Bir insanın başına gelebilecek en güzel şeysin sen. Ama ben bir vampirim... ⚔️ "Kalbine kulak ver, Tanrıça. Dinle, tüm notaları senin için yakacağım." Parmağının ucunu göğsüme dokundurdu. "İki karanlık kalp. İkisi de nefretle dolu." Gözlerimiz birbirine değdiğinde aynı müzik, iki ayrı ruhta çalmaya devam ediyordu. "Dinle," dedi, sanki duyduğum her şey onun da kalbindeydi. "Bu bizim şarkımız. Her şeyi cehennem gibi yakıp kül edeceğim." "Neden?" "Çünkü bu benim resitalim. Kan resitali." (Kurgu, kitap ve karakterler tamamen "karanlık aşk" türüne hizmet etmektedir.)

Gerçek Ailem konusu ama ikiz. Bir kızın karıştırılması ve aşiret ailesini bulması. Ve bir erkeğin bir hemşire tarafından başka bir aileye vermesi. Açelya Lara yeni ailesine alışabilecek mi? Tilla Aşireti açelyaya ikizi olduğunu söyleyebilecek mi? Bakalım bu hikâyede neler olacak?

"Ben kimim?" İnsan en çok sormaya korktuğu soru budur bazen. Ama ben kim olmam istenirse o olurum. Ben bazen sokakta mendil satan mendilci, bazende bi ofisin yönetim başkanı olurum. Bazen kimsenin fark etmediği o yabancı bazense herkesin güvendiği o asker. Ben devlet ne olmamı isterse oyum.

Dört yaşında ailesinden koparılıp alınan bir kız çocuğu. Yıllarca kızlarını öldü bilen yaralı aile seneler sonra kızlarını bulursa neler olur? !Gerçek Ailem kitabıdır! Not: kitap karakterleri , konusu tamamen bana aittir. Kitabımın çalınması söz konusu olduğunda hukuki işlemler başlatılacaktır. Argo, küfür, kavga, çatışma sahneleri bulunmaktadır! (Kitapta smut sahneler yoktur. Küfür, argo, operasyon sahneleri ve ufak yakınlaşmalar vardır.)

Selen "Gürültü" demekti.

Dudakları dudaklarıma mühürlendiğinde yer gök sözleşmiş gibi ikiye ayrıldı. Titreyen bacaklarım, dermansız kollarım boynunu bir yılan gibi sararken adımlarım arabaya çarpmamla son buldu. "Bu dünyada cehennem de varmış. Oysa ben sen cennetsin zannetmiştim." Soluklarımız birbirine karışırken ayrılmayan ellerimiz daha sıkı kenetlendi. Davetkâr bakışları beni içine çekerken çıkmaza giden yolları bana uzanıyordu. "Yanarsak kül oluruz demiştin, bak geriye kalmış mı parçamız?" Fısıltım gecenin zifiri karanlığına atılmış kurşun gibiydi. Omzuma dökülen saçlara hayranlıkla bakan gözler yırtıcı bir kuş gibi avına yaklaştı. Elleri yanaklarımdan belime süzülüp tekrar belimi kavradı. "Tükettiğim ateş bile sana tapardı. Kalan parçam bile sana yeniden yanardı." Bana aşık değildi, bana ölendi. (Uyarı: Yetişkin kurgudur!) •Kitapta ki her şey kurgudan ibarettir.•