışlar ve evin her köşesine sinen o isli, koku... Aralarındaki çekim inkar edilemez bir boyuta ulaştığında, misafirlik çoktan bitmiş, yerini karanlık bir arzuya bırakmıştı. *18 yaş üstü okuyucuları için uygundur. . . . . . . ⭐️

"Yanlış numaraya yazmakmı hangi devirde kaldı" düşüncesinde olan Lidya, oda aynı hatayı yaparsa *𝐀𝐑𝐆𝐎 𝐕𝐄 𝐊𝐔̈𝐅𝐔̈𝐑 𝐁𝐔𝐋𝐔𝐍𝐔𝐑

Lara, arkadaşına yazacakken yanlışlıkla üniversitenin sahibine yazar.

Burada çeşitli kitap alıntıları sizi bekliyor.

Her insanın biçilmiş bir geleceği vardır. Kötü de olsa, iyi de olsa insan kaderine katlanır. Ceyhan, büyük bir ihanetin ardından kaderin yolundan mı gitmeyi seçecek yoksa pes etmeyi mi?

+18) Kitap bolca yetişkin sahneler içermektedir;kan vahşet ,açık dille yazılmış cinsel içerik sahneleri .Bunu bilincinde olup okumanızı tavsiye edierim. "Bitti artık,başına buyruk davranışlarından gına geldi!".Eğer ölseydin,sana bir şey olsaydı...Bağırmıyordu adeta kükrüyordu.Sesi bende hiç bir etki yaratmıyordu.Abim bana bir şey olursa yaşayamazdı, biliyordum ama ben özgür biriyim , anca koruma ve arkamda bir ordu ile gezmeyi sevmiyordum.Bu gece yaşananlarda onun için,bardağı taşıran son damlaydı ."Evleneceksin , adam hem koruman hem de kocan olacak " Duyduğum cümle ile başımı salladım.İtiraz etmek için dudaklarımı araladım."Hayır ,asla evlenmem beni buna mecbur bırakamazsın" "Ben kararımı verdim ,seni kaybedemem kızım bunu anla ve şimdi kızgın olabilirsin ama beni anlayınca kızgınlığın geçecek " soz sözleri bu oldu odadan dışarı çıkmadan ki önce son sözleri.

Kıza saplantılı bir mafya ve ondan uzaklaşmak için her şeyi yapan kızın hikâyesi.

🤍🏡 Bir insan çocukluk kahramanını, kalbinin ilk sahibini nasıl unuturdu? Ben unuttum. Ama o unutmadı.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

"Çocukluğumuz tohumumuzdur," diye fısıldadı Sırtlan'ın kül olan kalbi. "Tohumumuza kim su verdiyse o şekilde büyür ve yetişiriz." EMARE serisinin, birinci kitabı Sarmaşık, ikinci kitabı Pusula ve son kitabı Maske bu başlık altında toplanacaktır.