"Nedir ki insan... sadece etten ve kemikten mı ibaret, yoksa zamanlar ötesinde sürüklenen bir ruh mu?". Bazı karşılaşmalar sadece bu hayata ait değildir. Ve bazı vedalar, henüz yaşanmamış bir buluşmanın habercisidir.

Daha sonra devam edecekk... Alvara kanla kuruldu, toprakla kök saldı ve bir gün... kendi kanıyla sulandı. Halk yok edildi, doğa sustu, toprak yetim kaldı. Kalanlar düzen kurdu. Kimi ışığın arkasına saklandı, kimi sessiz kaldı, kimi zulmü açıkça sahiplendi. Yıllar sonra, kalabalığın ortasında bir kız durdu. O seçilmiş değildi. Bir tahtın varisi değildi. Kaybetmeyi bilenlerin taşıdığı bir öfkesi vardı. Bu kurtuluş hikâyesi değil, masal da değil. Bu, adaletin unutulduğu bir dünyada susmamayı seçen birinin hikâyesi. Ve Alvara'da bazı topraklar hâlâ şunu hatırlıyor: Kan. Tüm hakları tarafımca saklıdır.

"Kimi zaman özgürlük, nefes alabileceğin bir gökyüzünden çok kapalı bir odanın içinde yeniden doğmayı gerektirir. Mayıs, geçmişinin zincirlerinden, bastırılmış çığlıklarından ve akıl hastanesinin soğuk duvarlarından kaçmaya çalışıyor. Ama asıl kaçması gereken, kendi zihninin karanlık koridorları..."

🌸💖🌸 Buket; kısa sürede popüler olan bir uygulamayı indirdiğinde kendisiyle çok uyumlu olan biriyle tanışır. Bu kişi ona şu an çok hoşlandığı Batuhan'ı unutturabilecek mi? YARI TEXTING KURGUSUDUR. 🌸💖🌸

Şüphesiz herkesin en sevdiği çizgi filmde, kitapta veya filmde yaşamak gibi bir hayali olmuştur. Ben Pera İris, bu hayali gerçekleştiren ilk kişiyim galiba... Hayali bir ülke, hayali kişiler, hayali sırlar... Ve ben şimdi hepsinin tam ortasındayım!

Ruhum ışığın bir parçası olarak var olmuşken, sadece karanlığı yok etmek için doğdum. Acı ve kederin hüzünlü melodisi benliğimi dolduruyor. Bir hikaye anlatacağım. Bu hikaye söylenmiş en büyük yalan olacak. Benim ve onun kurduğu gerçeği sunan yalanların yazılmış olduğu bir türden. Gerçeği bulabilir misin? Derinliklerde saklı acıyı dindirebilir misin? Her şeyi geri verebilir misin? Valentina ailesini ve babaannesini kaybettikten sonra amcasının evinde yaşamaya başlar. Bir gün babaannesnin mezarını ziyaret ederken, kim olduğunu bilmediği biri tarafından kovalanır. Fakat yanlışlıkla babaannesinin sadece ona özel yazdığı kitapta, yan karakter bile olamayan biri olarak uyanır. Verilen ikinci şans olduğunu düşünür, ama bu yalnızca fırtına önceki sessizliktir. Kitabın gelecekteki kötü karakteri olarak bilinen Felix ile yolları sürekli kesişmeye başladığında, gerçekten kitapta olup olmadığını sorgulamaya başlar. Çünkü o kitapta değildir. Belki de söylenmiş en büyük yalandır. "Çünkü bu ölüm," diye dudaklarıma doğru fısıldadı. "Kalbin ölümü, bizim atan kalplerimizin," Bakışları dudaklarıma kaydı, orada uzun süre kalmadan gözlerime çıktı. Dudaklarından dökülen her kelimesini dinleyerek, zihnimde çığlık çığlığa yükselen uğultutan kaçmaya çalıştım. "Sonların en ölümcül olanı, birbirine atan her ritmin aslında kendi mezarını kazacak oluşu." Ve o an anladım. Bazı anlarda yan yana veya sırtımıza bıçak saplayıp karşı karşıya olmamız, birbirimizi istesekte yok sayabileceğimiz anlamına gelmiyordu. Mahvolacaktık, ikimizde her şeyin sonunda bu ateşin küllerinde mahvolacaktık. 5 Şubat 2023 yazılmıştır

Tanımadığım genç bir adamın kucağında, polislerden mi kaçacağım? O istedi diye, daha evlenmeden evine gidip onunla orada mı yaşayacağım? Hem de bir mafyanın evinde? Şu gencecik yaşımda bir mafyayla evlenip onun karılığını mı yapacağım yani? Ben mi? Evet, ben. Yapacağım, çünkü... Çünkü ben o mafyaya aşık oldum... Onun benim tek kurtuluşum olduğunu fark ettiğimde, beni kaçıncı kurtarışı olduğunu sayamamıştım. Her bir kurtarışı beni ona daha fazla hayran bırakırken aşk beni hiç beklemediğim bir anda kalbimden vurmuştu. İşte bu masal, bizim masalımız. Bir mafyanın aşkını bulmasının masalı. Birbiri için ölmeyi bile göze alarak, birbirine ulaşmaya çalışan iki kardelenin masalı... Kuzey ve Defne'nin... ~SEN YOKKEN~

(Kaçak) Asker Kız & Karadenizli Komutan 🌊 ⚓ Görünürde her şeyi olan bir genç kız: lüks, şöhret, sosyete. Ama Alev'in içindeki boşluk, babasının yıllarca süren yokluğuyla büyümüş bir yangındı. Bir gün, her şeyi geride bırakarak kendi gerçeğine yürüdü. Erkek kılığına girerek birliğe sızdı. Ama o birliğin başında yıllardır görmediği, babası vardı. Ve yüreği savaş kadar soğuk, bakışı şüphe kadar keskin olan bir komutan... Ayaklarına batan camlar ilk sırrını açığa çıkardı. Ama Alev sessiz kalmayı seçti. Konuşursa kimliğini ele verecekti. İşaret diliyle, yalanlarla, ama dimdik bir duruşla savaşın ortasında var olmaya çalıştı. Her yeni görev, her yeni bakış, her yeni acı onu sınarken; kimliğini, kalbini ve varlığını sorgulamaya başladı. Sadece hayatta kalmak değil; görünmeden var olmak zorundaydı. Ama bir savaş alanında, en büyük savaş bazen kendi içinde verilir...