Şeytanları seni parçalayacak. 🕸️ Kız kardeşi Feyza'nın kendisini gelip kurtarması için ağladığı bir çağrıyı yanıtlaması üzerine Lidya Zeren, ailesinin bütçesini hayli aşan bir otelde kardeşini son nefesini vermiş bir adamın bedeni başında, elleri kanlı şekilde bulur. Ölümünün sebebi meçhul olan adam, Kavas Kadir Karan'ın kuzeni Dizdar Karan'dır. Elbette Kavas'ın böylesi bir cinayette tüm gücünü kullanarak yargılayacağı isim Feyza Zeren olur ancak Lidya kardeşinin suçsuz olduğundan emindir. Kan dökülmüş, bir can hayata veda etmiştir. Karan ailesi ise en şiddetli şekilde diyetin ödenmesini beklemektedir. Ancak Rize'nin köklü bir ailesi için böylesi bir kayıp, oldukça sarıcı sonuçları da beraberinde getirecektir.

"Senin bu güzelliğinle ben ne yapacağım?" diye mırıldanarak saçlarımı avuçladı. Ardından dudaklarını nazikçe dudaklarıma değdirdi. Öyle hafif bir öpücüktü ki sanki dudağımın üzerinde bir kelebek kanat çırpmıştı. "Hı?" dedi tekrar ve bir kez daha öptü, bu kez biraz daha uzun, biraz daha içten. "Ne yapacağım ben bu güzellikle, söyle." diyerek üçüncü kez dudaklarıma kapandı. "Seni niye bu kadar çok seviyorum acaba hiç bilmiyorum." dedim kıkırdayarak. Sesim, söylediklerimden utanmışım gibi alçalmıştı. O ise buna karşı dudaklarını gülümseyerek araladı ve alnımı usulca öptü. "Sana nasıl bu kadar çok âşığım hiç bilmiyorum." dedi ve o cümleyi söylerken sesinin titrediğini fark ettim. Sanki bu söz dilinden değil kalbinden düşmüştü. O an gözlerimi açtım ve kahverengi gözlerine baktım. | yetişkin unsurlar bulunur |

"Ben seni kaybetmedim Asya... Benden çaldılar. Bu sefer kimse seni elimden alamayacak. Gerekirse tüm Karadenizi karşıma alırım." Karaduman Yaylası'nda yarım kalan bir aşk, yıllar sonra yeniden aynı yangının içine düşüyor. Ama bu kez ne Kuzey susmaya niyetli... ne de Asya kaçmaya.

Saman sarısı saçları rüzgara meydan okurken gözyaşları da gözlerine meydan okuyordu.Kırgındı üzgündü mutsuzdu.En çok da kalbindeki aşka kırgındı. Onu böyle bir mutsuzluğa mahkum ettiği için ona bu denli eziyet ettiği için.. .. "Özür dilerim. Böyle olsun istemezdim seni istemediğin bu hayata bize mahkum etmek istemezdim." "Ne dem.." "Lütfen dinle amacım gerçekten senin düşündüğün gibi değildi." Elindeki dosyayı yavaşça masanın üzerine bırakan kadın,konuşmak için cesaretini toplamaya çalışıyordu.. Bugün en çok ihtiyacı olan şeyde buydu zaten cesaret. Kendini açıklamak için bu saçmalığa bir son vermek için artık yapması gerekeni yapmalıydı. Çok geçmeden de lafa girdi. "Ben imzaladım hiçbir şey istemiyorum madde olarak ekledim sende böyle olmasını istersin zaten ama istersen kontrol edebilirsin gerçekten. " Diyen kadın ile adam daha fazla dinlemek istemedi.. Yavaş bir şekilde oturduğu sandalyeden kalkıp tam kadının karşısına oturdu. ??️? Kurgu tamamen bana aittir çalınması söz konusu değildir.

"Düşeceksin," dedim, sesimdeki o sahte umursamazlığı korumaya çalışarak. Ama içimden geçen tek şey, onun bu kadar kendinden emin olmasının, o gamzeli gülüşünün beni nasıl bir boşluğa sürüklediğiydi. "Geriye yürürken bir taşa takılırsın,düzgün yürüsene Asaf." Asaf hafifçe omuz silkti, attığı adımlar o kadar dengeliydi ki sanki dünya onun etrafında dönüyordu.Ama,arkasında gözü yoksa düşebilirdi.O bunu umursamadan geriye dogru yürümeye devam ediyordu. "Düşersem beni tutmaz mısın?"diye sordu gözlerini gözlerime dikerek. Ben onu nasıl tutayım allah aşkına,onu tutayım derken onunla bende düşerdim.Bedeni benim iki katımdı neredeyse.Ama yinede tutardım tabikide,bakacak degildim.Ona bunu soylemeden ,yalan söylemeyı tercih etdım. "Hayır." "Tutmaz mısın?"diye sordu tekrar. "Tutmam."dedim sesimdeki kararlılığı korumaya çalışarak. Ama o, gözlerini kısıp bana bakıyordu.Kafasını sağ omzuna yatırdı. "Düşersem beni tutmazsın yani?" "Tutmam, dedim ya!" dedim bu sefer biraz daha vurgulayarak. Asaf tam o an,geri geri yürürken dengesini kaybedecek gibi oldu.Ellerimi refleksle,beyaz gömleginin yakasını tutarak kendi tarafıma dogru var gücümle çektim. Kalbimin o ana kadar attığı hızın, şu anki ritmi yanında hiçbir şey olduğunu fark ettim. Göğsüm hızla inip kalkarken, gözlerim irileşmiş bir şekilde ona bakıyordum. Boyu benden uzun oldugu için üstten üstten bakıyordu.Düşmemiş olmanın getirdiği o şaşkınlıkla değil, tam tersine, sanki bu anı bekliyormuş gibi bir ifadeyle gülümsedi. Sol yanağındaki o meşhur gamzesi, tam karşımda parlıyordu.Yüzünü eğilmiş bakıyordu bana. "Hani tutmazdın?" diye fısıldadı. ***** Bu kitaptaki olaylar, karakterler ve tüm kurgu bana aittir.İzinsiz (ç)alınamaz.Böyle bir durumla karşılaşılması hâlinde gerekli işlemler başlatılacaktır.🌿

"Uşağum kimdur?" diye sordu yaşlı kadın beni gözleriyle göstererek. Sanırım Turhan'ın söylediği kişiydi. Nenesiydi. Turhan ilk bana baktı sonra nenesine. "Karım." dedi bir an da. O an her şey benim için durdu. Turhan rahat bir tavırla bana baktı. Gözlerine baktım. Gözlerime baktı. Sonra bir ses duydum. "Karın mi?" diye bir ses yükseldi. Ama benim gözlerim kahve gözlerden ayrılmadı.

Bölümlerler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

Sarper ile birbirimize ölümcül bakışlar atıyorduk. İkimizde bu davadan sıkılmıştık belki ama daha yeni başlıyordu. Bunu o kızın gözlerinde gördüm. Bunu dün gece o dağda kendimde gördüm. Babam bu bakışmaya son verip beni arkasına çekti. Elimden silahını alıp Sarper'e doğrultuğunda "Benim sana verecek kızım yok!"dedi sert bir dille. Silahıyla Sami amcamı gösterip "Senin hesabın bununla." dediğinde kardeşini çoktan sildiğini anladım. "Yeter lan sizinle mi uğraşacağım!" Sarper silahını amcamın kafasına çevirdi. Amcamın bakışları bana döndü. Yalvaran bakışlarla baktı. Bakışlarım babaanneme kayınca kalbini tuttuğunu gördüm. Babamın kulağına yaklaştım. "Özür dilerim baba." diye fısıldadım. "Ailemden bir kişinin kaybını toplayamam." Babamın arkasından çıkıp silahla amcam arasına girdim. "Geri bas Alvarka."diye uyardım. "Başta neyse sonda da o olsun. Senin davan benimle kapandı. O intikamı benimle al. Aileme dokunma!" Sarper silahı kafama dayadı. Gözlerinin içine baktım korkmadan. "Üç kurşun olsun." Silahın ucunu tutup kalbimin üzerine koyduğumda "İlk kurşun buradan olsun." dedim gülümseyerek. "Hayır! Barva hayır!" Berra'nın çığlığını duyunca gözlerimi kapattım. Ölümüne çoktan teslim olmuştum. Sahne Azrail'indi. ... Yayın tarihi: 20.09.2025

[texting] bir iflas ile başlayarak aşka doğru tırmanıyoruz. köyden şehre inmiyor, şehirden köye çıkıyoruz. 170625

❝Seni istemekle uğraşmıyorum artık, Lalin... ben zaten istiyorum.❞ 𓄂⃝✵ Karadeniz'in hırçın rüzgârı bazen sadece denizi değil, insanın içini de savurur. Lalin ve Efran'ın tek istedikleri Birbirlerinden uzak durmaktı. Ama bir düğün gecesi, emanet edilen altınların kaybolmasıyla her şey geri dönüşü olmayan bir yola girdi. Şimdi, bir yanlışın gölgesinde, iki inatçı kalp aynı kaderin içine sürüklenir.