"Şuralarda şöyle bir deyim var Ataberk için. Duymuşsundur." 'Asker olmadı, asker doğdu.' ➿➿ Feride, ülkesini terk ederek Türkiye'de yaşamaya başlayan, hukuk fakültesi öğrencisi ve aynı zamanda kısa sürede ün kazanan genç bir yazardır. Yazdığı hikâyeler kurgu olarak görülse de, farkında olmadan devletin yıllardır izlediği bir terör yapılanmasına dair şaşırtıcı detaylar içermektedir. Bir gün yaşanan sıradan gibi görünen bir olay, Feride'yi devletin görünmeyen yüzüyle karşı karşıya getirir. Resmî olarak hiçbir suça karışmamış olmasına rağmen, yazdıkları onu hem bir hedefe hem de bir anahtara dönüştürmüştür. Sahadaki operasyonları PÖH yürütürken, perde arkasında Bordo Bereliler sessiz bir görevle devreye girer. Görevleri yalnızca Feride'yi korumak değil, aynı zamanda onun kaleminden dökülen satırlarla gerçek bir tehdidin arasındaki bağlantıyı çözmektir. Roman, bir Bordo Bere timinin askerlerinin hayatını, görev sırasında yaşadıkları iç çatışmaları ve Feride ile aralarında oluşan karmaşık ilişkiyi konu alıyor. ➿➿ "Gülüyorsun?" "Gülüyorum, evet. Suç mu?" "Gülmek suçsa, ben müebbetiyim gülüşlerinin..."

(KİTAP OLDU.) "Bazı savaşlar kurban seçmez, yeni hükümdarını yaratır." Kız kardeşinin tedavi masraflarını karşılamak için birden fazla işte çalışan Mirel Erez, geç saatlerde işinden döndüğü bir gece kapısının önünde yaralı bir adam bulur ve her şeyi hiçe sayarak adamın hayatını kurtarır. Gözlerini açar açmaz ortadan kaybolan adam sırra kadem basar. Bir yıl boyunca hiç karşısına çıkmaz; ancak bir yıl sonra yeniden ortaya çıktığında hiç beklenmedik bir teklif sunar. *** "Sana bir teklifim var," yavaşça öne doğru eğildi. Artık tüm yüzü ışığın altındaydı. Sanırım onu ilk kez böyle net görüyordum. Bir anlığına, onun gibi tehlikeli işlere el süren bir adamın bu denli güzel olmasına hayret ettim. "Benimle evlenmeni istiyorum." Ancak Mirel'in bilmediği, Roman'ın ise hayatının felsefesi hâline gelmiş bir kural vardır. Bratva Yasaları, madde bir. 𝘉𝘳𝘢𝘵𝘷𝘢'𝘥𝘢 𝘵𝘦𝘴𝘢𝘥𝘶̈𝘧 𝘥𝘪𝘺𝘦 𝘣𝘪𝘳 𝘴̧𝘦𝘺 𝘺𝘰𝘬𝘵𝘶𝘳. ஜ (Kurgu; yetişkin içerik barındırır. Bunu bilerek başlamanızı öneririm.) REPRİSAL SERİSİ - Ø 01.08.2024

Yanan bir aşk, bazen insanın bile isteye atlayacağı kor bir çukurdan ibaretti. Belki tahammül edemeyişinin, onu gördüğündeki o kabarışının sebebi; kontrol edemediğin çarpıntı hislerindi. Hırs, insanın kendine koyduğu çizgi ve doğruyu ayırt edemeyişinin en büyük engeliydi. O, bazen karşıma geçip yüreğimi yakan bir bakış yolladığında dudaklarım sadece şu kelimeleri dile getirmek istiyordu; "Gönlümdesin, ama cehennem gibisin..." • DİPNOT: Yetişkin içerik barındırır, yaşı küçük olanların veya rahatsızlık duyacakların dikkatine. Bu kurguda geçen karakterler, isimler ve kurumlar hayal ürünüdür, kurgudan ibarettir. By adela <2026>

Hiçbir süpriz bu kadar korkunç olmamıştır ve hiçbir ihanet bu kadar acıtmamıştır. Okulunu bitirerek babasının yanına dönen Mahira Mirazel babasının ona hayatındaki en büyük ihaneti yapacağından habersizdir. Evde onu karşılayan tanımadığı adamlar hayatının tüm akışını değiştirerek dünyasına dokunur. Her açıdan beraberliği paylaşan insanlar ve onlara zamanla alışan bir kız. Karel Kartal Alacalı & Mahira Mirazel #Anlaşmalı evlilik #Mafya #Kalp hastası kız Izdırar= Zorunluluk, Çaresizlik

SINIRDA SERİSİ I Bu kitap kısa bir asker kurgusudur. İki askerin evlilik hayatını anlatan, geçmiş ve şimdiki zamandan oluşan bir hikâyedir.

Genç bir kızın kendinden bir kaç yaş büyük olan Motorcuyla tanışmasıyla başlayan aksiyonlu ve eğlenceli olaylarları anlatan bir aşk hikayesi (+13 önerilir)

"Meriç!" Dedim uyarı dolu bir ses ile beni hiç takmadan yemeğini yemeye devam etti. Elini bacağımdan daha yukarıya çıkarttı Meriç lütfen dedim kısık bir ses ile mericin bıyık altından güldüğünü duymuştum. Elini kadınlığıma çıkarttığı an elimdeki bıçağı masaya bıraktım ama çatallı sanki kıracak gibi sıkıyordum. İşaret parmağını içime doğru itince inlememek dudağımı ısırıyordum kafamı Meriçe doğru çevirdim. O ise karşısındaki mirza ile konuşmaya devam etti orta parmağında içime gönderdiği an kendimi kastım. Meriç dedim zorla kimse duymasın diye özel bir çaba sarfetiyordum o sırada Mirzanın eşi adel bana su uzattı iyimisin canım dedi tam kafamı olumlu anlamda sallayıp cevap verecek olduğum sıra Meriç içimdeki parmağını hareket ettirmeye başladı.....

Kaşlarını çatarak"Kimsin sen" dedi. Korkarak ayağa kalkıp doğruldum , "B-ben kayboldum yardım istemek için evinize geldim "dedim ,kaşlarını alay ederek kaldırıp hafif gülümseyerek, "Bu dağ başında, böyle güzel bir kızın tek başına ne işi olabilir ?" Diyerek yerinden kalktı. Bana doğru ağır adımlarla gelmeye başladı. "Böyle bir güzellik ayağıma gelmişken kolay kolay bırakmak olmaz öyle değil mi? "diyerek sırıttı. "Allah'ım ben niye buradayım ne olur beni kurtar."

❗18+ sahneler vardır şiddet içerir sevmeyen okumasın sonra gelip yorumlarda psikolog rolü yapmayın Bu kurgunun kendime ait olduğunu belirteyim sonra çalınmış ismi verilmesin İçine öfke hissi dolmuştu Nasıl yapardı bunu? Nasıl cesaret ederdi buna Esra onu bırakıp gitmeyi gerçekten göze almışmıydı? Esra onu gerçekten sevmeyi bırakmış mıydı? Kendini geçmiş nasıl çocuklarını yalnız bırakırdı? Ondan olan iki canı bırakıp gidecek kadar bıkmış mıydı kocasından? Ateşin kafasındaki düşünceler susmuyordu O sadece Esrayı istiyordu Belkide istemiyordu İçindeki duyguyu o bile bilmiyordu Ama Ateş şuan sedyede yatan karısından başka birşey görmek istemiyordu Ona iyi davranmasa bile karısının yanına gelirdi hep çünkü bilirdi Esra gidemezdi Esra kaçamazdı ondan Yapamazdı Onu yalnız bırakmazdı Çünkü Esra fazla iyiydi Fazla saf Fazla masum biriydi Çok zor şeyler yaşamış Şiddet görmüş Susmaya mahkum bırakılmış Korkak bir kadındı Esra Kocasından korkan Ateş bunun farkındaydı Ne yapacağını bu kez koskoca Ateş Özar bile bilmiyordu

Lapis Yayınları aracılığıyla kitap olmuştur ✨🧡 NOT: Düzenlenmiş hali ile basılmıştır. Ayrıca yorumlarda spoiler vardır, dikkat etmenizi öneririm. Eğer spoiler verecekseniz lütfen öncesinde uyarı bırakınız. ... Ceviz Ağacı Mahallesi'nin gölgesi bahar ayında yeryüzüne dokunurken içerisinde bulunan yaşantılar da birbirlerine dokundu. Sıcacık insanların sıcacık mahallesine ve oradan da evlerinin içine misafir olduğumda çok küçüktüm ama anımsıyorum, çocuksu mutluluğum o kadar gerçekti ki içim içime sığmıyordu. Sonra büyüdüm ve onlara dahil oldum, onlara karıştım ve Ceviz Ağacı Mahallesi'ndeki ağaçların şekline girdim. Aşk bir diken gibi tırmandığım ağaçların dallarından tenime doğru uzanıp bedenimi baştan sonra doğru keserken gözlerimdeki sıcak yaşları yeryüzüne davet ediyordum. Aşık olacak kadar büyümüş, aşka düşecek kadar sersemdim. Ama mutluydum, Ceviz Ağacı demek mutluluk demekti. Ceviz ağacı demek buralarda, tepesindeki çalıkuşu demekti. Ve ben... Kızıl Çalıkuşu'ydum. .... Onların aşkı dillendirilemeyen bir lanet gibi içlerinde dağlanırken mahalleye düşen yağmur damlalarına arkadaşlık etti. Sonra mahallenin açık pencerelerinin birinden usulca bir şarkı yükseldi ve Ceviz Ağacı'na yayıldı. "O gözler bana eskisinden yabancı, Gönlümdeki bu sevda hiç bitmeyen bir acı." ... Bu isimle yazılan ilk kurgudur. Kapak için birkadehsevgi-'ye teşekkürler. Tüm Hakları Saklıdır, kurgu tamamen yazara aittir ve çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.