+18 şiddet ve cinsellik içerir "Devrim ilk kendi çocuğunu yer." İyilikle doymayı hayal ettim. Halbuki şeytanlarım benden kuş sütünü bile sakınmaz. Ve ağlayanlar şeytansa, Tanrı aldırmaz. Cumhuriyetin dokuz eyalete parçalandığı bir ulusta, Suç Dünyası'nın tampon bölgesi olarak Soykan eyaleti kullanılmaktadır. Eyalet, 'Tek Adam' olarak nam salan federal Haris Erkan Şahin ve reisleri 'Soykan Timsahları' tarafından sömürülüyor, öteki eyaletlerin federallerinin zevkleri için Soykan halkı tüketiliyordu. Küçük çocuklar çamurlu yollarda doğup zehirli dışkı sularında ölüp giderken 'Timsahlar' güçleniyor, halk eğitimsizleştikçe 'istiklal' saydamlaşıyordur. Ve istiklaller her asırda yeni bir isimle nüfuz eder milletlerin ruhuna. Sahiden, 'birlik' ne kadar doğru ama? Yozlaşmış, çürümüş bir toplumda 'kaybedenler' mafyanın yok olmasını ister mi yoksa 'kaybedenler' yükseldiklerinden emin olduklarında sistem hoşlarına gider mi? Sistem yerine değişecek olan daima roller olabilir mi? 40 yayında hükümeti bitireceği söyleyen genç bir kız, yakında 21. asrın insanının 20'nin insanlarından ne kadar ileri gittiğini keşfedecektir.

Sara Lorenen bir akşam arkadaşıyla eğlenmek için dışarıya çıkar ve o gece bir adamla tanışır. O geceden sonra hayatı tamamen değişir ve herkesin aradığı çok değerli bir şeyin kendisinde olduğunu öğrenir. Başlangıç tarihi: 09.05.2024 UYARI: BU KİTAP ŞİDDET, ARGO, CİNSELLİK, UYGUNSUZ DAVRANIŞLAR VE HASSAS İÇERİKLER İÇERMEKTEDİR.

''Nefes alamıyorum, senin yanında bırak nefesi, yaşayamıyorum. Bırak gideyim.'' dediğimde sesim titriyordu. ''Gitmene izin verirsem...'' dedi ve gölgem kadar yaklaştı. ''Benden geriye ne kalırdı, Efsun.'' Gözlerimin içine baktı. Öfke ve nefretten başka bir şey bulamayacağını bile bile. ''Bana 'değerlimsin' dediğinde inandım,'' dedim. Sesim titremiyordu artık. ''Ama senin dünyanda değer, bir kibrit çöpü kadarmış.'' Elini kaldırdı. Geri çekildim. Onun dokunuşu artık bir tehditti. ''Benimle nefes al,'' dedi fısıltıyla. ''Benimle yaşa. Benimle öl. Benim ol.'' Ben kimsenin değerlisi olmadığımı bilerek yaşamıştım; ama şimdi, bu adam her defasında kulağıma değerli olduğumu fısıldarken, hiç bu kadar değersiz hissetmemiştim. Bazı sözler dua gibi fısıldanır, lanet gibi yaşanır. Kitapta kadın hakları ihlalinin güzellemesi yapılmamış aksine bir kadının psikolojik sorunlarını anlatılmıştır. Kitapta; ölüm, öldürülme, intihar, cinsellik, kan, işkence, psikolojiyi etkileyebilecek konular, psikolojik ögeler ve birtakım psikolojik hastalıklar geçmektedir. Bu kitabın on sekiz yaşının altında ki bireylerin okunmaması tavsiye edilmektedir. Herhangi hayatınızı, psikolojinizi, inancınızı etkiyebilecek düşüncelere kapılmanızı sorumluğunu almıyorum. Ona göre okuyun!! Kitap acemiliği atmak amacıyla yazılmıştır. Kitap yeniden yazılmakla beraber önceki yazılan kurguyla yakından uzaktan alakası yoktur!!!

"Benden başka gidecek hiçbir yerin yok." Adam yapılı cüssesini kendinden oldukça küçük kıza iyice bastırdı ve çenesini sıkarak yüzünü kendine yükseltti. "Gidebileceğin herkesi öldürdüm, uyuyabileceğin her evi yıktım, başını koyabileceğin tüm yatakları yok ettim, sığınabileceğin her limanı yaktım ve küllerini beş okyanusa savurdum." Biraz durup kızın sindirmesini bekledi. Ağır ağır, beynine çakarcasına vurgulu bir tonda tekrar konuşmaya başladı. "Benden kaçtığında gidebileceğin tek yer benim yanım, uyuyabileceğin tek yer benim evim, başını koyabileceğin tek yatak benim yatağım ve sığınabileceğin tek liman benim kollarım." Çenesindeki elini çekmeden diğer elini incecik boynuna sardı ve yaşlarla parlayan cam gibi parlak, göğü taşıyan gözlere baktı. Kendi dipsiz kuyularının aksine onun gözleri içinde binlerce diyar bulunduruyordu ve adam o binlerce diyarın hepsini kendine istiyordu. Hepsini. Her bir tanesini. Tek tek. Sonsuza dek. Kadın, adamın omuzları üzerinden arkadaki büyük eve baktı. Ev kadının gidebileceği son yer, uyuyabileceği son yatak, sığınabileceği son limandı. Ve adam dakikalar önce o evi ateşe vermişti. "Bırak."dedi inlercesine. Bırakmadı. "Canım yanıyor."dedi. Umursamadı. O, acımasızdı. O nitelikli bir katil ve kalpsiz bir psikopattı. O, kimsesizdi. O, sığınabileceği tek limanı, kendi elleriyle yakmış, küllerini kaybetmemek için dünyayı ateşe vermişti. O, tehlikeliydi. Ve o aşıktı. Çok, çok aşık.

Hasan Ağa eliyle susturdu herkesi. - Ya oğlum Karan'la evlenirsin... ya da bu gece burada iki tabut çıkar. O an kalbim öyle hızlı çarpıyordu ki sanki kulaklarımda patlıyordu. Karan... Yanındaki adamın adı buymuş demek. Beni baştan beri soğuk, donuk bir ifadeyle izliyordu. Hiçbir duygu belli etmiyordu yüzünde, ama gözleri... gözleri sanki kararımı merak ediyordu. İçeriden annemin ağlama sesi geldi. Küçük kardeşimin boğuk hıçkırıkları... Adımlarım geri gitmek istedi ama bu mümkün değildi. Karan sessizliğini bozdu. Sesi derin ve keskin, sanki tüm havayı kesip atıyordu. - Karar ver doktor hanım. Ya benim karım olursun... ya da bu gece herkesin kaderi değişir. Yutkundum. Gözlerim babamdaydı. Yüzü öfke ve çaresizlikle doluydu. Annemin sesi hâlâ kulaklarımda. Herkesin kaderi... O an anladım ki bu benim hayatımın en ağır gecesiydi. Gözlerimi kapattım. İçimden "Allah'ım yardım et" dedim. Dudaklarımdan o kelime güçlükle döküldü. - Kabul ediyorum... O an, her şey sustu. Sanki gece bile nefesini tuttu.

Boş derste hayatım nasıl mı değişti

❗DİKKAT YETİŞKİN İÇERİK❗ Bir yer altı dünyasında, karanlıkla iç içe yaşayan bir adamın hikayesi... Selen, sıradan bir hayat süren ailesine bakmak zorunda olan bir genç kızdır. Ancak hayatı, bir gece otelde gerçekleşen olayla değişir. O gece, güçlü ve tehlikeli bir adamın hayatına girmesiyle her şeyin kontrolden çıkacağını henüz bilmiyordur. Barlas, sadece fiziksel gücüyle değil, aynı zamanda zekası ve stratejik dehasıyla yer altı dünyasında saygı duyulan bir isimdir. Selen Barlas'ın farkında olmadan dikkatini çeker. Ama bu sadece dikkat değil, bir takıntıdır. Selen, Barlas'ın dünyasına adım attıkça, Barlas'ın takıntılı aşkının, onu nasıl yavaşça ele geçirdiğini hisseder. Her hareketi, her bakışı, Selen'i daha da derin bir karanlığa çeker. Ve o karanlık, her geçen gün daha da derinleşecektir.

Adamlar evdekileri etkisiz hâle getirmek için yüzlerine sprey sıktı; nefesleri ağırlaştı, göz kapakları kapanıyordu. Meyra da dahil herkes derin bir uykunun etkisi altına girdi. Abbas, kimsenin onu böyle görmesine izin veremezdi. Tek başına, dikkatle Meyra'nın odasına girdi. Meyra...
Öylesine güzel ve huzurluydu ki, bir melek gibi yatıyordu. Abbas bir süre sessizce izledi, yüzüne dokundu, nefesini içine çekti. Kollarını yavaşça uzattı ve onu kucakladı. Meyra hâlâ spreyin etkisiyle derin bir uykudaydı. Abbas, kollarında taşıdığı güzelliği incitmemeye özen gösteriyordu. Adamlar evde hiçbir iz bırakmamış gibiydi. Geriye sadece sessizlik kalmıştı. Evdekiler uyandığında, Meyra'yı yok olmuş sanacaklardı. Abbas'ın yaptığı en büyük kötülük buydu: Meyra'yı ailesinden, sevdiklerinden ve hayatından koparmak... Ama kalbine söz geçiremiyordu. Arabaya bindiklerinde, Abbas onu kucağında sıkıca sardı. Boynunu ve saçlarını koklarken kendini zor tutuyordu; öfke ve arzu arasında bir savaş veriyordu. Nikaha kadar sabretmek zorundaydı. Bu gece, Abbas ve Meyra başka bir ülkeye uçacaktı. Meyra sabah uyandığında bambaşka bir hayatın kapılarını aralayacaktı. Başta isyan edecek, ağlayacak, ama Abbas'tan başka bir çıkış yolu olmadığını anlayacaktı.

Oda karanlıktı. Her nefes verişi Poyraz'ın varlığını daha da yakın hissettiriyordu. "Saklanabileceğini mi sandın, Beril?" dedi Poyraz, sesi soğuk ama belirgindi. "Her adımını biliyorum, her nefesini sayıyorum. Kaçışın yok." Titreyerek geriye çekildim, gözlerimden yaşlar bir bir damlıyordu. Artık ondan hayatım boyunca kurtulamayacağımı biliyordum ama çaresizce yine konuştum. "Bırak artık beni... görmüyormusun senden nefret ediyorum!" Hıçkırıklarım boğazımı yakıyordu. O bir adım daha yaklaştı, gölgesi üzerime düşerken dudaklarındaki kıvrım saplantısını saklamıyordu. "Nefretin beni dize getiremez. Benim için önemli olan... senin varlığın. Ruhun bile benim için yeter. Beril... sen istemesende seveceğim. Bana senden başkası haram bu dünyada" Ellerim titriyordu, kalbim sanki parçalanacak gibiydi; içimde hem korku hem nefret vardı. Ama biliyordum: artık onun saplantısı, nefesimden gözyaşlarıma, her titrememden haykırışıma kadar hayatımın her köşesini sarmıştı ve bundan kaçış yoktu.