Evolaita
GERÇEK AİLEM/ ABİLERİM KURGUSU.
"Onu ne halde bulunduğumu bilmiyors-"
"Bilmek isteyen kim lan!?" Sinirle alnından atan damar belirginleşti, Merdan onu dinlemek istemiyordu, hakkında bir şey duymakta istemiyordu. Derin nefes aldı, masasına kollarını dayamış onun kadar sinirli, bir o kadar da çaresiz kardeşine baktı."Bak Karan, ben o kızı bulacam dediğinde ses etmedim." İçinden neden etmediğini sorguluyordu.O gün bir şekilde bunu kabul etmiş, sonucun buna varacağını bilmeseydi etmezdi."Sen ne yaptın? Gittin kızı buraya, bu konağa getirdin. Ben ne yapayım sana abim artık?" Karan sinirle başını salladı. "Neler gördüğümü bilseydin bunların hiç birisini bana diyemezdin. Ben kardeşime söz verdim, onu cehennemden kurtaracam diye. Ama onun öz abileri ona sik gibi davrandığı için bu kızı kendi ellerimle cehennem den alıp başka bir cehenneme koymuş gibiyim abi!"
Sinirler ayağa kalktı, karşısındakinin abisi olduğunu bile unuttu. Sinirle siyah saçlarını karıştırdı. Merdan şaşırdı, belkide ilkes şunu düşündün: ne görmüştü ki onun önünde bu kadar dengesiz olmuştu. Bir kız için onu hiçe sayıyordu, neden?Düşünceleri kısa sürdü, o taş bile onun önünde çatlayacak suratı ile son sözlerini söyledi.
"Hiç mi düşünmedin bu kız bu konakta nasıl yaşar? Beni geçtim, Şahin'in yapacaklarından?" Başını iki yana salladı. "Düşünmedin. Ailede en akıllı başında olan sen, bunu hiç düşünmedin. Kız hasta olduğunu bilirim bu yüzden burdan kovmam. Ama en genç bir ay sonra gidecek."
"Onu böyle bırakmam! Ben onun abisiyim."
"Bende kanımdan olanı sokağa atmıyacam zaten, yurtdışına gidecek, birdaha ne buraya, Türkiye'ye bile adım atmıyacak."
. Küfür argo kelimeler bulunur.
. SIĞIRCIK adlı ilk Wattpad kurgusudur!