Başlangıç Tarihi: 14.03.19

Kucağımdaki minik, onun uzattığı oyuncaklarla oynarken kendince gülüp, mırıldanıyordu. Ben ise gözlerimin dolmaması için çabalıyordum. Tek yaptığım Duru'nun saçlarıyla oynayarak oyalanmaktı. Onun ise oturduğundan beri suratıma baktığını hissediyordum. Dün duyduklarımdan sonra ne tepki vermem gerektiğini bilmiyordum. "Ahu." diye bana seslenmesiyle sadece "Ne!" dedim kendimi tutamayıp. Aniden çenemde hissettiğim parmaklar, kafamı ona doğru döndürdü. Bakışlarını kısaca Duru'ya değdirdikten sonra hayranmışcasına bana baktı. "Bizim de bundanımız olsun mu?" deyip beni hem dumura uğrattı, hem de bedenimdeki bütün kanın yüzüme hücum etmesini sağladı. ──────── 𐙚 ──────── Bazı kısımlarda texting vardır. Argo kelimeler bulunmaktadır.

"Seninle küçük bir anlaşma yapalım, tatil boyunca benimle sevgili rolü yapmanı istiyorum" Gülmeye başladım. "Sen çıldırmışsın"

'Gel' dedi . Tok bir erkek sesi, Allahım o ses ne ya kafamdan aşağı buz kütlesi döküldü sanki . Hafifçe içeri girdim . Arkası dönük bir şekilde sandalyede oturuyordu . Birden arkasını döndü. Aman Allahım bu neydi be. Biçimli bir şekilde tek bir tarafa toplanmış kumral saçları, fındık kadarcık burnu, dolgun dudakları, biçimli kaşları , kirli sakalları ve insana baktığında kendisini içine çeken yemyeşil gözleriyle bir o kadar güzelken gelen neden kaçıyor anlamadım . Bu adamdan kaçılır mı ? Adam kaşlarını çatarak bana baktı sanırım adamı çok süzdüm ah Eflin senin bu dikkatli hallerin hep başına bir iş açıyor asla akıllanmıyorsun . Birden söze girerek 'Evet sizi dinliyorum. Fazla vaktimi çalmayın hemen kısaca kendinizi anlatın 'dedi. Kendini ne sanıyordu bu ya tamam yakışıklıydı falan ama ne bu küstahlık gerizekalı ya 'Vaktiniz yoksa neden ben burdayım iş görüşmesi bu elbet kıymetli vaktinizi ayıracaksınız .' Derin bir nefes alarak bana baktı sanırım sinirlendi banane canım sinirlensin haksız mıyım yani? 'Öyle diyorsun he, iyi başla da kıymetli vaktimi doldur kıymetli bilgilerinle 'dedi küstahca 'Pardonda nerden geliyor bu özgüven anlamadım sizi ' Allahım ne diyorum ben ya işe ihtiyacım var benim biraz alttan alabilirim ama dayanamıyorum kendini bilmezlere . Adam hafifçe güldü tabi keyiften değildi anlamam için üstün zekalı olmama gerek yoktu . 'Sen iyi değilsin sanırım farkında mısın burda patron benim ve ben ne dersem o anladın mı küçük hanım' 'Ne ne küçük hanım mı ? siz iyi değilsiniz asıl neyse ne size iyi günler size daha fazla katlanamayacağım ' diyerek tam kapıdan çıkacaktım ki, 'Yarın işe başla 8 de evde ol detayları Duygu anlatır .' dedi gözlerini kısarak 'Ne!!?' dedim gözlerimi kocaman açarak

İlk kitabım🕯 "Hayatı altüst olmuş, kimsesiz bir kadın... Ve onu zorla kızına bakıcı yapan, karanlık sırlarla dolu tehlikeli bir adam. Esaret mi, yoksa beklenmedik bir kader mi? Birbirine tamamen zıt iki dünya, nefes kesen bir hikâyede çarpışıyor. Ancak bu hikâyede kim gerçekten tutsak, kim gerçekten özgür?"

Damla & Barış "Heyecandan delireceğim, Pelin!" dedim, büyük bir sevinçle. Pelin ise başımda kıyafet katlıyor ve benim dediklerimi asla takmıyordu. Başımda ev topuzu ve üstüne bir kalem bağlamış, tırnaklarımı kemiriyordum. Birazdan sonuç gelecekti ve ben ya sevinçten deliler gibi sevinecektim, ya da tüm hayallerim suya düşecek ve ben başka iş başvurulara bakacaktım. "Kızım delirdin mi? Ya alınırsan, alınırsın takma kafana bu kadar!" dedi, rahatlıkla. "Ben burada kalp krizi geçireceğim, sen nasıl bu kadar rahatsın?" diye sordum, garip bir şekilde. O ise cevap vermedi ve ben de önüme döndüm. Ardından topuzumu açıp, kısa saçlarımı serbest bırakmıştım. Bilgisayarımı da alıp, balkona yani bizim evin terasına çıktığımda güzel havayı içime çekmiştim. Demirliklerin oraya gittiğimde, İstanbul'un güzel manzarasını izlemeye başlamıştım. O sırada, bilgisayarımdan bir ses gelmişti. Heyecanla arkamı döndüm ve oraya doğru ilerlemeye başlamıştım, rüzgar kısa saçlarımı yüzüme savurup duruyordu. Heyecan içinde bilgisayarın karşısına oturdum ve sonuca tıkladım ; "Sevgili, Damla Aksoy. İşe alındınız, yarın saat 17:00'da iş yemeğiniz olacaktır... Sevgiler ve saygılar... Seher Çiçek BAKICI KİTABI

Yetişkin içerikli romanlar yazan karşı komşum Kenan, ilham kaynağı olmamı istemişti. Bir şirketin CEO'su olan en yakın arkadaşı Yaman Çeliker ise asistanı olmamı. Birinin hikâyesine ilham olurken, farkında olmadan kendimi başka bir hikâyenin başrolü olarak buldum.

Ona bir daha onunla evlenmek istemediğimi söylediğimde sinirlenmişti. Yüzüme bakmamamak için çaba harcıyordu. Önümde boş boş dolanmaya başladı, gömleğinin yakasını açarak. Birden "Sen benimsin kadın! Bunu o kafana sok! Şimdiki hayatında da, sonraki hayatında da seni bulup yine sana aşık olurum. Benden kaçışın yok! Sen bana aitsin!" deyip kalbini eliyle sıkıca tutmaya başladı. Nefes alamıyordu. O an ne yapacağımı bilemedim. Yanına yaklaşıp "İyi misin?" diye sorduğumda dudaklarıma yapıştı. Gözlerim kocaman açılmış beynim olayın şokunu atlatmaya çalışıyordu. Onu kendimden itmeye çalıştım ama nafile. Benden katbekat güçlüydü. Bir elini belime sarıp, diğer eliyle başımın arkasına baskı yapıyprdu. Nefesimin kesildiğini gördüğünde benden ayrıldı ve nefes nefese konuştu. "Bana hala eskisi gibi iyi geliyorsun. Sen benim hem zehirim, hem de ilacımsın. Bu koskoca adam sana muhtaç."

Ailenizden gizli yaptığınız en kötü şey neydi? Sevgili yapmak ? Evden kaçmak ? Sigara içmek ? Bense ailemden gizli mafya olmuştum.