Ailesinin katilinin evinde büyüyen Ezo'nun cevaplarını bulamadığı sorularla dolu hayatı. "Ya beni görürlerse" "Ben saklarım seni" diye cevap verdi kendinden emin şekilde. Daha küçük olmasına rağmen gösterdiği bu cesaret Ezoya o kadar inandırıcı geldi ki, tek kelime dahi etmedi. Onun yerine feneri açık şekilde yatağa bırakıp kendisine izleyen yarı uykulu gözlere döndü. Mustafa iki elini sağ yangının altına koymuş Ezoyu izlerken, Ezo'da kısa sürede onunle aynı pozisyonu aldı. "İyi geceler Mustafa" dedi mavi gözlerini kapatmadan önce. Sessizce gülümsedi küçük oğlan. "İyi geceler Ezo"

Birbirlerini cezaevinde bulan abi ve kardeş...

Gerçek ailem ve askeri kurguyu birlikte yazdım, umarım beğenirsiz. İyi okumalarr.

#nefret=1✓' 02.01.26 #Acı=1✓' 20.01.26 #Dram=1✓'03.02.26 🐚 Ona bir isim vermeyecek misiniz?" diye sordu koruması, sesi tedirgindi ama merakını saklayamıyordu. " Yazgı..." dedi yavaşça. Sözcük dudaklarından bir kılıç gibi değil, yorgun bir dua gibi döküldü. "Çünkü kaderini kimse seçemez. O da seçemeyecek." Koruma susmuştu, sadece dinliyordu. Adam derin bir nefes aldı, gözlerini korumanın gözlerine dikti. " Mira...Çünkü bazen kaderin içinden bir mucize doğar." 🐚 Kitabımda başka kitapların reklamı yapılmasın lütfen 🙏🏼

Karıştırılan bebekler serisi, erkek versiyon. Karez Arvas, ünlü bir şarkıcıydı. Hayatı hep parlamanın eşiğindeydi. Başarılıydı, gençti, herkes ona imrenirdi. Fakat kimse sahne arkasını bilmezdi elbette. Sahne ışıkları altında alkışlar vardı, perde kapandığında ise sadece sessizlik. Karez, çevresindeki kalabalığa rağmen hep yalnızdı. Çünkü yalnızlık, en çok da insanın bir ailesi olmadığında büyür dururdu ve bir gün, bu yalnızlığın bile ona ait olmadığını öğrenecekti. Sebebi belliydi; en başından beri, yanlış bir nakaratı söylüyordu... "Eğer hayat dediğimiz şey bir şarkıysa, benim ki başka birisine yazılmıştı."

Amelya 20 yıl sonra aslında ailesinin gerçek olmadığını intikam için bebeklerin karıştırılmasına nasıl bir tepki verecek gelin hep birlikte okuyup öğrenelim. HANCIZADEOĞLU ' ları Amelya ' ya yara mı olacaktı yoksa yarabandı mı ?

Ben Eftalya, geçirdiğim onca yılın onca acının sonunda hayat bana bir ışık gösterdi ama önümde yine engel vardı.Ben bu engellerin üstesinden gelebilecek iyim peki?

Derler ki gözler kalbin aynasıdır. Kalbindeki saf gerçekliği gözlerine vurarak binlerce duyguyu barındırarak gösterirdi o gözler. Ama zihnin bir noktası olurdu. Kalbine dur diyecek kadar öne geçmesini sağlayan buzdan bir zihin. Benim zihnim, kalbimin üzerine inşa edilmiş devasa bir buz kütlesiydi; ne duygu sızdırırdı, ne de dışarıdan bir sıcaklık kabul ederdi.​ Damarlarımda akan kanın bana ait olmadığını, ismimin bir mezar taşına çoktan kazındığını bilmeden yaşamıştım. Şimdi, küllerinden doğan bir hayalet gibi, o büyük Sancaktar Hanedanı'nın kapısındayım. Elimde bir sevgi buketi değil, Ferhat Ivan Mironov'un zihnime yerleştirdiği o zehirli hançer vardı. İhtilal sessizce başlar; bir yabancıya sarıldığında onun aslında kendi kanın olduğunu fark ettiğin o sarsıcı anda gizlidir her şey. Ve en büyük ihtilal, celladın kendi kalbine yenildiği andır.

Gerçek Ailem Erkek Versiyon Miran, üvey erkek kardeşinin suçunu üstlenmek zorunda kalmış, 2 yıl sonrasında şartlı tahliye olur. Babasının öz babası olmadığını, biyolojik babasının ondan haberi olmadığını öğrenir. 4 abi ve 1 ablası vardır. En büyük abisi askerken ablası polisa babası ise başsavcıdır. Ailesi Miran'ı kabul edebilecek mi? Miran onlara alışabilecek mi? "Boşanalım." "Abin suçu üstlenir." "Kardeşinin geleceği mahvolamaz Miran. Hem polis seni görmüş, onu değil." "Bu mektup neyin nesi?" "Bu sabıkalı benim kardeşim mi?" "Sen sevilmeye layık değilsin." "Oğlum gidemezsin!" Öylesine yazılmış bir kurgudur.

KADERİN SANCILI AĞI🩶 Yazgı, on sekiz yaşına bastığı günün hemen ertesi, nefret ettiği bir adamla; Özgür Soykan'la zorla nişanlandırılacağını öğrenir. Ardından da, istemediği bir evliliğe sürükleneceğini... Kaçmaktan başka çaresi kalmadığında soluğu, yıllardır uzağında kaldığı gerçek annesinin yanında alır. Ancak onu orada da bekleyen tek şey hayal kırıklığıdır. Adını bile bilmediği babasını bulmak için çıktığı yolculuk sonuçsuz kalır. Babasının annesine aldırmasını söylediği bebeğin aslında doğduğundan, yani kendisinden habersizdir. Zaten babasının sevdiği kadından olan çocukları vardır ve kendi varlığını sadece fazlalık olarak görür. Düğün günüyse kafasına sıkmayı çoktan planlamıştır. Ama herkesin sırtını döndüğü, umudun tamamen tükendiği o nişan gecesinde beklenmedik bir mucize olur: "Ben Kürşat Zevher. Zorla nişanlandırmak istediğiniz bu kızın gerçek babasıyım." Bir cümle... Ve Yazgı'nın hayatı bir gecede altüst olur. Ankara'dan İstanbul'a uzanan bu yeni yolculukta; annesinin geçmişte yaptıkları, ailesinin dağılmasından onu sorumlu tutan kardeşleri, ve peşini bırakmayan Özgür Soykan, genç kızın kaderine örülmüş sancılı ağın yalnızca başlangıcıdır... Yazgı, henüz başına geleceklerden habersizdir. "Wattpad'de, Kaderin Sancılı Ağı adı ile yazılmış ilk kurgudur." Hikaye kapağı; @nisannnur 🩶