05...: Of var ya bi koysan yıkılır buralar Kemalim: ? Kemalim: Yanlış oldu galiba. 05...: Yalnız olabiliriz ama yanlış asla

Attığı her adımda biraz daha dibe batan bir genç... Tutunacak bir dalı yok, dönecek bir evi yok. Diyar, hayatın en sert yüzüyle tanıştığında henüz bir çocuktu. Bir gününü kurtarmaya çalışırken, her yeni gün onu biraz daha karanlığa çekti. Ölmeyi çok kez dilemişti; dilemekle kalmamış, denemişti de. Ama yapamamıştı... bir türlü ölmeyi becerememişti. Bu yüzden Tanrı'dan defalarca canını almasını istemişti. Ama Tanrı, her isteğine kayıtsız kaldığı gibi buna da kayıtsız kalmıştı. Çünkü bu sefer Tanrı'nın Diyar için planları farklıydı.

Birbirlerine lisenin başından beridir ölesiye düşman olan, Çakır ve Ateş. 𓆙 ❝𝐵𝑢 𝑖𝑙𝑘 𝑑𝑒𝑔̆𝑖𝑙𝑑𝑖, 𝑠𝑜𝑛 𝑑𝑎 𝑜𝑙𝑚𝑎𝑦𝑎𝑐𝑎𝑘𝑡𝚤.❞ bxb!

Acıyı hissetmeyen bir genç... Hiçbir acıyı hissetmiyor. Çünkü onun özel bir durumu var, dokunduğu hiçbir şeyi hissedemiyor. Hiçbir teni, hiçbir nesneyi; kendisine dokunanları bile... O bir ucube... Acıdan, duygulardan, dokunma ve hissetmekten yoksun bir ucube.... Ateş herkes tarafından ucube, piskopat diye adlandırılan bir genç. Kimseyi ve hiçbir duyguyu hissetmiyor. Ta ki bir gün hayatta en çok nefret ettiği Aras'ın dokunuşunu hissedene kadar... Birbirlerini tanımaya fırsat bırakmadan birbirine düşman olan iki genç... Biri okulun en popüleri Aras Yağızhan... Diğeri ucube lakaplı Ateş Çınar... İkisi de inatçı, ikisi de baskın karakter... ********************* Teninde hissettiği şeyle irkildi Ateş. Neydi bu? Daha önce hiç bilmediği bir şeyi nasıl anlamlandırabilirdi ki? Hissetmek denen şey miydi bu? Peki böyle olması normal miydi? Tenindeki bu karıncalanma bu sıcaklık hissi... Normal miydi? Karşısındaki dokunuşlar yarasının üzerinde dolanırken vücuduna yayılan sıcaklık ve titreşimi hissetti. İlk defa beyninde ve vucundunda karşılık buluyordu bir dokunuş. Hissediyordu... teninde gezinen parmakları hissediyordu. Doğduğundan beri ilk defa. Bakışları dokunuşun sahibine döndü. Nefret ettiği o yüz karşısındaydı. Aras Yağızhan... Dünyada başka bir insan yokmuş gibi sadece onun dokunuşunu hissetmesi karnında bir sancıya neden oldu. Bu neydi şimdi?....

"Şeytanın tek bir zaafı vardı, o da cehennemine yanlışlıkla giren bir melekti."

"Normal değilim Demir."

Bebeğini her şeyden korumak için esaretine kapatmış bir adam.

İstenmeyen bir bebek, birbirine düşman iki adamın yazgısını kesiştirmişti.

Zaafların en ürkütücüsü.

[TAMAMLANDI] Köye gelen Çınar öğretmen ve en saf duygularla ona aşık olan muhtarın oğlu Azat'ın hikayesi... Aşkın, masumiyetin, heyecanın en saf haliydi onlarınki. • Hikaye eskiye dayanmaktadır!