Bilinmeyen numara: Artık hayallerim ile yetinemiyorum babacığım, yaptığım kötü bir şey mi bilmiyorum ama evet, senin giydiğin gömleklerinden dâhi belli olan kaslarını yaladığımı ve ben senin üzerindeyken o eşsiz sesindeki hırıltıların ile karşılık vermeni hayal ederek parmaklarımı derinliklerime yolluyorum Bilinmeyen numara: Islandım, fazlasıyla. Alparslan çevrimiçi Görüldü Yazıyor... Alparslan: Azgın bir velet olarak öğretmenine böyle müstehcen fotoğraflar atıp, arsızca konuşmanı anlayabiliyorum Alparslan: Ama beni o kadar izlediysen okulumdaki sen ve senin gibi öğrencilerim ile ilgilenmediğimin farkındasındır Bilinmeyen numara: Azgın olduğumu kabul etmiştim evet. Ancak bunun sadece sana özel olduğunu da belirtmiştim Bilinmeyen numara: Ayrıca velet olmayan insanlar azgın olamıyor mu öğretmenim? Onlar cinsel istek duydukları kişilere müstehcen fotoğraflar yollayıp arsızca konuşmuyor mu? Alparslan: Fazla cüretkarsın Bilinmeyen numara: Senin kızınım sonuçta babacığım...

-Ceylin Müsait misin? Önemli bir şey konuşmamız gerekiyor. -Oğuz abi Müsaitim. Ne oldu? -Ceylin Hamileyim. -Oğuz abi Siktir! Ciddi misin sen? Bu işin şakası olmaz. -Ceylin Şaka falan yaptığım yok zaten. Şüpheleniyordum ve test yaptım. Hamileymişim. Abisinin arkadaşı ve aynı apartmanda oturdukları Oğuz'dan hamile kalan Ceylin.

❛Bir adımdan bir şey olmaz, Tan.❜ ❛Ben o adımı sana hep atarım, Eflatun. Benim bütün adımlarım senin. İlk adımdan son adıma kadar.❜ ⚖♛

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Annesi ve babası asker olan aylin doğduktan sonra babası görevlerine devam ederken annesi aylinle ilgileniyordu . Annesi aylin 3 yaşına girdiğinde bir bakıcı tuttu ve asker işine devam etti. Aylin 5 yaşına bastığında ise evde bakıcısıyla birlikteydi ne annesi ne babası vardı. Kapı çalmıştı kapıya koştu hızlı ve küçük adımlarla ama o kapının ardında onun hayatını değiştiricek birşey olduğundan haberi yoktu...