Ormanın en derin noktasında, güneş ışığının bile ulaşmaya korktuğu o taş binada, saatler birer birer durmuştu. Duvarlar, sanki yıllardır fısıldanan yalanları, kanlı antlaşmaları ve son nefesleri içine çekmiş gibi soğuktu. Biz buraya, okulun o steril, güvenli ve düzenli hayatından kopup gelmiştik. "Strateji ve Gelişim Kampı" demişlerdi. Bir hafta boyunca kendimizi geliştirecek, harita okuyacak, pusula kullanmayı öğrenecektik. Ama aslında, sadece birer figürandık. Cebimdeki telefon titrediğinde, ormanın o huzursuz edici sessizliği kırıldı. Ekranda beliren harita parçası, sanki cildimin üzerinde bir dövme gibi yanıyordu. Etrafıma baktım; Arel'in o her zamanki küstah bakışları yerini derin bir sorgulamaya bırakmıştı, İdil'in elleri titriyordu, İzgi ise duvardaki o garip, kadim sembolleri inceliyordu. Biz 12 kişiydik. 12 yabancı, 12 kurban, 12 oyuncak... Binanın hoparlörlerinden yayılan o cızırtılı ses, kulaklarımıza değil, doğrudan ruhumuzun o en karanlık köşesine ulaştı: "Haritayı tamamlamak için birleşmeniz gerekiyor. Ama unutmayın; parçalar birleştikçe, içinizdeki 'gerçek' canavar da uyanacak. Kiminiz dost kalacak, kiminiz ihanetin en soğuk yüzüyle tanışacak." Taş kapı, devasa bir gürültüyle ardımızdan kapandı. Artık dış dünya yoktu. Artık okulun o "iyi çocuğu" veya "popüler kızı" yoktu. Artık sadece, daralan çemberin içinde hayatta kalmaya çalışan 12 insan vardı. Harita elimizde, ölüm yanı başımızdaydı. Oyun, ilk kan döküldüğünde değil, ilk yalan söylendiğinde başladı.

PUSULAM ŞİİR 'in devamı.

Evet Ben .Şu an dergilerde yayınladığım şiirlerimi paylaşmayacağım ama şu an birkaç beğendiğim şiiri yazacağım ve burdaki değerli dostlarıma da ayrı sayfa açacağım.Hoş geldiniz ⭐💙❤️☁️İyi okumalar ⭐

"Git dersen giderim ama... Benim hikâyemin başrolü değil, figüranı olursun." Geçmişin hayaletleriyle bugünün gerçeklerinin bir yalan uğruna çarpıştığı bir hikâye. Düşmanının kızına duyulan imkansız bir tutku, Demir'in sert duvarları ve Eflal'in o duvarları yıkmak yerine üzerinde bir imparatorluk kurma iradesi. Bu bir teslimiyet değil; kendi enkazından doğan bir kadının, bir kalbin zehirlenerek yeniden doğuş savaşı. Zehir kana karıştı, oyun başladı. 📖 @onsrafirtinasi_ kalemiyle.

+18 ibareler bulunacaktır. Lütfen bunu bilerek okuyun. "Bir Yalaz Oğlan ve Bir Efsun Kızın Hikayesi" 20 yaşında sevdiğin adamla evlenip sonra boşandığını hayal et. 8 sene sonra aynı adamla karşılaşıyorsun. Hemde Tim'deki komutanın olarak. Kıdemli Üsteğmen Yalaz Alp Demir ve Üsteğmen Efsun Begüm Ateş yıllar sonra karşılaşmalarında büyük bir şok yaşıyorlar. Efsun eski kocasıyla aynı timde buluyor kendini. Asker çiftimiz bu bağı unutabilecekler mi? Yoksa tekrardan birlikte mi olacaklar? Çeşitli kaos, entrika, aşk hepsi bu hikayede. İşte karşınızda KARTAL TİM'İ... Onlardan ne uçan ne da kaçan kurtulurdu. Hepsiyle yeri geldiğinde güleceğimiz yeri geldiğinde ağlayacağımız anlar yaşayacağız. Yerini ayırtmayı unutma çünkü biraz hızlıyız.

"Hayatın yaşanmışlığıyla, insanın kör noktasında kaybolmuşçasına gerçeğe doğru koştuğu; fakat ardında ne kadar büyük bir enkaz bıraktığını görmüyorcasına kendi içinde kayboluşunu anlatan bir kurgu." "Ya ihanet, ya ölüm; ya unutmak ya da hatırlamak. Kayboldu, unuttu, öldü, kahroldu, kaybetti... Ve belki kendini asla bulamayacak; ancak onu ardında bekleyen bir gölge var. O, bunu fark edecek."