Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?

Bir Şarkı bu,Bizim şarkımız. Bu notalar,hepsi bize ait birer Anı.Üzerindeki dokularımıza Rağmen bir daha dokunulmayacak tozlar. Valeria'nın benliği bir imza ile solmuştu.Bir unutmabeni,bir orkide ile başlamıştı ve bitmişti her şey. Bu şarkı,size koşulsuz güvenin imkansızlığını anımsatacak. Kosulşuz Güven;bir Leylektir, Tek Kanadı kırılırsa uçamaz, Düzeltmek için istenen ikinci şans,iki kırık kanada yol açar. Her şey bir masaldır,bir rüya. Ve siz,bu Rüyada asıl Güveni öğreneceksiniz.

Başparmağı avucumdaki ince yaraların üzerinde dolaştı. Tırnaklarımla kendime açtığım izlerin üzerinden geçti. Soluğum kesildi. Yaralar yanmadı, ama içimde bir şeyler alev aldı. "Bırak." dedim, sesimden nefret akıyordu. Bırakmadı.