ඒ ඇස් මගෙ වගේම තද කළුයි.ගැඹුරුයි.මාව කාන්දමක් වගේ ඇද ගන්නවා.මට මගෙ ඇස් ඒ ඇස් වලින් එහාට ගන්න බැරි වුනා.මං හිතන්නෙ එයත් එක දිගට මගෙ ඇස් දිහා අමුතු හැගීමකින් බලන් හිටියා.මට මගෙ නිල් ඇස් දෙක එයාගෙ රතු පාට ඇස් දෙක අස්සෙන් පේන තරමට මං එයාට ළං වෙලා හිටියෙ.නිල් ඇස්? රතු ඇස් ? මට වැරදුනාද? නෑ! මට වැරදුනේ නෑ.ඒත් මට ඒ වෙලාවෙ ඒ ගැන හිතන්න තරම් මනසක් තිබුනෙ නෑ -ප්‍රේමයෙන් දෝවනය වූ සාංසාරික හමුවීම-

A boy from the platform 2..🚂💕 ☁️: එහෙම තමයි අම්මෙ ආදරේ හිතුනම..✈️💞

සෑම ශුද්ධවන්තයෙකුටම අතීතයක් ඇත. සෑම පව්කාරයෙකුටම රහසක් ඇත. නමුත් මට ඒ දෙකම ඇත - Every saint has a past. Every sinner has a secret. But I have both © 2026 Ethan Grey. All Rights Reserved. This is a work of fiction. All names, characters, places, events, and incidents portrayed in this story are either products of the author's imagination or used fictitiously. Any resemblance to actual persons, living or dead, places, businesses, or events is purely coincidental and unintentional.

ජීවිතය අපි හිතන තරම් සංකීර්ණ නෑ. මං ආසයි වළාකුලක් වගේ වෙන්න.

මා මුලාවේම හෙලනා ඔය හිනාව අවදානාම් නෙත් අයාලේම යවනා රූ සොබාව නම් තහනම් "I Don't Like Anyone Else Looking At My Things. Mine is Mine, That's It. " " කවිත් විද්වාන් දිසාසේකර " පෑරුණාවේ කාරණා මා හිත යටින් මවාපන් රෑ සඳක් සේ යා වෙනා නුඹ අමාවකට පායන් " Only One Person In This World Has The Right To Look At Me. You Know Who That Is. " " අයෝෂ් විභූද් විදානගම " Non-fiction BL Story Story By Only Me Cover By @shinelleaurora ѕтαят ∂αтє :- 2026 / 03 / 30 єη∂ ∂αтє :- 0000 / 00 / 00 ＯＮ ＧＯＩＮＧ ➡️

" මට කෙල්ලෙක් නැති උනා කියලා මන් කවදාවත් කොල්ලෙක්ට කැමති වෙන් නැ අයියෙ....! " . . . . " මේ ලෝකේ ඉන්න අන්තිම මනුස්ස පාරාණෙ ඒ පොඩි එකා උනත් මන් නම් කීයටවත් ඌත් එක්ක සෙට් වෙන් නැහ් !!! " . . . . . Start : 2025 / 11 / 06 End : ????

" හරීන්.... Can I ?....." " ම්ම්හ් හ්ම්ම්... " හිමීන් සැරේ මගෙ පිට දිගේ ගිය ආදිත්‍ය අයියගෙ අත මගෙ ශෝර්ට් එක අස්සෙන් ඇතුළට ගිහාම මාව ඉස්සිලා වගේ ගිහින් හිටිවැටිලා ගියා.. " ආහ්.. ආආආඅහ්.. අයියේ.." මං අත් දෙකෙන්ම ආදිත්‍ය අයියගෙ ශර්ට් එක මිරිකගත්තා.. එයා එහෙම්මම ආයෙ මගෙ තොල් වලට පාත් උනාම එයාගෙ ඒ අත උඩට පහලට යන එකයි මගෙ තොල් උරවන එකයි එකම තාලෙකට වෙන්න ගත්තා... " Is it good...? " ආදිත්‍ය අයියා කන ගාව රහසින් කොඳුරද්දිත් මට දැනුනෙ පුදුම සනීපයක්.. " ම්ම්ම්හ් ආආආර්ර්ර්ර්හ් ..." උත්තර දීගන්නවත් මට බෑ... " සනීපයි නේහ්.. ආ... කෝ... එන්න.." ආයෙ ඇදලා ගත්ත ගමන් මගෙ තොල් දෙක දත් වලින්ම හපන ගමන් තදටම උරවනවා...

ඉතින් මං ආදරෙයිනෙ අපි යාලුවො විතරයි ...

꧁අතරමග නතර වුණු අපේ ඒ අස්ථාවර ප්‍රේම වෘතාන්තයට හරි ලස්සන අවසානයක් ගොතන්න පැටලුනු අපේ ආදරණීය හමුවීම තවම මට‍ මතකයි අහස්..... ඒ ගාඩිනිය මල් පෙත්තවත් හිතුවෙ නැතුව ඇති එයාගෙ මල් පෙත්තක මේ තරම් මතක තැවාරිලා ඇති කියල.꧂

උඩුරාවණ ඇසළ මාවත අද්දරදි ගොළු උනා මගෙ හිතත් !