Pek küçük olmayan mahallemiz diğer mahallerden kesinlikle çok farklıydı. Bu hikâyede saf, masum kız yok ya da sevecenlikleriyle bilinen bir mahalle kesinlikle yoktu. Bu mahalle, ateşti. İçine gireni yakan, içindekileri alevleri sayesinde koruyan bir yerdi. Doğduğum andan beri bulunduğum bu mahallede günün birinde kurtulup gitmenin derdindeydim. Lâkin benimle aynı fikirde olmayan mahallem buna izin vermiyordu. Bir şey daha, bu mahalle içine çektiği kişiyi bir daha bırakmazdı. Beni de bırakmadı. Sokakları, kan kokardı bu mahallenin, ölüm kokardı. Kolay kolay girilmezdi bu mahalleye, en tehlikeliler ve en kafayı yiyenlerin mahallesiydi bu mahalle. Ben ise mecburiyetten buradayken kurtulmanın mümkün olmadığını acı bir şekilde öğrenmiştim. Kamaç Mahallesi, ölülerin bile acı çektiği o mahalle. ✘ Yetişkin içerik içerir. "Kamaç" isimli ilk kurgudur.

Ay ve Güneş hiçbir zaman bir noktada buluşmazdı. Aynı şey Ay'ın evreleri için geçeliydi. Birbirine takip eden bir döngü halindedir hep. Hilal ve Yeni Ay... Peki ya iki hilalin aydınlık tarafları birleşip yeni Ay'ı aydınlatmaya çalışırlarsa... Yeni Ay, Dolunay olmayı kabul edecek mi? 🌒🌑🌘 21 yaşında Leya Atasever sakin bir hayat yaşamaktadır ancak tatile Türkiye'ye dönmek istediğinde her şey tersine döner. Orada tanık olduğu bir cinayetle karşılaşır ve bunun ardından görmemesi gerek şeyi gördüğü için geri dönüş olmamak üzere bir yola sürüklenir ve bu yol hayatın pembe bir yer olmadığı gösteren yoldur. "O Leyim Vedat karailbey idi siyahtan ibaretti, korkunç bir adamdı, tanıldığından daha karanlıktı, düşünmeden birini öldürür, arkasını sorgulamazdı ve ben şu an ellerinde esir olmuş hayatım dudakları arasında dökülecek kelimeye bağlıydı."

Uzun zamandır hafıza kaybı Yaşayan Alev hafıza kaybına sebep olan çocuğa romantik duygular besler ama bunun telefonda konuştuğu kişi olduğundan habersizdir * * * * Şok oldum onca zamandır benim hafızamın katili aynı zamanda kalbimin sahibi olamazdı. - Yağmur aniden bastırdı değil mi? - Aniden bastırdı..

İntikamın kıyafetini hiç merak ettiniz mi? Peki ya bedenini? İntikam,nefretle kararmış lacivert gözlerdi. İntikam,bir kafesin ardına gizlenmiş saldırmayı bekleyen bir bedendi. İntikam, ruhunu kasıp kavuran ateşten, uçsuz bucaksız bir buz kütlesiydi. İntikam, karanlığa ait dünyada Siraç Vuslat demekti. Yer altı dünyasının Azrail'i olarak adlandırılmış bir genç adam . Bir kulübe,bir masumun intikamı. Bir kurul, suçsuz insanların günahkar kuklacıları. Ve karanlığın intikamına boyanmış kör kuyularına düşen, küçük narin bir ışık; Elif! O bir anahtar. Kalbine hiç nefret uğramamış bir umut. İntikamın ilk aydınlığı; Günışığı! Onun bir görevi var. Seveceği adamın tek hedefi olan intikam onu yok etmeden, kalbini açtığı bu adamın cehennemden uzaklaşmasını sağlamak. Cehennem, bir ışık için kör karanlığı affedecek miydi? Yoksa bir türlü Azrail'i azad etmeyen intikam, onu anahtarsız kapılar ardında saklamaya devam mı edecekti? Oysa Allah'ın ol demesiyle bütün kapılar açılırdı! İntikamın ölümü, Günışığının baharını getirecekti...

Nefretin tohumları ekilmişti içimize lakin, nefretimizin filizlenmesine izin vermeyen şey aramızdakı tutkuydu. "Nefret ettiğin adamın altındasın" ensesindeki saçları daha sert çekiştirdim "Beni ilk öpen sendin, bu konuda kim daha kötü durumda tartışmayalım bence?" dudaklarını omzuma bastırarak dişlerini derime saplamıştı "Eninde sonunda yine de geleceğin yer burası, benim yanım.İster bana düşman ol ister nefret et, seni kendinden geçirmeyi başarıyorsam bunların hiç biri işlemez bana" elleri rahat durmayarak göğsüme indi ve beni en hasas yerimden vurdu.Altında kıvranırken "Tam da böyle bebeğim" diye fısıldadı kulağıma.

Otelde işlediği cinayetin ardından otelden ayrılırken yaşanan bir araba kazası sonucu Ilgın, gözlerini karanlık, izbe bir kulübede, tabut gibi bir kutunun içinde açar. Öldüğünü düşündükleri için bu şekilde bırakıldığını sanıyordu. Maalesef gerçekler onun düşündüğü kadar basit değildi. Daha acımasız ve daha korkunçtu. Çünkü tam karşısında Gömüt'ün kralı, kendisinin de kocası olduğunu iddia eden bir adam duruyordu. Hem de üç yıldır birlikte olduklarını ve yaptığı kötülüklerin cezasını çekmeden ölmeyeceğini söylüyordu. Ilgın için asıl cehennem tam da burada başlıyordu. Artık mesele hayatta kalmak değildi. Mesele, kimin yalan söylediğini anlamaktı. Ve daha da korkuncu... belki de bu adam doğruyu söylüyordu...