Ben Derin Aktaş. Başarılı, herkes tarafından sevilen Avukat Derin Aktaş. Diğer günlerden farklı olmayarak işimi yapıyordum. Davalara giriyor, savunmalar hazırlıyor, müvekkillerimin hayatlarını kurtarıyordum. O gün de aynı şeyleri yapıyordum. Bu sefer ufak bir farklılık vardı. O gün ne müvekkilim sıradan bir müvekkildi... Ne de ben artık Derin Aktaş'tım... ■ ■ ■ Kapıyı kapatıp hızla sırtımı kapıya yaslad ve bir elini kapıya koyup bana yaklaştı. Kocaman açılan gözlerimle ona baktığım sırada yüzünü hızla yüzüme yaklaştırdı. Dudağımda hissettiğim sert baskıyla kocaman açılan gözlerim anında kapanmış, dudaklarım Aras'ın sert hamlelerine karşılık veriyordu. Karşılık vermem Aras'ın hoşuna gitmiş olmalı ki gerilen dudaklarından tebessüm ettiğini hissettim. İstemsizce ben de tebessüm ettim. Aras bir elini belime sarıp beni kendine çekti. Diğer eli ise ensemi kavramıştı. Bende kollarımı Aras'ın boynuna dolayıp öpücüğümüzü derinleştirdim. 22.11.2020 #1 şevk 26.11.2020 #1 hamile 02.12.2020 #1 saldırı 03.12.2020 #3 tutku 10.12.2020 #2 ayrılık

''Aras Boran Demirkan'' adlı kişiyi ''Sıkıntılı Müvekkil'' olarak kaydettiniz. Siz:ya sen manyak mısın?! (02.54) Siz:Bak gerçekten soruyorum bir sıkıntın varsa söyle. Siz:ben sana bana bela çıkarma dedikçe sen neden beni zorluyorsun?

Ve karşımda Aras Kandemir tüm şıklığı ve göz alıcılığıyla duruyordu Ne yalan söyliyim bir baktın mı tekrar bakmak istiyeceğiniz tiplerdendi ama bu zorla evlendiğim gerçeğini değiştirmiyordu Arasın ağzından ilk çıkan cümle anneme bakarak "Dışarı çık" demek oldu. Bense şaşkın şakın anneme gitme der gibi bakıyodum. Ama annem ne yazıkki beni şaşırtmadı ve odadan çıktı...

İstanbul'un gökdelenlerinde başarıya ulaşmış genç mimar Ozan Karahan, yıllar sonra babası Hikmet Ağa'nın çağrısıyla doğduğu topraklara - Şanlıurfa'ya - geri döner. Ancak bu dönüş, sadece bir baba-oğul kavuşması değildir. Karahan Aşireti'nin topraklarında, töreyle modernliğin çatıştığı, dostla düşmanın aynı sofraya oturduğu bir savaş onu beklemektedir. Ozan artık yalnızca bir mimar değildir. O, Karahan soyunun yeni ağasıdır. Ama bu unvanın bir bedeli vardır: güven, sevgi ve kan.

"Ulan bari Polat de." dedi. Sesi yalvarır gibi çıkmış gözleri beklentiyle doluydu. "Mirza demiyorsan deme ama en azından Polat de." "Sen yengeye Elif diyor musun?" dedim alayla bir dizinin repliğine gönderme yaparak. "Sen Polat de. Gerekirse dünyadaki tüm kadınlara Elif diye seslenirim." dedi. Yayınlama tarihi: 01.05.2023

Baran Karadağlı... Mafyanın da üstü bir adam,ve tek serveti eşi Elif Karadağlı. Onların en büyük imtihanı bir çocuktu. En büyük hasretleri. Baran için çocuk önemli değildi tek isteği karısıydı. Tüm dünyasını sadece ona adamıştı. Ama onların sevdasını sarsacak çok şey vardı... KUMA YOKTUR SADECE BİRKAÇ BÖLÜMDE KONUŞMASI GEÇMEKTEDİR... HİKAYEDEKİ TÜM İÇERİKLER HAYAL ÜRÜNÜNDEN İBARETTİR.

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

Öldüğünde, mezar taşına adı bile yazılmayacak olanlardık. Biz; İsimsizlerdik. Kapak: elirixgraphic / @azraaxsea 🔗🇹🇷 *İsimsiz Künyem adında ve kurgusunda yazılan tek kitaptır.* Askeri kurgudur.

"Beni istemiyorsun. Bunu sana kanıtlayabilirim." Burnu saçlarımın döküldüğü boynuma kaydı. Genzinden yükselen erkeksi inilti kokumu içmekten duyduğu hazzın bir kanıtıydı. "Seni istiyorum ve aksini asla kanıtlayamazsın." Güç bela yutkundum. Tenimin altında kaşınan tatlı hisse rağmen kalbim burkulmuştu çünkü haksızdı! Ve ben de haklıydım. O beni istemiyordu. Bana baktığında gördüğü İnci değil Nisra'ydı ama bana dokunduğunda tadını alacağı kadın ben olacaktım. Ve ancak o zaman haklı olduğumu anlayacaktı. Mazoşist olsaydım bu kandırmacayı kabul edebilirdim ama ben sevilmek istiyordum. En çok da onun tarafından... Göz göze gelene değin başımı geriye çektim. "Seviş benimle." Dedim cüretkar bir sesle. İkimizin yeşilleri birbirine karışırken masaya tutunan parmaklarım büküldü. Kalbim göğsümü parçalayan bir tırpan gibi canımı yakıyordu. Bu varlığıma ihanetti. "Belki o zaman aradığın kadın olmadığımı anlarsın." Dedim tek düze bir sesle. İçimin fırtınası dışımın sakinliğiyle o kadar tezattı ki dişlerimi sıkıyordum. "O zaman benim kuyruğumda dolanmak zorunda da kalmazsın." Kaşlarını çattı. Eli bir pençe misali belimden enseme kayarken iyice üzerime eğilmişti. Saçlarımı yumruğuma doladı ve dudakları dudaklarımda kayarak konuşmaya başladı. "Ya seviştikten sonra aradığım kadının sen olduğuna emin olursam?" *** Poyraz Aktürk taptığı tek kadını kaybettiğinde İnci'nin hayatında devasa bir domino taşı devrildi. İnci'nin Nisra'ya olan benzerliği; Poyraz gibi takıntılı bir adamı yas sürecine girmektense, yeni bir Nisra yaratma çabasına sürükleyecekti. Oysa İnci yıllardır verdiği emeklerin karşılığını ancak alan popüler bir yazardı ve emeklerinin karşılığını takıntılı bir aşığa bırakmayacak kadar da gözü karaydı. Ancak bu bir kapan ve farenin kim olduğu da belirsiz!

Uyarı: CİNSELLİK İÇEREN SAHNELER OLACAKTIR. Hatırlanmayan bir gecenin ertesiydi. İki farklı yolun kesişim kümesiydi sanki. Yüz yılda bir denk gelen güneş tutulması gibi; bir an birbirlerine karıştılar bir diğer ansa koşarak uzaklaştılar birbirlerinden. *** Dört yıl önce sadece adını bildiğim bir adamın yatağına girmiştim. Hesabım ya da planım yoktu ama şimdi? Kızım için o adamın kadını olmaya mecburdum ve tek dileğim bana inanmasıydı. Bu hikayede aşk bebeği doğurmadı ama bebek aşkı doğuracak. *** Güneş doğudan kalbime doğdu; o andan itibaren doğudan başka yolum yoktu...