Yeni bir şehir. Yeni bir hayat. Ve beklenmedik bir karşılaşma... İç mimar olan Açelya, üniversiteden mezun olduktan sonra yeni bir başlangıç yapmak için İzmir'e taşınır. Ama bir gün tesadüfen girdiği küçük bir kafede tanıştığı kişi, hayatını hiç beklemediği şekilde değiştirecektir. O kafenin sahibi Emre... Biraz soğuk, biraz kıskanç ama bir o kadar da çekici. Bazen hayat insanı tam da olması gereken yere götürür. Ve bazen bir aşk... kalbin kıyısında başlar. Umarım beğenirsiniz, iyi okumalar dilerim. Şimdiden teşekkürler.

Rize'nin sisli dağları, çay kokan bahçeleri...O cennete benzeyen yer 6 yıl önce kana bulanmıştı. Geçmişin asla unutulmayan yaraları... Defnenin içindeki öfkeyi büyütmesi için tek nedendi. Defne, yıllardır içinde büyüttüğü öfkeyle geri döner. Her adımı planlıdır. Ta ki karşısına Emir çıkana kadar... Emir çıktıktan sonra kendi olmayı bırakır ve altı yıl önceki Defneye döner. Planlar aklından bir toz bulutu gibi dağılır. Emir, ya her şeyin sebebi, ya da hiç bilmediği bir gerçektir. Bir silahın ucunda başlayan hikâye, aşkla, sırlarla ve ihanetle sınanacak. Bazen en büyük savaş, kalbin ile aklın arasında verdiğin savaştır...

Elfida ve Baran birbirlerinin ilk aşkı, ilk umudu ve en güzel güzel yarınlarıydı. Ta ki bir gün Baran'ın ölüm haberi gelene kadar... O günden sonra Elfida'nın hayatı durdu. Gülüşleri sustu, hayalleri yarım kaldı. Üç yıl boyunca sevdiği adamın yasını tuttu, ölü gibi yaşadı bir umutla hayata tutundu. Fakat üç yıl sonra, o sokaktan geçerken tanıdık gelen koku şeyi değiştirdi. İmkânsızdı.Baran olamazdı değil mi? O tanıdık koku ya herşeyin başlangıcı ya da her şeyin bitişi olacaktı... Çünkü Baran ölmüştü. Ya da Elfida öyle sanıyordu. Sevdiği adam karşısındaydı. Nefes alıyordu. Yaşıyordu. Üstelik Elfida dışındaki bir kadının gözlerine aşkla bakıyor ve elini tutuyordu. Elfida o günden sonra isminin anlamından bile nefret etti... Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı, Elfida kendi kitabını baştan yazacak intikamını en ağır şekilde alacaktı...

Aşağıdaki sokaktan kahkaha sesi geldi.Perdeyi biraz araladım. Tahmin ettiğim gibi. Barın Yanında da abim Tuna. İkisini mahallede görmemek neredeyse mümkün değildi. Çocukluklarından beri beraberlerdi. Aynı sokakta büyümüş, aynı takımın maçlarını izlemiş, aynı kavgalara girmişlerdi.Barın bizim eve o kadar çok girip çıkıyordu ki annem bazen ona benden daha çok kızıyordu.Benim içinse durum biraz farklıydı.Çünkü Barın'ın benim için yalnızca abimin arkadaşı olmadığını kimse bilmiyordu. Kimse. Ben Abimin arkadaşı olan Anonim olarak yazdığım adama Barına aşıktım barında benim en yakın arkadaşıma... Ama kader bizi bir şekilde bir araya getirecekti. Sadece ikimizde henüz bunu bilmiyorduk... ___________________________ İlk kitap hatalar olabilir. Çerezliktir..

Ex'ten next olur mu? Bir varmış, bir yokmuş, Biri varmış; ama diğeri yok. Biri "umut" demiş, diğeri "unut"! Biri umut olmuş, diğeri unutulmuş. Rivayet bu ya! Aşk bir varmış, bir yokmuş!

Sırçalı... Sisin hiç eksik olmadığı, geçmişin kolay kolay unutulmadığı bir kasaba. Komiser Yasmin Melis Ayan'ın bu kasabaya dönüşüyle birlikte peş peşe gelen dosyalar, yıllardır saklanan gerçekleri gün yüzüne çıkarmaya başlar. Her ipucu yeni bir şüphe doğurur, her cevap daha büyük bir soruya dönüşür. Çünkü karanlık, yalnızca gecede saklanmaz...

"O, barıt qoxulu bir zireh; mən isə qələmimə sığınmış bir həqiqət axtarıcısı." 2020-ci ilin soyuq payızı... Müharibənin mərkəzində iki fərqli dünya: Əmr etməyə öyrəşmiş sərt bir Kapitan - Ayaz, və hər qadağaya üsyan edən dikbaş bir müxbir - Aylin. Qanunların susduğu, təhlükənin danışdığı bu sərhəddə tək bir sual var: Qələm zirehi deşə bilərmi? Yoxsa zireh qələmi əzib keçəcək?

"Hər kəs onun daşdan bir qadın olduğunu düşünürdü. Saçından tutulub suyun altında saniyələrlə boğulan, öz əlləri ilə öz dırnaqlarını sökən bir qızın necə daşa çevrildiyini kimsə bilmirdi. Amma o daş, bir zəhərlə qarşılaşdı. Əqrəbin zəhəri ilə... Biri hərbi intizamın içində gizlənən bir Kabus, digəri isə daxilindəki qaranlıqla hər şeyi məhv etməyə hazır olan bir Əqrəb. Qan dadını çox yaxşı bilən bu iki ruh qarşılaşanda, keçmişin qanlı sazişləri bir-bir ortalığa töküləcək. Çünki intiqam, dikdaban ayaqqabının altında əzilən bir qatilin iniltisindən daha şirindir."

storysel ve destek

Dünya bir gecede yok olmadı. Önce gökyüzü değişti. Sonra sular. Ardından insanlar. Virüs şehirleri susturdu, ülkeleri haritadan sildi ve geriye yalnızca hayatta kalmaya çalışan birkaç bin insan bıraktı. Ancak dünyanın sonu yalnızca enfekteleri değil, insanların içindeki karanlığı da ortaya çıkardı. Güç, korku ve hayatta kalma uğruna verilen kararlar, bazen virüsün kendisinden bile ölümcül olabilir. Bazı savaşlar canavarlarla verilmez. Bazıları insanlarla. Ve bazı küller... Asla soğumaz.