Adrien, tüm gece uyuyamamıştır. Babası Gabriel Agreste'in mektuplarından ve Nathalie'nin teyidinden, Japon model Ellie Honest'in kendisinin öz kız kardeşi olduğunu öğrenmiştir. Bu büyük sırrı ve Ellie'nin Paris'e Agreste markası için geldiğini öğrenmenin şokunu yaşamaktadır. Hadi ya, her şey böyle olsaydı? Sarı Kafa ve Minik boylu kız'ın aşkı☁️🦚 Mlb hikayesidir. #féllie #adrienette Eleştirmeden önce, her şeyin kurgu olduğunu unutmayın. Bir kaç benzerlik dışında hepsini ben buldum. Sadece bazı isimleri yardım alarak buldum o kadar. "Kimse beni sevmiyor..." "Eğer ben seni sevmeseydim, sana aşık olur muydum sence?" Ellie Honest öz abisini bulmak için yola çıkar. Fakat öz Annesi onu rahat bırakmaz.

Detroit Polis Merkezi, gece yarısına yaklaşırken sessizliğe gömülmüştü. Dışarıda yağmur ince ince yağıyor, neon ışıklar ıslak asfaltın üzerinde titrek yansımalar bırakıyordu. İçeride, Hank Anderson eski kahvesinden bir yudum aldı. Kupasının kenarına parmağını sürterek düşüncelerini bastırmaya çalışıyordu. Connor, pencere kenarında ayakta duruyordu. Gözleri dışarıyı tarıyor... Ama asıl dikkatini çeken, Hank'ın sessizliğiydi. "Bir süredir... Farklısınız" dedi Connor, sesi düz ama dikkatli. "Kalp ritminiz değişti. Gözleriniz daha uzun süre sabit kalıyor. Duygusal bir tetikleyici olabilir." Hank başını kaldırdı, gözleri Connor'a döndü. Birkaç saniye sustu... Sonra derin bir iç çekti. "Connor... Benim bir kızım vardı." Connor başını hafifçe eğdi. "Kayıtlarınızda çocuk bilgisi eksik." "Çünkü ben sildirdim" dedi Hank, sesi çatallı. "Emma. Sarı saçlıydı. Yeşil gözlü. On yaşındayken... Son kez gördüm onu." Connor sessiz kaldı. Hank devam etti. "Annesiyle ayrıldık. Ben... İyi bir baba değildim. İçtim. Bağırdım. Sonra... Sustum. Emma'yı korumak için değil, kendimden uzak tutmak için gittim." Connor'un bakışları pencereye kaydı. Dışarıda, sokak lambasının altında yağmurun içinde hareketsiz duran bir figür belirdi. Sarı saçlı. İnce yapılı. Gözleri yeşil gibi parlıyordu. Connor bir adım yaklaştı, gözleri sabitlendi. "Emma..." Dedi fısıltıyla. Ama Hank duymadı. Connor sessizce kapıya yöneldi. Hank hâlâ geçmişin içinde kaybolmuştu. Kapıyı açtı, dışarı çıktı. Yağmur omuzlarına vuruyordu ama hissetmiyordu. Figür hâlâ oradaydı. Yaklaştı... Ama birkaç adım kala durdu. Figür döndü. Gözleri sabit, ama tanıdık değil. Connor'un işlem modülü kısa bir sinyal verdi: ∞. Bu... Emma değildi. Ama bir şey vardı. Bir yankı. Bir iz. Bir benzerlik. Tüm haklar bana ve Quantic Dream'e aittir.

Mini hikaye

Ninjalar, kadim bir kehanet ve yaklaşan karanlık bir tehdit üzerine Athena ülkesini korumaya giderler. Ülkenin kaderi, onların çevik adımlarına ve keskin kılıçlarına emanettir. Ancak daha ilk adımlarında, beklenmedik olaylar zinciri başlar. Gölgelerden yükselen esrarengiz düşmanlar, onları sadece fiziksel değil, aynı zamanda zihinsel olarak da sınayan tuzaklar kurar. Athena'nın antik tapınaklarında, unuttukları güçlerin uyanışına tanık olurlarken, ninjalar kendi içlerindeki cesareti ve birlikteliği yeniden keşfetmek zorunda kalırlar. Peki bu tehlikeli yolculukta onları daha neler bekliyor?

masallar

Athéna'nın tapınaklarında uyanan güç, sadece ülkeyi değil, ninjaların ruhlarını da etkilemiştir. Emma'nın taşla kurduğu bağ, onu geçmişin gölgelerine ve unutulmuş anıların içine çekmektedir. Ancak bu kez tehdit dışarıdan değil-içeriden yükselir. Varlık, şekilsiz bir düşman olarak Ninjago'dan gelenleri taklit etmeye başlar; seslerini, yüzlerini, hatta duygularını. Gerçek ile yansıma arasındaki çizgi bulanıklaşırken, ninjalar birbirlerinden bile şüphe etmeye başlar. Cole ve Emma'nın bağı sınanırken, Lloyd geçmişin izleriyle yüzleşmek zorunda kalır. Jay ve Nya, Athéna'nın kadim teknolojileriyle uğraşırken, Zane ve Pixal varlığın kökenine dair karanlık bir sır keşfeder. Bu kitapta ninjalar sadece düşmanla değil, kendi kimlikleriyle de savaşır. Çünkü bazen en büyük tehdit... senin gibi görünen ama sen olmayan bir şeydir. Ve bazen... kendini tanımak, dünyayı kurtarmaktan daha zordur.

Hepimiz öleceğiz. Önce can çekiş, sonra kurtuluş. Bir grup genç bir kaç teori öğrenir. Fakat bu teori gibi gerçeklerin, sahipleri bu gençlerin peşini bırakmazlar. 2023 yılları arasıydı. Çok sıkıldığım için bir gruba katıldım. Günler. Hatta yıllar geçti ve yeni kişiler gelmeye başladı. Bu sırada da bir sürü teori öğrendik. Biz öğrendikten sonra, bizim peşimizi ne bıraktılar. Ne de mutlu mesut yaşayabildik. Bir grup gencin, bazı teoriler üretmesiyle ortaya çıkan virüs.

Bu senin öldüğün gündü, benim ateşböceğim. O gün gökyüzü griydi, ama içimde senin yokluğunun karanlığı, bulutları bile aşan bir ağırlık yaratıyordu. Seni yeniden diriltmek için gökyüzü olabilir miydim? Temmuzun dördünde, yıldızlarla süslenmiş karanlık bir gökyüzü gibi seni tekrar yaşatabilir miydim? Hepimiz öleceğiz, bu bir gerçek. Ama senin gibi bir ışığın sönmesi, dünyanın adaletini sorgulatıyor Terk ettiğim için üzgünüm. Bunu senin iyiliğin için yaptığımı düşündüm. Ama hiçbir zaman doğru hissettirmedi. Sen benim küçük Versay'ımdın, parlayan yıldızım. Hastaneye gittiğimde sordular: "Ceset atılsın mı?" Bu sorunun ağırlığı altında ezildim. "Hoşça kal," diyemedim sana, gökyüzümdeki yıldızım. Ne kadar tuhaf bir düşünceydi bu; seni bir elbiseye sarma, seni kucaklama ihtimali. Hayatını yaşamalıydın, sonuna kadar. Ama senin için artık bir son vardı. Bu senin öldüğün gündü, benim ateşböceğim. O gün gökyüzü griydi, ama içimde senin yokluğunun karanlığı, bulutları bile aşan bir ağırlık yaratıyordu. Seni yeniden diriltmek için gökyüzü olabilir miydim? Temmuzun dördünde, yıldızlarla süslenmiş karanlık bir gökyüzü gibi seni tekrar yaşatabilir miydim? Hepimiz öleceğiz, bu bir gerçek. Ama senin gibi bir ışığın sönmesi, dünyanın adaletini sorgulatıyor Terk ettiğim için üzgünüm. Bunu senin iyiliğin için yaptığımı düşündüm. Ama hiçbir zaman doğru hissettirmedi. Sen benim küçük Versay'ımdın, parlayan yıldızım. Hastaneye gittiğimde sordular: "Ceset atılsın mı?" Bu sorunun ağırlığı altında ezildim. "Hoşça kal," diyemedim sana, gökyüzümdeki yıldızım. Ne kadar tuhaf bir düşünceydi bu; seni bir elbiseye sarma, seni kucaklama ihtimali. Hayatını yaşamalıydın, sonuna kadar. Ama senin için artık bir son vardı. ... Gözlerimi kapattım ve içimden yükselen sesi Bilge'ye değil, do