Bazı yaralar görünmezdi... En çok da aşkın açtığı yaralar.

Bazı sırlar ortaya çıkınca hiç bir şey eskisi gibi olmaz...

İki insan. İki uçurum. Ve aralarında durmadan büyüyen bir boşluk. Aleda Liyan Vural. Hayatını neşterin ucunda taşıyan bir genel cerrah. Soğukkanlı, kusursuz, kontrol sahibi. Ama kimse onun korkularını bilmiyor. Kimse, cesaretinin aslında bir zorunluluk olduğunu görmüyor. Masada "Keskin Kraliçe." Hayatta ise kendi yaralarını kendi diken bir kadın. Gökay Akın Arık. Adalet için doğmuş, ama adaleti yaşayarak öğrenmiş bir adam. Savcı olabilirdi... Olmadı. Çünkü hayat ona kanunlardan daha acımasızdı. Sert, suskun, tehlikeli. Masada kuzey rüzgârı gibi: soğuk, keskin ve yıkıcı. Genç Aslan. Ve asla unutmaz, asla affetmez. Onlar ilk andan itibaren yan yana değil, karşı karşıya durdu. Aleda'nın sessizliği, Gökay'ın içindeki fırtınayı büyüttü. Gökay'ın sertliği, Aleda'nın duvarlarını daha da yükseltti. Ama bazı insanlar vardır. Ne kadar uzak durmaya çalışsan da, tam en zayıf yerinden dokunurlar. Bakışları çarpıştı. Sözleri yarım kaldı. Ve aralarında adı konulamayan bir şey büyümeye başladı. Bu bir aşk değildi. Bu sadece nefret de değildi. Bu, Kaçtıkça yaklaştıran, sustukça derinleşen, yaklaştıkça yakıp kül eden bir bağdı. İkisi de biliyordu, Bir gün biri diğerini ya yok edecek, ya da tamamen değiştirecekti. Ve en tehlikelisi şuydu: İkisi de bundan vazgeçemeyecekti. Gökay Akın Arık & Aleda Liyan Vural Ateş ve barut. Birisi sessizliğiyle öldürür. Diğeri sessizliğe savaş açar. Ve bu hikâyede, Kazanan olmayacak.

Martı Yayınları aracılığıyla kitap oldu! Dikkat: +18 sahneler barındırır. • Mafya • Anlaşmalı Evlilik • "Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen'di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir'le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.07.2025 🕷 Romantizm #1 (10.01.2026)

"Tefeciden para alıp kaçarsam ne olur?" "Seni bulur." ⛓️ Gerilim, korku ve şiddet içerir. Yetişkinlere yöneliktir. Her hakkı saklı tutulmaktadır. Benzerlik ya da çalıntı durumunda saklı tutulan tüm haklar kullanılacaktır.

Kitapa başlama tarihi : 07.12.25 💫 Ben de hızlıca başımı salladım. Uraz'ın yüzünde aynı gülümseme peyda olunca"Peki... hadi sana bir ödül. Nerenden vurmama sen karar vereceksin." dedi. Bu adamın bir psikopat olduğunu gerçekten kabul edecektim. Cevap vermeyince Uraz sinirlenmiş olacak ki"Tam 10 saniyen var! Ya cevap verirsin ya da ben senin beynini dağıtırım!" dedi. Hemen başımı sallayıp onu onayladım. Vücudumun neresini seçsem daha az canım acırdı ki.Ben bunları düşünürken Uraz geriye doğru saymaya başladı "10... 9... 8..." diyerek devam ediyordu. Sanki çok normal bir şeymiş gibi bunu benden istiyordu. Aslında buna şükredebilirdim; beynimin dağıtılmasındansa daha iyi bir yer bulabilirdim. En son Uraz "3, 2, 1" dediğinde, ben de hızlıca verdiğim kararı söyledim "Kolumdan... kolumdan vur!" Sesimi duyması için iki kat daha yüksek söylemiştim. Uraz alaycı bir şekilde "Kolundan biraz sıkıcı ama madem kolundan istiyorsun, tamam." dedi. Silahı koluma dayadığında gözlerimi sıkıca kapatıp kurşunu bekledim. Kolumu sıkarak acının gelmesini bekledim ama silah patladığında acı kolumda değildi. Bacağımdaydı! O keskin acıyla birlikte kendimi yerde buldum. Soğuk kar artık tüm tenimdeydi ve beni gerçek anlamda üşütüyordu. Bacağımdan çıkan sıcak kırmızı kan, beyaz karın üzerinde bir leke gibi duruyordu. Ve bana üstten bakan Azrail'im.Beni böyle görmek intikam ateşini harlıyordu; bana daha kötü acılar çektirmek istiyordu. Uraz, tek dizi üzerinde dururken kulağıma yaklaştı"Unutma küçük tavşan kurttan dost olmaz." Son duyduğum şey bu olmuştu. Sonrası zifiri karanlık ve acıydı.

Bir zamanlar Okyanus diyarının gözcüsü olan Gloria Grovve aynı zamanda bir asılsızdır. bir gece ansızın annesini kaybetmesi üzerine kardeşiyle birlikte cehennem krallığına getirilirler ortada çözülmesi gereken sırlar, sağlanması için geç kalınmış bir adalet vardır. Cehennem kralı David Williams Brovn, Glroiaya yardım edecek çözülmesi ve aşılması gereken sorunların birlikte üstesinden geleceklerdir.